Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Kronos Quartet

, door

Het Kronos Kwartet (sinds 1973) speelt drie stukken in dit Tiny Desk Concert van NPR Music.

Het is me een raadsel waarom dit kwartet zich heeft vernoemd naar een mythsich wezen dat zijn eigen kinderen opvrat en ze later ook weer uitspuugde. Ja, die Kronos deed het op zijn manier.

Over een maandje of negen wordt het kwartet in Utrecht verwacht. Dan lopen ze al weer tegen hun vijftigjarig bestaan aan (in 2023). U ziet: wellicht het meest inclusieve strijkkwartet (ze spelen oud en hedendaags klassiek, pop- en jazzmuziek, volksmuziek en combinaties van dat al) is ‘foverer young’.

Closing Time | Giant Claw

, door

Giant Claw geeft een virtueel celloconcert en laat het getokkel steeds uitmonden in explosies van aanzwellende strings, warme pianomuziek, zang, bliepjes, een bel of wat dan ook. Als een harde wervelende wind die telkens weer gaat liggen om je de stilte voor de storm steeds opnieuw te laten voelen. Het nummer ‘Mir-Cam Online’ staat op zijn laatste album Mirror Guide.

Closing Time | Khruangbin

, door

Vrolijke zomermuziek! En nu echt! Net als afgelopen zaterdag uit de gezamenlijk muzieklijst van wat collega’s van kantoor – je moet wat, als je elkaar meer dan een jaar niet of nauwelijks kan zien, toch? Khruangbin maakt vrolijke edoch wat vaag psychidelische rockmuziek, afgaande op dit nummer. Leuk genoeg om meer van uit te checken, als je het mij vraagt.

Closing Time | Sevdaliza

, door

Sevdaliza is vanavond Zomergast. Ze kwam hier al eens voorbij, maar Sevdaliza kun je heel goed meerdere keren aanbevelen en bovendien is dat al bijna vijf jaar geleden toen ze nog voor velen een onbekend aanstormend talent was en zijn we nu een EP en twee albums verder. Het nummer ‘Rhode’, van haar laatste album Shabrang (2020), gaat over “femininity in it’s raw undiluted self”. En wat dat dan is of zou moeten zijn, zou vanavond weleens een thema kunnen zijn.

Closing Time | Ran-D

, door

Ja, deze vraagt waarschijnlijk wat uitleg. Op mijn werk hebben we met wat mensen een Spotify-lijst gemaakt met vrolijke zomermuziek. En naast een heleboel bekende dingen, komt daar af en toe iets (voor mij) obscuurs en vaags langs dat intrigeert. Zoals de cover van het nummer Zombie (van The Cranberries) door Ran-D, een Nederlandse harstyle DJ.

Wellicht denk je nu “dat klinkt als een slecht idee”, maar naar mijn bescheiden mening, nope, dat is het niet! Wie overigens nieuwsgierig is naar mijn vrolijke zomermuziek hoeft hier maar op de site door mijn Closing Times te zoeken.

https://www.youtube.com/watch?v=Y04MQZyh30U

Closing Time | God’s Song

, door

Overstromingen, bosbranden, virussen… Je zou bijna zeggen, hier klinkt God’s song.

Randy Newman bedacht deze satirische psalm. Later talloze keren door anderen uitgevoerd. Daar noemen we er een paar van. Om te beginnen die van Mathilde Santing, die een heel album met Newman-nummers bracht. Volgens Randy Newman een erg geslaagd project.

Hier Santing in ‘De show van je leven’ (1999), waarin Astrid Joosten de toen 80-jarige acteur Ton Lutz ontving.

Closing Time | Schuurpapiermuziek

, door

Eindelijk weer eens iets wat lekker schuurt en wringt (…) Ik vond het allemaal toch wel erg conventioneel en braaf worden, deze rubriek, over de laatste maanden.

Aldus een onzer reageurs.

U wilt muziek die schuurt?  Wat dacht u van schuurpapiermuziek?

Okee, beetje flauwe reactie op die reactie. Maar de uitvoering van het symfonieorkest hierboven roept wel de vraag op: Does humor belong in music?

Daar is afdoende antwoord op gegeven door Frank Zappa. Laten we ook eens een Zomergasten-keuzefilm doen: Kijk naar de volledige Does humor belong in music?, dat meteen al schurend begint….

Closing Time | Death

, door

Lang, héél lang geleden had ik een (metal)programma bij een lokaal radiostation, samen met een vriendin. Eén van de bandjes die ik daar graag langs liet komen was Death, en met name werk van hun rond die tijd uitgekomen CD The Sound of Perseverance. Mijn favoriet was Story to Tell.

Niet zozeer omdat het zoveel beter was dan de andere liedjes (ze waren en zijn vrijwel allemaal geweldig), maar vanwege de vele breaks, waardoor vriendin in kwestie minstens 5x gedurende het nummer een hartverzakking kreeg omdat ze (onterecht) dacht dat het nummer was afgelopen terwijl wij nog zaten te kletsen en nog geen nieuw plaatje hadden klaargezet.

Closing Time | 2 8 1 4

, door

Deze korte tour binnen het genre vaporwave eindigt (voor nu) met het duo 2 8 1 4, omdat zij wilden laten zien dat je vaporwave kunt maken zonder de geijkte muzaksamples te gebruiken. Het album Birth Of A New Day klinkt… luisterbaar, mooi, overwegend soothing zelfs, met hier en daar wat donkere randjes. Hoe je hierin nu nog een ironische versie van ‘corporate mood music’ of feelgoodmuzak moet horen is mij een raadsel, maar je kunt je afvragen of vaporwave überhaupt niet gewoon een bullshitgenre is dat echt had kunnen zijn.

Closing Time | Macintosh Plus

, door

Floral Shoppe (2011) van Macintosh Plus (een van de vele aliassen van Ramona Xavier) heeft de eer het eerste album te zijn dat als vaporwave werd gedefinieerd en wordt beschouwd als het meest toonzettende album voor het genre. Haar vaporwave-stijl lijkt weinig op James Ferraro’s chaotische gesampelde Windows95-tunes (de CT van gisteren), hoewel het vertragen en vervormen van samples van R&B- en soulnummers nou ook niet altijd prettige muziek oplevert – maar goed, je moet het dan ook ironisch beluisteren. Vaporwave is in feite kitch in overdrive – zie de cover. (De Twin Towers refereren aan de ongeschreven regel dat artiesten geen samples van na 9/11 gebruiken.) Dit nummer (‘Geography’) is opgebouwd uit een uitgerekt sample van een oud computerspel.

Vorige Volgende