Duitsland houdt de 17 kerncentrales die het land rijk is langer open. Daarmee wordt het nog geen tien jaar oude besluit van de Rood-Groene regering dat de centrales tot 2020 een voor een van het net zouden gaan, ongedaan gemaakt. De regering van Angela Merkel besloot vannacht dat de oudere centrales acht jaar langer open mogen blijven, de nieuwere 14 jaar. Dat betekent dat de laatste kerncentrale volgens deze plannen pas in 2036 de deuren zal moeten sluiten en niet al in 2022.
Volgens bondskanselier Angela Merkel zijn de langere looptijden nodig om een brug te bouwen naar het tijdperk van de duurzame energie. Tegelijkertijd met de langere looptijden zijn nieuwe belastingen en heffingen op atoomstroom besloten die miljarden euro?s moeten opleveren. De regering wil die investeren in de ontwikkeling van duurzame energie en in het opruimen van een lekkende zoutmijn waar in de jaren ’70 tonnen aan radioactief afval is gedumpt.
[b]Overwinning energiesector[/b]
Het besluit is een grote overwinning voor de Duitse energiecentrales. Die hebben zich nooit van harte geschaard achter het convenant dat zij in 2001 sloten met de Rood-Groene regering van Gerhard Schröder om op termijn te stoppen met kernenergie. Volgens Duitse media maakt elke kerncentrale in Duitsland per dag één miljoen euro winst. Niet verbazingwekkend dat de aandelenkoersen van de energieconcerns vandaag dan ook omhoog schieten.
“Global warming is undoubtedly one of the chief concerns facing the world today and a challenge humanity must confront. Investing $100bn annually.. ..could essentially resolve the climate change problem by the end of this century.” (Guardian)
Bjørn Lomborg, blonde aandachtshoer Deens politicoloog en directeur van het Copenhagen Consensus Center lijkt eindelijk om: hij erkent dat klimaatverandering een van de grootste problemen is en wil geld uitgeven om het te bestrijden. Lomborg wil een CO2 tax, de opbrengsten daarvan kunnen naar wind-, golf-, zonne- en kernenergie, maar ook naar dijken, gezondheidszorg en geo-engineering. Nadat hij jarenlang met ingezonden brieven in kranten overal ter wereld de impact van klimaatverandering heeft gebagatelliseerd lijkt Lomborg nu niet meer deel van het probleem te willen uitmaken. Lomborg komt in zijn nieuwe boek, dat in oktober uitkomt, met oplossingen. Dit boek is inmiddels al positief ontvangen door zijn voormalige(?) aartsvijand: IPCC-baas Rajendra Kumar Pachauri die door de eerdere strapatsen van de skeptische Deen zelfs aan het Godwinnen sloeg.
,,Mijn standpunt heeft zich ontwikkeld van ‘ja, mits’ tot ‘neen, tenzij’” (Ruud Lubbers, oud-premier, CDA-lid, oud-informateur en liefhebber van voegwoorden)
Ruud Lubbers is tegen een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV en formuleerde het in brieven aan fractievoorzitter Maxime Verhagen en partijvoorzitter Henk Bleker met de woorden: “ja, mits, neen, tenzij”. Waar het ons aan doet denken? Aan een CDA-standpunt over kernenergie of genetische manipulatie in de jaren tachtig en negentig. Anderen denken bij Lubbers’ draaikonterij echter terug aan de LPF. Volgens ons hangt de formatie vanaf nu echter af van een voegwoord. U kunt kiezen uit: ondanks, indien, op voorwaarde dat, behoudens, ongeacht, ofschoon of alhoewel. Ofwel: welk voegwoord past volgens u het best bij het CDA?
