serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Panic in Detroit

Als u dacht dat de wereld nu op springen staat, moet u even terugspoelen naar eind jaren zestig, toen rassenrellen en militante groeperingen als de Weather Underground en de Black Panther Party de VS op deden schrikken.

Tegenwoordig denken we bij de jaren zestig vooral aan Flower Power en de preken van Martin Luther King, maar dat is dus een eenzijdig beeld.

‘Panic in Detroit’ verscheen in 1973, op Bowie’s album Alladin Sane. Op gitaar ziet u Adrian Belew (Zappa, Talking Heads, King Crimson).

Closing Time | Asadoya Yunta

Ryuichi Sakamoto draait al heel wat jaren mee in de muziekwereld. In de jaren 70 begon zijn carriere met het Yellow Magic Orchestra, dat als een van de pioniers van de electronische pop wordt beschouwd. Daarna werkte hij veel samen met David Sylvian. Tegenwoordig is hij vooral bezig met ambient.

Hier horen we ‘m op een van z’n vele solo-albums, in een traditioneel Japans lied, in een curieuze combinatie met Senegalees Youssou N’Dour. Uit 1989.

Closing Time | Midday

Op een dag dat misschien de hitterecords gaan sneuvelen, gaat Closing Time op zoek naar muziek die hier het best bij past. Niet de opgefokte, uitbundige warmte van een zwoele zomernacht, want daar is het te warm voor. Nee, het gaat om de lome, zinderende hitte die op het midden van de dag als een loden deken over alles heen ligt, en die de lucht doet trillen.

Het ultieme muziekstuk dat deze sfeer vastlegt is volgens mij Midday van Michael Brook. Lome lange bassen, conga’s en de infinite guitar van Brook, met een zware handtekening van Brian Eno over alles heen.

Vorige Volgende