SlamSphere – Simon Vinkenoog Leeft (Nog)

Pleidooi voor het Einde van alle Kunsten, As We Know It

SlamSphere is een nieuwe website waarop vanaf 9 januari korte videofilmpjes van poetry slammers een netwerk aan audiovisuele poezie moeten vormen. De ene slammer reageert op de vorige slammer, met de videocam in de hand en het hart op de tong, enzovoort. Dit is een leuk initiatief dat met alle goede bedoelingen de kunsten wil stimuleren. Ik houd van literatuur en kunst, en ook de volkskunst van de poezie is een gewaardeerde expressievorm, hoewel ik het persoonlijk de pannekoek van alle kunsten vind. Dat moet de grafisch ontwerper Jeroen Disch ook gedacht hebben en dus goot hij drie pannekoeken tegen een achtergrond dat het universum voorstelt.

Met een startsubsidie van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties en Digitale Pioniers werd bovendien de dorpsdichter Vinkenoog bereid gevonden om met zijn ene been nog eenmaal uit het graf te stappen en zijn guitige kop aan dit project te lenen. Leuk is leuk, is Vinkenoogs motto, die voor de minimumprijs van een zakje skunk wel een paar regels voor een homecam wil opdiepen uit zijn werken als medium clown. Dichters zijn armoedzaaiende incentrieken en ook een vervolg was snel geboren.

Ik vermoed dat Jeroen Disch ingeschreven is aan het Sandberg Instituut. Op SlampSphere wordt het Instituut dat gefilieerd is aan de Rietveld Academie bedankt. Maar het verbaast me ook helemaal niet als dit hele project, lees subsidie pot, mogelijk is dankzij bemiddeling van een kennis aan het Sandberg Instituut. Maar goed, ik fantaseer er graag op los en de werkelijkheid is daarentegen ontiegelijk gewoon en saai. De homepagina van het Sandberg Instituut zelf is trouwens pure poezie, en misschien is de link ernaar nog wel het meest interessante aan SlamSphere.

Wat mij stoort is dat slamSphere helemaal niet creatief met taal is, misschien had het anders wel DichtGoud of StroomTaal geheten, maar vooral met de budgettering. Het is het soort creatief met boekhouden dat gelijk staat aan de bedrijfszwendel die we kennen van Philips, World Online, en Shell. Wat mij stoort is dat de site mede mogelijk is gemaakt door het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties (maximale bijdrage $225.000) en de Digitale Pioniers ($1500 per project). Ik zou graag dit soort sites geweldig vinden, maar iets weerhoudt mij ervan, ik kan het niet. Misschien is het feit dat dit soort gesubsidieerde sites het internet meer aan dan goed doen er debet aan. Ik schat dat Disch nog wat in zijn potje voor zijn NPS documentaire had zitten en subsidies moeten nu eenmaal HELEMAAL op anders dienen zij terugbetaald te worden. Disch koos waarschijnlijk eieren voor zijn geld en besloot om van het kwaad een deugd te maken en 1500 euro extra aan te vragen bij de Digitale Pioniers: SlamSphere was geboren.

Kunst subsidies zouden volgens mij gedurende op zijn minst een aantal jaren volledig, voor een absolute 100% bevroren moeten worden. Er zou een bezinningsmoment binnen de geinstitutionaliseerde subsidie cultuur moeten worden geprovoceerd, en de managers die moeten beslissen over internet projecten moeten geduren die tijd naar internetschool gestuurd worden, zodat ze realistische kostenberamingen kunnen maken, internet kost namelijk bijna niets, dat is nu juist het vernieuwende van het medium, daarom gaan miljoenenbedrijven failliet en worden verdrongen door dynamische tieners vanachter hun thuiscomputers.

Hulde gaat wel uit aan de goede bedoelingen die er altijd zijn bij dit soort projecten en aan DISC, die organisatie die gratis de kunstenaars en subsidie organisaties bijstaat in het ontsluiten van het internet voor subsidisten en kunstenaars. Als u ware poezie wilt zien, surft u liever naar het Sandberg Instituut!

Als iemand daar nu eens een leuk gedicht op wist te slammen, dan zou ik tegen die fondsenzuigers willen zeggen: mooi, goed zo, geweldig. Maar vooralsnog moet ik het doen met een bescheiden: leuk dat Simon dit nog mag meemaken.

Voor wie het desondankt toch niet laten kan of het gewoon met eigen ogen en oren wil ondergaan:

  1. 1

    Toch is het niet zo makkelijk als je doet voorkomen.
    Op internetgebied is op subsidiegebied bijvoorbeeld minder te ‘halen’ dan eerst; de laagdrempelige Digitale Pioniers-regeling is gesloten en het Stimuleringsfonds is niet bepaald toegankelijk voor losse aanvragen.
    In de kunstsector is overigens redelijk hard gesneden. Van valt-uiteindelijk-wel-mee-Cultuurnota 2005-2008 naar best dramatisch in de steden Rotterdam en Amsterdam.

  2. 5

    Kyoto kost miljarden en miljarden en dat is weggegooid geld.

    Het verdrag is gebaseerd op de nooit bewezen hypothese dat de “opwarming” van de aarde veroorzaakt wordt door kooldioxide uitstoot.

    Kyoto is naar mijn mening dan ook een product van politici die hun oren laten hangen naar de milieulobby en gebaseerd op junkscience.

    Bovendien is er berekend dat Kyoto (als iedereen meedoet) over een periode van 50 jaar een uitstel van twee jaar betekent.

    Weggegooid geld dus dat (ook voor het milieu) veel beter besteed kan worden.. geen wonder dat de VS niet willen ratificeren

  3. 7

    Hee caprio,
    ik snap best dat je een kritisch stuk wilt schrijven maar schermen doe je echt met een scherp degen. Je hebt je echt verdomde slecht georienteerd anders had je geweten dat die Disch helemaal geen drol met dat NPS potje te maken heeft. Als je goed kijkt heeft de eigenlijke initiator van de site waarover je schrijf dat wel.