serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time – Weather Report

Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig beleefde de Jazzrock Band Weather Report haar hoogtepunt. Met name het album Heavy Weather heeft op mij een onvergetelijke indruk gemaakt.

Weather Report is sinds haar oprichting in 1971 aan grote personele veranderingen onderhevig geweest. Constante factoren waren de toetsenvirtuoos Joe Zawinul (een Oostenrijker) en de saxofonist Wayne Shorter die een belangrijk contrapunt vormde. Zawinul had voor Weather Report al een lange carrière bij onder andere de band van Miles Davis achter de rug, en speelde hij met het Cannonball Adderley Quintet waarvoor hij onder andere het nummer Mercy, Mercy, Mercy schreef.

Closing Time | St Louis Blues

Een zoveelste cover van een nummer dat al honderden keren uitgevoerd is in evenzovele versies, moet dat nou echt? Okto houdt immers helemaal niet van covers.

Nou, toch wel (heel soms). Je kunt namelijk ook alle ideeen over “hoe het hoort” gewoon overboord gooien en gewoon spetterend los gaan.

De Belgische BigBand Flat Earth Society is daar een kei in: van perfect samenspel tot complete kakofonie om dan toch weer perfect bij elkaar uit te komen. Dit gezelschap rond Peter Vermeersch timmert al wat jaartjes aan de weg. Vaak met eigen nummers, soms met covers. Zoals hier dus.

Closing Time | Concrete Jungle

Bob Marley zou vandaag zeventig jaar oud zijn geworden. Vandaar een toepasselijke Closing Time.

Concrete Jungle is het openingsnummer van het album Catch a Fire (1973) van Bob Marley & the Wailers.

Het nummer beschrijft de vervreemding die het gevolg is van het opgroeien in een (Jamaicaanse) achterbuurt, de ‘betonnen jungle’.

Tegelijkertijd, zo vermoed ik, is deze jungle een metafoor voor ‘Babylon’, de gedegenereerde maatschappij vol materialisme en onderdrukking die de tegenpool vormt van ‘Zion‘. het beloofde land op aarde.

Closing Time | Nitin Sawhney

Nog een wereldburger. Spaanse flamenco, Braziliaanse bossa nova, Algerijnse rai, Indiase Bollywood, samen met jazz, electronica, en vooruit, ook nog wat rock: Nitin Sawhney combineert het allemaal op z’n platen, en soms zelfs allemaal in één en hetzelfde nummer – en dan klinkt het nog heel natuurlijk ook. Daarnaast klinkt z’n werk altijd tot in de puntjes verzorgd, met hoge production standards. Het leverde hem een baal prijzen op – hetgeen natuurlijk volstrekt irrelevant is.

Closing Time | Noi Vong Tay Lon

Krijg nou wat, symfonische rock uit Vietnam en nog redelijk te hebben ook. Noi Vong Tay Lon is de naam van het lied en betekent zoveel als “laten we met z’n allen een cirkel maken” (heb ik me door google translate laten vertellen). Enfin, u bent weer even bij.

Closing Time | Filastine

Filastine is een wereldburger die diepe bassen en vuige electronica combineert met een klassiek akoestisch instrumentarium en elementen van overal en nergens op de wereld. De muziek gaat vaak gepaard met hoge kwaliteit van videobeelden in een heel eigen stijl, meest geschoten op desolate plaatsen waar het menselijk falen allesbepalend is (zoals hier bij voorbeeld).

Maar in het filmpje van vandaag gaat het meer om de typerende combinatie van muzikale elementen. Hier horen we hem samen met Javaanse zangeres Nova en cellist/violist Brent Arnold.

Vorige Volgende