Foto des Tages – Feel Good Friday

Kan dat eens niet wat minder serieus, zwaar en zuur? Dat is een veel gehoorde reactie hier op Sargasso. Maar ongeveer even vaak hoort men hier ook: kan dat eens niet wat minder lollig, luchtig en onzinnig? Vandaag komen we de eerste groep klagers tegemoet. Enwel met een prachtig feel good verhaal uit het land van echte helden en onbegrensde mogelijkheden. The People That Don't Have Maps zijn hier om The Poor People With Lease Cars een beetje op te beuren in deze moeilijke tijden. Het verhaal is eenvoudig te begrijpen en heeft een bevredigend plot met een magisch tintje:

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Israël-update?

oogkleppenOp deze plek was ik begonnen aan een stukje over Israël, hoe het Gaza tot vijandelijke entiteit verklaarde en de daardoor dreigende humanitaire crisis. Zijdelings had ik ook de veroordeling van Israël door het internationale atoomagentschap willen noemen.

Maar halverwege stokte het stuk een beetje. Ik vind het schandalig wat er daar gebeurt, maar van binnen “leeft” het niet. En ook niet bij jullie, onze lezers. De laatste artikelen over het midden-oosten werden matig bereageerd en gelezen. Nu ik erover nadenk geldt dit eigenlijk voor al onze stukken die niet rechtstreeks met Nederland te maken hebben of Nederlandse belangen raken.

Dit is een algemene constatering. Ook buiten GC gaat men vooral voor Nederlands nieuws. Kijk maar op NUjij of op NU.nl.
Buitenlands nieuws interesseert de gemiddelde Nederlander geen reet, en de minste binnenlandse scheet wordt gebombardeerd tot voorpaginanieuws. Ons kleine kikkerlandje is blijkbaar al groot genoeg, ook voor ons.

Daarbij klagen we al jaren over Amerikanen die niet over de grens zouden kijken. Maar zijn wij eigenlijk een haar beter?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

FARC-rebel én Nederlandse

Tanja Nijmeijer

Kijk er maar eens goed naar. Ze zou zomaar eens de nieuwe Che Guevara kunnen worden. Voormalig studente Spaans Tanja Nijmeijer verruilde het veilige Nederland voor de FARC-rebellen in Colombia.

Wat zou haar hebben bezield? Uw filosofische beschouwingen zie ik graag in de comments. Dan herinner ik u eraan hoe het vaak afloopt met zulke mensen:

Hier nog een stukje dagboek.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Uit het NYT-archief: oud nieuwsch…

The New York Times heeft zijn 150 jaar oude historisch archief opengezet voor het publiek. Blogger Jason Kottke ging er daarom eens diep in graven. Wat hij vond? Leuke dingen, zoals het allereerste bericht over de zinkende Titanic of de eerste melding van het gebruik van mosterdgas door de Duitsers tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het herbeleven van het nieuwsch van gisteren? Sommige mensen vinden dat maar saai. Tenzij er een spelletje van wordt gemaakt. Dus mocht u tijd en zin hebben om in het rijke NYT-archief te duiken, laat ons even weten: wat is uw favoriete NYT-krantenknipsel?

Links naar knipsels graag dumpen in de reacties…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vliegtuigpassagiersgegevens – nee zeggen kan wel

In het kader van de uitreiking van de Big Brother Awards een gastbijdrage van Kathalijne Buitenweg. Zij is lid van het Europees Parlement voor GroenLinks en blogt zelf op Hyves.

Vanavond worden de Big Brother Awards voor inbreuken op de privacy uitgereikt. Ik hoop dat de verantwoordelijken voor het PNR Data Agreement – de recent gesloten overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over de overdracht van vliegtuigpassagiersgegevens – te kijk worden gezet met een award. De overeenkomst die eurocommissaris Frattini en de Europese regeringen hebben uitonderhandeld met de Amerikaanse autoriteiten gooit de privacy van luchtreizigers te grabbel. De Tweede Kamer krijgt binnenkort de kans om het akkoord naar de prullenbak te verwijzen.

Landen hebben het recht om te weten wie hun land binnenkomt. Zeker gezien de dreiging van het internationale terrorisme. Maar onder het motto ‘terreurbestrijding’ worden tegenwoordig wel erg vérgaande maatregelen genomen. De vergaarde informatie wordt bovendien voor heel andere doeleinden gebruikt, en dit alles according to US law, zoals het PNR Data Agreement leest. Onze eigen Europese privacyregels worden door de overeenkomst aan de kant gezet, terwijl het gaat om gegevens die bij Europese vliegtuigmaatschappijen berusten.

