serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Violons Barbares

Waarom de ene cultuur een ‘beschaving’ wordt genoemd en een ander ‘barbaars’ is bij het horen van zoveel schoonheid een raadsel. Het trio ‘Violons Barbares’ speelt ‘Krushoritza’.

U dankt deze Closing Time aan reageerder beugwant, die tot 3x toe dit gezelschap promootte (hier en daar en op herhaling).

Het trio bestaat uit Enkhjargal Dandarvaanchig die de morin khoor bespeelt (een Mongoolse viool met 2 snaren) en keelzang ten beste geeft, Dimitar Gougov strijkt de gadulka, een Bulgaarse viool met veertien snaren en Fabien Guyot op percussie. Ook Gougov en Guyot nemen zangpartijen voor hun rekening.

https://www.youtube.com/watch?v=Pz2XcDyubfU

Closing Time | Kortrijk Drumt

In België hebben ze ook een soort Koningsdag op 21 juli. Of ze dan echt zo los gaan als die gekke Nederlanders weet ik niet, maar een leuk feesie vieren doen ze in elk geval wel. In Brussel vond dit jaar een veel geprezen optreden plaats van Kortrijk Drumt; 150 drummers op een groot plein die synchroon op hun drumstel tekeer gaan. Nu had ik gezien de lovende kritieken wel iets spectaculairders verwacht, ze spelen eigenlijk gewoon mee met bestaande muziek. Niettemin is het best een indrukwekkend gezicht en het klinkt prima. Grappig detail: de burgemeester van Kortrijk drumde zelf ook mee.

Closing Time | Bina Mistry

Er zal wel ergens een lijstje zijn van de vrolijkste films van 2002 en dan zal Bend it like Beckham daarin wel zijn opgenomen.  Deels romantische komedie (al krijgen de mannelijke en vrouwelijk hoofdrolspelers elkaar niet), deels coming-of-age-film, deels sportfilm, deels goedmoedige satire op de Sikh-gemeenschap, was het vooral een fijne, onderhoudende film over mensen die het allemaal goed bedoelen, eigenlijk niets wereldschokkends meemaken en aan het einde allemaal wat wijzer zijn geworden.

Closing Time | Lou Reed

Wat, staat er geen Closing Time klaar? En belt een goede vriend me net om te zeggen dat zijn echtgenote in verwachting is? Dan is dit een ongezochte gelegenheid voor het bovenstaande liedje van ome Lou.

Closing Time | Dark Side of the Moon – jubileum maanlanding

50 jaar geleden, op 21 juli 1969, vond de eerste maanlanding plaats. Het spreekt nog altijd enorm tot de verbeelding.

Het is ook onderwerp van complottheorieën, evenals de maan zelf trouwens. In een ver verleden hield ik me nog wel eens bezig met dat soort dingen. Niet heel erg lang, want hoewel het interessante materie is, krijg je op den duur te maken met hele uh, vreemde mensen, zullen we maar zeggen. De aluhoedjes werden steeds groter en woester.

Closing Time | Amalgamation Choir

Nah dit is apart! Dit dameskoor zingt volledig á capella en maakt gebruik van allerhande geluiden, zeg maar. Klappen, stampen, ritselen, blazen, roezemoezen, noem maar op…nee niet allemaal tegelijk natuurlijk, ze hebben nog een paar andere nummers opgenomen, waardoor het principe me duidelijk is geworden. Grappig idee. Hoewel ze hier wel erg hun best doen een rommelig zootje van die geluiden te maken. Op YouTube staat ook een versie zonder dit vreemde intro, maar ik vond toch dat dat erbij moest. Na dat rare gedoe volgt een prachtig meerstemmig lied. Ik vermoed in het Grieks, gezien de tekst onder de clip, maar mijn talenkennis reikt niet zo ver en ik kon het na onderzoek ook niet helemaal duidelijk krijgen. Het vindt in elk geval plaats op Cyprus in de nationale bibliotheek en wordt gedirigeerd door Vasiliki Anastasiou.

Closing Time | Ay Nicaragua…

Ay Nicaragua, Nicaragüita, mijn opstandige hart, geneest met geluk elke dag…

Na een 24 jaar durende bezetting door Amerika, gevolgd door 46 jaar respressie door de familie Somoza, werd Nicargaua 40 jaar geleden door de Sandinisten van die ellende bevrijd. Dat werd in 1983 gevierd met “April in Managua’, een groots concert waar o.a. Carlos Mejía Godoy optrad met en het liedje zong dat je net hoorde en zag.

https://www.youtube.com/watch?v=r-WqATGgx8c

Closing Time | Magie op straat

Op de jij-buis komen soms heel bijzondere moment voorbij….

Nu is de strot van dat mantelpakje wel zo ontzettend goed, dat het niet zomaar een spontaan intermezzo op een Brussels pleintje kon zijn. En jawel… hier het hele verhaal van reggae busker Lampa Faly ( na 1 min. 30″ bent u weer bij het eerste filmpje) en nog meer na de ‘lees verder’.

De zangeres in kwestie is niemand minder dan Dasha Pearl, die als een soort Mata Hari een Franse talentenjacht overdonderde, waar verder weinig bekend van is en die in dezelfde dagen van het eerste filmpje ook in Brussel op straat actief was met o.a. de Piccolo Dixieland Band.

Closing Time | Song Around the World – Higher Ground

Dit is weer zo’n project waar mijn hart echt sneller van gaat kloppen. Bij Playing for ChangeSong around the World, spelen muzikanten uit de hele wereld samen. Vanuit hun eigen woonplaats welteverstaan. Dat zal qua productie nog best wat voeten in de aarde hebben. De artiesten komen uit alle hoeken en gaten, met vaak hele bijzondere instrumenten. Zij spelen/zingen hun eigen stukje in terwijl dat gefilmd wordt en dat zal dan ergens centraal worden gemonteerd tot een samenhangend geheel. Het resultaat is altijd verbluffend. Het bestaat dan ook al een tijdje en er doen zo nu en dan echt grote artiesten mee. Die ik hier zeker ook nog een keer zal laten zien, maar nu eerst een aantal minder bekende grootheden.

Closing Time | Toko Telo / Régis Gizavo

Het trio Toko Telo, hier nog met accordeonist Régis Gizav, met ‘Jiny karo karo’ (over iemand die het betreurt geen geld te hebben om een mooie, geruite broek te kunnen kopen)..

Zestien juli, twee jaar geleden, stierf accordeonist Régis Gizavo ‘in het harnas’, tijdens een optreden van Toko Telo op Corsica.

Régis Gizavo begon Toko Telo in 2017 samen met zangeres Monika Njava en gitarist D’Gary. Een maand na uitkomen van hun debuut-album, tijdens een optreden op Corscica, bezweek de acoordeonist aan een hartaanval, nog maar net een maand 58 jaar geworden.

Closing Time | Koolulam – Believer van Imagine Dragons

Ja hoi, daar ben ik weer met Koolulam, en het zal niet de laatste keer zijn. Ik kan er ook niks aan doen dat die lui me nooit vervelen. Ik ben geloof ik ook een beetje verliefd geworden op Ben Yafet, de dirigent van de organisatie. Om op te vreten die man. Deze keer zingt het koor “Believer” van Imagine Dragons. Het origineel kende ik wel, maar beluister ik nu ook met andere oren. Wat een geweldig nummer eigenlijk. En in deze versie krijg ik er gewoon kippenvel van. Wat een prachtige 3-stemmige compositie (dat maken ze er altijd van, om het interessant te maken voor een groot koor), en wat een energie spat er weer van het scherm.

Vorige Volgende