De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Het is alweer meer dan twintig jaar geleden dat postsorteerder Erik de Jong zichzelf heruitvond met zijn volledig zelfgeproduceerde album ‘Spinvis’.
Het werd een terechte klassieker onder Nederlandse pop/rock-liefhebbers. Geëvenaard heeft ‘ie dat album echter nooit.
1995 was het jaar dat Radiohead indruk maakte met hun tweede album The Bends.
Op slag veranderden ze in de perceptie van de critici van een rockbandje met een superhit (‘Creep’) in een band die serieus genomen diende te worden.
En dan moest OK Computer nog volgen.
California Dreaming is een bekende evergreen van Barry McGuire uit 1963. U kent ‘m waarschijnlijk in de uitvoering van de Mama’s & the Papa’s.
Eddie Hazel (Funkadelic) maakte er in 1977 een psychedelisch funkversie van.
Omdat we het hier recent weer een paar keer hebben gehad over de oorlog in het voormalig Joegoslavië, is wat thematische muziek wellicht ook wel op zijn plaats. Daarom Troublesometimes, uitgevoerd door het u welbekende Skyclad, in hun meer folky periode.
Ira Hayes was een van de zes mariniers op de bekende foto waarin de Amerikaanse vlag wordt opgericht na de slag om Iwo Jima.
Hayes had tot voor kort een eigen pagina op de website van het Pentagon, maar die heeft de regering Trump weg laten halen, want te woke of zo. Hayes was namelijk van inheems-Amerikaanse afkomst.
Na de oorlog liep het trouwens slecht met hem af. Hij verzoop zijn PTSS met alcohol en stierf na een avond brassen en vechten ergens buiten in de kou op het reservaat, vermoedelijk aan alcoholvergiftiging en onderkoeling.
Toch raar dat we hier eigenlijk nooit eerder aandacht voor hadden – Venom is één van de aartsvaderen van de hardere metalstromen: thrash, death, black, het is allen geïnspireerd door deze Britten uit Newcastle. Hoewel nooit doorgebroken (en ze qua muzikaal vakmanschap niet kunnen tippen aan latere goden als Slayer en Metallica, die de extreme muziek meer mainstream maakten) zou de harde muziek van tegenwoordig er waarschijnlijk heel anders uitzien zonder hen. Countess Bathory, hier te horen in een live-uitvoering uit 1985, is één van hun hoogtepunten.
Van de allereerste Ayreon plaat. Over een bard in de tijd van Koning Arthur, die visioenen uit de toekomst kreeg toegezonden over hoe we met zijn allen de planeet naar de gallemiezen hebben geholpen. Heel relaxed en wat folky, in tegenstelling tot de wat hardere metal-kant die ook regelmatig aan bod komt in het Ayreon-project.
The Offering is pissig op de boomers. Niet alleen omdat ze moeder aarde verneukt hebben, maar om nog veel meer dingen. Luister maar. Wel ironisch, dat het juist de generatie van de flower children was – al is generatiepolitiek natuurlijk eigenlijk not done, en helpen generalisaties natuurlijk niet, enzo. Maar ze hebben er wel een heel fraai liedje van gemaakt.
Ook voor Rutte moeten het zware tijden zijn. Maar even zo vrolijk slaat hij zich er doorheen. Dat heeft wel gevolgen….
U hoorde de band Braak met ‘Kramp’, gezongen door de in 2015 overleden Hans Kosterman.
Dat bandje had overigens in een ver verleden nummers die zonder moeite op vandaag te plakken zijn. Wat dacht u van het alarmerende S.O.S.?
Let goed op de steekwoorden met actuele lading. En de boodschap aan het eind: “Wie onderdukt, komt onderaan”
Zo is het maar net…
Een doorgedraaide moordenaar in het Oosten, een losgeslagen idioot in het Westen, Europa ligt er maar wakker van.
Desalniettemin wensen wij u een goede nachtrust en morgen gezond weer op. Dat zullen we nodig hebben…
(Met dank aan Amber Arcades)
Zit u nu elke dag bovenop het nieuws? En schiet er dan een liedje te binnen dat past bij het nieuws van vandaag?
Deze van Radiohead zou, wat tekst, muziek en en sfeer betreft, goed bij het dagelijkse nieuws kunnen passen.
“De gekken hebben het gesticht overgenomen”
“Geen respect voor het menselijk leven”
“President voor het leven
Heer van alles wat in de lucht vliegt
De beesten van de aarde
De vissen in de zee
Zijn het commando verloren”
Het is natuurlijk een grap: Cannabis Corpse is een verbastering van Cannibal Corpse. Left Hand Pass verwijst naar de absolute klassieker Left Hand Path van Entombed. Dus ja, een grap. Maar zoals mensen eerder hebben opgemerkt: het is wel een verdomd goede grap, of in ieder geval verdraaid goede muziek voor iets wat in de eerste instantie alleen een woordspeling lijkt te zijn.