Politici en de media

De parlementaire journalistiek is een doorn in het oog van veel Nederlandse Kamerleden, zo blijkt uit een enquête onder politici door de Amsterdam School of Communications Research (ASCoR) van de Universiteit van Amsterdam. Een paar bevindingen uit het onderzoek: * 2/3 van de Kamerleden vindt dat de media te veel macht hebben. * 1/2 van hen denkt dat de media bepalen welke thema’s in Den Haag belangrijk zijn. * 1/3 van hen denkt dat parlementaire journalisten zelf macht willen uitoefenen. * 3/4 van hen is van mening dat incidenten de politieke verslaggeving domineren. Hoe journalisten erover denken? Klik hier, want ook zijn werden ondervraagd. Intussen rijst de vraag: als de media de thema's bepalen, wat doen die politici in Den Haag dan eigenlijk? Vergaderen over het aantal koffiepauzes? Neuspeuterbezoeken afleggen? Heel die honderd-dagen-toernee is gewoon weggegooid belastinggeld. Leuk voor de media, maar aan thema's levert het niets op. Die worden immers door de media bepaald. Dus niks goede ideetjes uit de samenleving omzetten in beleid. Srebrenica, Pim Fortuyn, Van Gogh, Hirsi Ali, Mabel Wisse Smit, Kutmarokkaantjes, Lingo, Schiphol, Gloeilampen!

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Balkenende-IV: ledigheid troef

Kranten en nieuwsredacties hadden alle verloven van politiek redacteurs ingetrokken. Na honderd dagen jumpen, slapen in de achterbuurt, praten met voetbalclubvoorzitters en meer inhoudsloos (en politiek onschuldig) tijdverdrijf, was er eindelijk weer wat kans op echt nieuws van het kabinet. Honderd dagen lang gingen de bewindslieden het land in, klaar voor de dialoog met de burger, om iets op te steken van de problemen waar de mensen echt mee zitten.

Het kabinet kwam na de maatschappelijke snuffelstage verslag doen bij Knevel en van den Brink. De kijkcijfers die dat evenement opleverden spraken voor zich: met 629.000 kijkers haalden ze niet eens de helft van de mensen die naar het John Kraaijkamp Musical Awards Gala hadden gekeken. Sterker: meer dan 500.000 mensen haakten na Toen was Geluk heel gewoon af. Kennelijk is de burger wel heel goed in staat te roepen dat er van alles en nog wat mis is, maar wanneer er geluisterd moet worden geeft de burger niet thuis. Het kan ook zijn dat de burger al ongeveer wist wat er komen zou, want wat bij Knevel en Van den Brink te zien was, liep over van ledigheid.

Bij Knevel en Van den Brink aan tafel zaten Balkenende, Bos en Rouvoet. Waar normaal het publiek zit, zaten nu de overige bewindspersonen. Hoewel Wouter Bos (?iemand moet op het geld letten?) het minst het land in was gegaan, was hij het meest aan het woord en op momenten dat hij het even niet meer wist gaf hij het stokje door aan Vogelaar (Wonen, Wijken en Integratie). Balkenende zat erbij en keek ernaar, alsof alles wat er gezegd werd ook voor hem nieuw was. Ruim een uur lang ging het helemaal nergens over. Fascinerende televisie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Uitslag slechtste songtekst ooit

Jullie hebben genomineerd en gekozen en nu is het dan zover. Ladies and Gentlemen, we got it! De uitslag dus.

1. Met het overweldigende aantal van 73 punten: Marco Borsato met het nummer “Rood”. Eigenlijk verdient Ewbank de eer, aangezien hij Borsato’s teksten schrijft. Maar wat doet Marco dan eigenlijk zelf? Ehm… Zingen?

Om de plekken 2, 3 en 4 spande het erom, maar uiteindelijk zijn het geworden:

2. Guillermo en Tropical Danny: Toppertje (32 punten)

3. Brace: Vraag Jezelf Eens Af (31 punten)

4. Veldhuis & Kemper: Ik wou dat ik jou was (29 punten)

5. Clouseau: Domino (19 punten)

6: Partsquad & Brainpower: Non-stop (18 punten)

7: Lange Frans & Baas B.: Moppie (17 punten)

8: Hakkuhbar: Gabbertje (16 punten)

9: Van Dik Hout: Stil in mij (14 punten)

9: Seki uit de Bus: Vamos snel de bus uit (14 punten)

Tot mijn grote verbazing geen youtube filmpje

11. Ali B.: Wat zou je doen (14 punten)
Bonus

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour – De nieuwe verlichting

Ik was in Eindhoven bij een gezin. De man had multi-problemen en de vrouw was verslaafd en tippelde. Vraag ik aan de man, waar hij in de wijk de meeste moeite mee heeft. Zegt hij: De tippelzone aan de overkant van de straat. Zijn vrouw beaamde dat, terwijl ze daar zelf ook werkt!

Ella Vogelaar (Minister van Wijken en Buurten) heeft de nodige doorsnee-Nederlanders bezocht in de 100 dagen-toernee die het ganse kabinet zonet heeft uitgelopen. Gisteren zaten alle bewindslieden en bewindsleden trots bij het televeeprogram Knevel & Van den Brink over hun schoolreisje te vertellen. Het was moeilijk wakker blijven bij de talloze nietszeggendheden die uit de beeldbuis kwamen. De bak met een weekoogst overheidspost die een schooldirecteur toonde, moest volgens Minister Plasterk weliswaar worden verminderd, maar er zijn ook talloze scholen met erg slechte resultaten waar de overheid zich nog meer mee moet bemoeien. Maar misschien zitten er ook wel informatiepakketten bij, opperde Rouvoet. Het meest opmerkelijke was het enthousiasme waarmee Vogelaar (als persoon overigens de meest interessante verschijning gisteren) sprak van het achterdevoordeur bemoeibeleid. Enkele jaren geleden zou zulk overheidsoptreden volgens haar nog onbestaanbaar zijn geweest, maar nu wordt er om gesmeekt. En zelfs het liefst met een fikse dosis Drang.

Vorige Volgende