“You don’t always need The Hague to stimulate sustainability – that’s been proven under the Balkenende cabinets.” (RUG.nl)
Prof. Henk Moll hoogleraar Natuurlijke hulpbronnen aan de Rijksuniversiteit Groningen somt in een opiniestuk op waarom we van het komende PVC-kabinet niets hoeven te verwachten op het thema duurzaamheid. Volgens de ooit groen-rechtse Mark Rutte draaien windmolens immers niet op wind maar op subsidies. Het CDA zit in de tang van de bioindustrie-lobby en de PVV wil alleen maar scoren met kiloknallers voor haar electoraat. Maar op veel dossiers kunnen de rechtse partijen enkel wat symboolpolitiek bedrijven en dus ook niet veel slechts doen aldus Mol. Klimaatbeleid komt immers van Brussel en op het gebied van kernenergie kunnen ze hooguit wat plannetjes maken maar niks op korte termijn realiseren. Verduurzaming hoeft echter niet van Den Haag te komen op het niveau van gemeente en provincie is al heel veel in gang gezet (waaronder klimaatneutrale gemeenten) en dat gaat gewoon door. PVC of geen PVC…
Nederland heeft de laatste 15 jaar al zo’n zwalkend beleid gevoerd op het gebied van alternatieve energie, dat maar weinig bedrijven hier op dat vlak kunnen opbloeien. Maar als straks Bruin-1 van start gaat, is echt helemaal afgelopen:
“4. Nieuwe kerncentrales
Er wordt een tweede kerncentrale gebouwd, naast de reeds bestaande in het Zeeuwse Borssele. De Subsidieregeling Duurzame Energie, onder meer ter stimulering van de bouw van windparken en het gebruik van zonne-energie, wordt beperkt of afgeschaft.”
Op het vlak van kernenergie valt er in de wereld nauwelijks een markt te winnen. 1 centrale bouwen zorgt hoogstens voor behoud van de magere kennis die we in dit land hebben. Alle andere stimuleringsmaatregelen afbouwen, is een potentieel bloeiende industrie voor de komende dertig jaar de nek omdraaien.
Hoe anders in Denemarken, waar ze al jaren met name de windturbine-industrie geholpen hebben. Daar sleept Vestas de ene na de andere mega-order binnen.
Zonne-energie nu goedkoper dan kernenergie
Uitgemaakte zaak?
Al eerder verwachtte ik dat het debat over kern- energie zou losbarsten. Daar zijn de verkiezingen en de coalitie-perikelen tussen gekomen. Nadat het CDA haar voornemen bekend maakte om kerncentrales bij te bouwen, bleef het vrij stil. Vreemd, daar het alles in zich heeft om voor vuurwerk te zorgen: onze energievoorziening is cruciaal voor de economische ontwikkeling van Nederland, het is een emotioneel zeer geladen onderwerp, en links en rechts zijn er tot op het bot over verdeeld. Persoonlijk vind ik het een stuk interessanter dan de hypotheekrenteaftrek.
Wellicht dat een rechts kabinet de discussie weer zal doen losbarsten. Dan gaan verklaard voorstanders met elkaar regeren.
In het kort nog maar even de pluspunten: kernenergie is minder milieubelastend wat betreft CO2, het is economisch haalbaar en betrouwbaar (vergeleken met zon en wind). De nadelen mogen bekend zijn: het afval is moeilijk af te voeren en levert enorme risico’s op contaminatie op bij ongelukken met de reactor.
Het debat wordt interessant, omdat van beide kanten aan de klassieke voors en tegens wordt gemorreld. Zo zijn er tegenstanders geswitcht omdat het CO2- probleem zo nijpend is dat er een oplossing moet komen. Ook lijkt kernenergie toch echt veiliger te worden, en lijken centrales zelfs te kunnen draaien op Russische kernkoppen die sowieso ontmanteld moeten worden. Bovendien kunnen we met renewables (zon, wind, bio) niet in onze behoeften voorzien. Er is niet voldoende ruimte voor panelen en windmolenparken, en voedselvoorziening concurreert met biobrandstof.
Er is veel discussie over de betrouwbaarheid van het Kieskompas. In een drietal artikelen zullen wij deze betrouwbaarheid proberen te achterhalen. Vandaag deel één: hoe betrouwbaar is de plaatsing van de partijen in de ‘politieke ruimte’.
Andre Krouwel, de man achter het Kieskompas, klaagt dat de Stemwijzer ‘kiezers voorliegt’ over de standpunten van politieke partijen. Een van de grote voordelen van zijn stemwijzer is dat het Kieskompas heel transparant is over de standpunten van politieke partijen. Echter bij het interpreteren van de posities van politieke partijen in zijn Kieskompas is voorzichtigheid ook geboden.
