De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Elastic Bond is een duo uit Miami met roots in Honduras en Venezuela. Honey Bun, de titelsong van hun nieuwe album, is lekker funky met een latin randje.
Een hele reeks aan paradijsvogels komt voorbij in bovenstaande clip van Reverend Peyton’s Big Damn Band, die bestaat uit de dominee zelf op gitaar, mevrouw Peyton op wasbord en drummer Max Senteney. Het drumstel van Max bevat ook een witte emmer met elektronica. Naar eigen zeggen is Reverend Peyton’s Big Damn Band de enige rockband ter wereld met een sponsordeal met een emmerfabrikant. Daar past een vrolijk potje americana bij.
We leven om te sterven, maar dat willen we natuurlijk lang niet weten.
“Rage, rage against the dying of the light”.
Dylan Thomas – Do not go gentle into that good night.
Was te zien in de prachtige serie “Dode dichters almanak” (1988 – 2014), VPRO’s poëtische dagafsluiting, door Hans Keller samengesteld.
Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.
Beetje late Closing Time…
Amor Natural van dichter Carlos Drummond de Andrade.
Mr Confuse is een Duitse dj die een aanstekelijke mix van funk en electronica maakt.
Begin jaren 80 vierde het cassettelabel een tijdje hoogtij – Of althans, wat heet hoogtij, als je het hebt over beperkte oplages uitgebracht op muziekcassette welke alleen populair waren in obscure kraakholen, hippiecommunes die verder wilden kijken, en vage kunstenaarscollectieven waarin men voornamelijk aan Hoge Cultuur deed. Maar toch, met name in Nederland werd in die tijd vrij veel experimentele muziek op muziekcassettes uitgebracht, en een van de toonaangevende labels was Trumpett uit Heiloo.
Deru is Benjamin Wynn, een Amerikaans componist die opereert ergens in het schemergebied tussen hiphop, electronica, avant garde, experiment, new music en nog wat meer. Een een schemergebied is het zeker gezien de duistere sfeertjes die de man neerzet.
Alleen de zonderlinge clip maakt ‘Spacer Woman’ (1983) van Charlie al de moeite waard. Italodisco op z’n best.
Marijata was een Ghanese band uit de midden-jaren zeventig die lang geen onaardige muziek gemaakt heeft.
Nu eens maken ze reggae, dan weer funk. Geniet van een stukje muziekgeschiedenis.
VHS Dream is een Australische ‘dreampop’ band. Gemoffelde zang en dromerige gitaarklanken. Het doet enigzins denken aan ‘Never Known‘ van Durutti Column.
Deze cover van het welbekende Bruce Springsteen/Patti Smith-nummer door Garbage en de Screaming Females (wat een naam!) valt prima te pruimen.
De vijftigers van Depeche Mode brengen binnenkort een nieuwe plaat uit: ‘Spirit’. Op hun eerste single roepen ze op tot ‘revolutie’, inclusief leninistische pakjes en vlagvertoon, maar dat zal wel ironisch bedoeld zijn. Hun overtuiging is net zo geloofwaardig als de valse Marx-baarden.
De Westerse wereld ondervindt op dit moment wel een revolte, maar die is vooral reactionair en nationalistisch van aard.
Wat is uw favoriete nummer van Depeche Mode?