De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Maggot Brain is het titelnummer van Funkadelic’s gelijknamige album uit 1971.
Naar verluid speelde gitarist Eddie Hazel het nummer destijds in één ruk in.
Vijfenveertig jaar na dato nog net zo actueel als ooit: ‘Ball of Confusion‘ van de Temptations.
Oorlogen, politiegeweld, racisme, rassenrellen, werkloosheid, drugsgebruik en een impotente democratie die vooral voor de rijken en bevoorrechten werkt.
Er is eigenlijk niet zoveel veranderd, behalve dat Motown niet langer dit soort kwaliteitsplaten uitspuwt als betrof het hete kogels uit een mitrailleur.
En dat is dan wel weer jammer.
Dick Dale & The Del Tones brachten Misirlou in 1960 de popmuziek binnen. De eerste opname van het lied over een Egyptisch meisje dateert uit 1927, toen het door een Griekse troubadour werd opgenomen (in het Grieks, met de nodige Turkse en Arabische leenwoorden), maar de oorsprong moet ergens in Anatolië gezocht worden. Surfrocker Dick Dale (echte naam: Richard Monsour) is half Libanees en kende het nummer uit zijn familie.
Guido Möbius vergast de wereld al een aantal jaren op experimentele platen. Vroeger vooral instrumentaal maar er duiken steeds meer vocalen op in z’n albums. Tegelijkertijd wordt het allemaal wat frivoler.
Hier op “Judgment” doet hij vooral lekker maf.
Dat zie je niet vaak: een singer/songwriter die zichzelf begeleidt op een cello. Gabriel Royal doet het, meestal ergens op een metrostation in New York.
Eliza Rickman heeft een kristallen stem, die goed tot zijn recht komt met een minimale orkestratie, zoals in bovenstaand nummer. Rickman financiert haar platen via Kickstarter en ook haar eerste rondje door Europa heeft een hoog doe-het-zelfgehalte.
Vrijdag ongeindag. Deze keer met dank aan Sherry Vine & Misstress Formika, die een draai geven aan een klassieker van de Beastie Boys en ook nog een boodschap hebben voor Vladimir Putin en Robert Mugabe.
In het kader van rare dingen die je op YouTube kunt tegenkomen: techno uit Mongolië. Door Zorigoo.
Duane Eddy & The Rebels spelen de originele versie van Peter Gunn, door Henry “Pink Panther” Mancini. Duane is de uitvinder van de zwaar trillende bassnaar, die dit nummer uit duizenden herkenbaar maakt en waardoor het ruim 65 jaar na dato nog staat als een huis.
Fedayi Pacha is een Franse dj met zo te horen Arabische roots. De muziek ligt wat in de lijn van Badawi, die eerder voorbij kwam bij Closing Time.
Vrijdag hadden we wat discussie of Tryo ska mocht heten. Om het nog wat gecompliceerder te maken spelen The Gaylads vanavond een potje rocksteady, een van ska afgeleide stijl met Amerikaanse soul-invloeden.
We blijven even in Mediterrane sferen, deze keer met Luz Casal, die helemaal klinkt zoals je verwacht van een zangeres uit Asturië. Op dat trompetje na dan.