Closing Time | Cripple and the starfish
Antony and the Johnsons met orkest, op hun Cripple and the Starfish. Let vooral op de opvallende tekst.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Antony and the Johnsons met orkest, op hun Cripple and the Starfish. Let vooral op de opvallende tekst.
De kobolden hebben Mount Vernon ingenomen, en als eerste zijn ze het kunstlaboratorium binnen getrokken…
Mount Vernon Arts Lab is een eenmansproject van Schot Drew Mulholland, actief rond de eeuwwisseling. Tegenwoordig is het lab omgebouwd tot tempel, want het project is gecontinueerd onder de naam Mount Vernon Astral Temple.
Behalve rare namen verzinnen is Mulholland ook goed in het neerzetten van erg bizarre sferen met flink wat electronica en een theremin.
Fingathing is een Brits hiphopgezelschap dat voor de verandering eens echte muziekinstrumenten kan bespelen. De band bestaat uit klassiek getrainde contrabassist Sneaky en DJ Peter Parker. Die laatste naam verklaart misschien hun voorkeur voor superhelden. Van het album Superheroe music hier het nummer Ogre.
Wim Mertens is een Belgische componist/pianist die sinds de vroege jaren 80 de wereld verblijdt met zijn muziek. Qua stijl is minimalisme nooit ver weg, maar de melodie wordt daarbij nooit uit het oog verloren. Zijn muziek wordt veel gebruikt in films, voor theaterstukken, en in de media als herkenningsmelodie.
Uit 1989 is dit No Testament.
Lekker veel gore make-up en stuiterende metal met de Butcher Babies. Zangeres Carla Harvey heeft naast werk voor Playboy (als reporter, mannen, als reporter) ook een stripboek, genaamd Butcher Babies, op haar naam staan en een roman, Death and Other Dances. Dat u niet denkt dat ze van de straat is.
Het Amsterdamse Kobra Ensemble brengt een lied van de Finse componist Jukka Linkola.
Reggae uit Senegal van Meta and the Cornerstones. Over twee weken te zien in het Rotterdamse Grounds.
Voor de muziek hoeft u bovenstaande clip niet te kijken. Het is een soort kruising tussen Spice Girls en K3 door Red Velvet, een meidenband die van de lopende band van de Koreaanse muziekindustrie is komen lopen. Maar ergens heeft iemand de deur van het grafische gekkenhuis open laten staan – en dat is dan wel weer vermakelijk.
Honeywagon is gespecialiseerd in bluegrassversies van willekeurig welke hit. Hierboven steken ze Billie Jean in een nieuw jasje.
Kay Figo is razend populair in Zambia. Bovenstaande clip (vier miljoen hits) biedt een soort mainstream r&b op Afrikaanse ritmes. Verder ziet u Kay en haar vriendinnen in een gangstarap-achtige setting sigaren roken en flessen whisky aan de mond zetten.
Deep house van Daniel Bortz. Dat is 6,5 minuut om te staren naar de intrigerende foto van Sally Mann.
The thing about being multi-lingual is that it’s not just that you have one language you think in, and then you translate based on what environment you’re in. It’s more like, when you’re speaking another language, you’re almost a different person. You’ve had different experiences speaking those languages and thinking in those languages; those experiences shape who you are in that language, in my experience. So when I’m speaking Japanese, I’m not just speaking Japanese. I’m also thinking and feeling in the Japanese person that I am, who is a little bit different. Well, not different, but stronger in personality in certain aspects more than others, I guess.