Meteen bij het uitkomen van het Kieskompas was er zeer veel aandacht van partijen en opiniemakers over de plaatsing van partijen in de politieke ruimte (klik op het plaatje voor een grotere versie). Anja Meulenbelt spinde er heel druk op los: D66 was volgens haar maar een rechtse partij en ook GroenLinks was een aardig eind naar rechts verschoven, ten opzichte van de SP. De Dagelijkse Standaard vond dat de PVV wel heel links staat in dit Kieskompas, dichtbij de traditionele linke partijen. Ook de Trouw berichtte uitgebreid over de posities van partijen in het landschap. Echter de ruimte waarin de partijen geplaatst zijn, is niet gebaseerd op de partijposities, waardoor uitspraken de posities met een grote korrel zout genomen moet worden.
Achter het Kieskompas zit een ruimtelijke theorie van partijcompetitie: kiezers kiezen voor de partij, die het dichtst bij henzelf staat in een politieke ruimte. De verschillen tussen partijen kan in ruimtelijke termen begrepen worden: sommige partijen en kiezers zijn links, sommige partijen en kiezers zijn rechts. Rechtse kiezers stemmen volgens deze theorie op rechtse partijen. In het geval van het Kieskompas wordt zo’n ruimte opgebouwd uit allerlei stellingen waar partijen en kiezers in meer of mindere mate mee instemmen. Het centrale idee achter deze stellingen is dat deze met elkaar samenhangen. Je kan op basis van een antwoord op de ene stelling, het antwoord op een andere stelling voorspellen: iemand die voor hogere belastingen voor de rijken is, is er waarschijnlijk ook voor de kinderbijslag inkomensafhankelijk te maken.
GroenLinks: Met fabeltjes afrekenen in belang van duurzame stroom
Vandaag staat in Het Financieele Dagblad een discussie over kernenergie. Lees hieronder de bijdrage van GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout en GroenLinks partijvoorzitter Henk Nijhof.
Politiek is keuzes maken en de politiek staat op een tweesprong. Gaan we inzetten op echt schone energie of blijven we ons vastklampen aan eindige bronnen zoals uranium? Voorstanders van kernenergie prijzen het aan als goedkoop, betrouwbaar en haalbaar. Het is tijd om deze fabeltjes de wereld uit te helpen.
lees verder
ZO. Vanaf vandaag is er dan eindelijk een PVV-partijprogramma voor de verkiezingen op 9 juni as. Met oortjes, v’tjes, beveiligingscamera’s en screenings in het kielzog sleept de blonde horzel dan eindelijk zijn epistel voor het voetlicht. Al die fakkeltochten, opgehesen spandoeken en gepoogde ludieke acties ten spijt: Wilders is niet de poldervariant van LePen, Haider of DeWinter, echt niet.
Dus al heeft Geert Wilders het over etnische registratie, al moeten Islamitische scholen sluiten en rept hij over de relatie tussen kernenergie en onze onafhankelijkheid ten opzichte van ‘islamitische landen’ (?) in zijn programma: vooral is de PVV vre-s-e-lijk saai en paternalistisch.
Na het lezen van het partijprogramma moet ik constateren dat Wilders vooral een nestor wil zijn van respectievelijk het windjack, de bouvier, de swiffer voor de plavuizen, de depothouder van de wijkkrant, de Perla Filters voor de doordruppelaar, de kortingsbon voor de bouwmarkt, het softijsje uit CenterParcs, de Flügel in de partysaloon…
… de aanbetaling van de flatscreen, de benzinedop voor de Fiat Punto, de multomap voor de afdeling Debiteuren, het afvalzakje in de touringcar, het telefoonnummer voor een bezoekje aan de studio van Pauw en Witteman, de streepjescode van een album van Guus Meeuwis, de emballagebon, het recht op niet goed geld terug, de stoel met pneumatische rugleuning van sierleder (leather look) van Seats and Sofa’s, het stickertje onder de deurbel om te laten zien dat je kinderpostzegels hebt gekocht, de gel in de stekels van de jongen die de vakken vult, de verlovingsring voor Esther en Jeffrey…