Het PNR Data Agreement is dan ook geen echte overeenkomst, maar een knieval voor de Amerikaanse wens tot onbeperkt gebruik van zo veel mogelijk persoonlijke gegevens. Want wat hebben de Europeanen nu binnengehaald?

De Amerikaanse autoriteiten zeggen toe per 1 januari over te stappen van een pull-systeem waarbij ze zelf gegevens uit de boekingssystemen van Europese luchtvaartmaatschappijen plukken naar een push-systeem waarbij de maatschappijen de overeengekomen gegevens verschaffen. De push-methode verkleint de kans dat de VS meer gegevens verzamelen dan waar zij recht op hebben. De VS hebben deze overstap al bij twee eerdere akkoorden beloofd, maar niet uitgevoerd. Waarom moest hierover opnieuw onderhandeld worden? Om de EU opnieuw wisselgeld te laten betalen? We hadden beter kunnen zeggen dat we niet opnieuw gingen onderhandelen voordat de VS hun eerdere beloften gestand hadden gedaan.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geschorst om YouTube

youtubeTwee Nijmeegse scholen hebben leerlingen geschorst omdat zij een filmpje op YouTube hadden geplaatst. Geen filmpjes van uit de hand gelopen ruzies of docenten die worden mishandeld, maar compleet onschuldig materiaal waarin menigeen zijn eigen middelbare schooltijd herkent.

In het eerste geval gaat het om een “stunt” waarbij vijftien leerlingen uit een klas ontsnappen door het raam zonder dat de docente dit door heeft. In het tweede geval gaat het om een bureaustoelrace.
De school verantwoordt in het eerste geval de schorsing alsvolgt: “Als dit binnenskamers was gebleven, oké. Maar de leerlingen hebben het zonder toestemming van docente en andere leerlingen openbaar gemaakt. Daarbij wordt de lerares voor de hele wereld te kijk gezet.”

Op zich zit er wat in deze redenering. In ieder geval het portretrecht van de docent en van de andere leerlingen is geschonden. Maar de uitspraak behoeft wel enige nuance. De leerlingen hebben de lerares helemaal niet voor de hele wereld te kijk gezet. Openbaar maken op internet staat namelijk nog niet gelijk aan “voor de wereld te kijk zetten”. De jongeren in dit filmpje hebben haar slechts in beperkte kring belachelijk gemaakt. Waarschijnlijk in niet veel grotere kring dan als YouTube niet bestond en ze het filmpje op een andere manier hadden moeten delen. Het “nederland-wijde” aspect is er pas later aan toe gevoegd. Dat heeft de schoolleiding gedaan door deze jongens te schorsen. Dat geeft zo’n filmpje nét dat extra vleugje nieuwswaarde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vrijdag Vraag – Internet moet dingen vergeten

Naarmate de rol van internet in het leven van mensen groeit, neemt ook de hoeveelheid privé informatie toe. Foto’s van uit de hand gelopen feestjes en ingezonden stukken met een uitgesproken mening voor kranten of blogs zijn eenvoudig te vinden. Deze informatie kan op een later moment in het leven er bijvoorbeeld voor zorgen dat een sollicitatie een onverwachtse wending neemt.

VraagtekenJuristen en privacydeskundigen pleiten nu voor een houdbaarheidsdatum voor informatie op internet. Hiermee kan om de zoveel tijd het internet wat “vergeten”.

Goed plan?

Vanavond worden de Big Brother Awards 2007 uitgereikt. Drie van de genomineerde zaken zijn hier in het afgelopen jaar ook voorbij gekomen (Swift, Passagiersgegevens, Elektronisch Kinddossier). Het feit dat het überhaupt mogelijk is om te kiezen voor de awards is al een teken aan de wand. Hopelijk wordt deze prijs ooit overbodig.

Quote du Jour: “Diamant”

“Clarence is een realist, geen dromer. Ik heb met dertig Australische topsporters gewerkt, wereld- en olympische kampioenen onder wie de zwemmer Grand Hackett, maar nooit heb ik zo’n inspirerende sporter meegemaakt als Clarence. Ik weet dat sommige mensen in Nederland vraagtekens zetten achter zijn motivatie, maar eens zal iedereen beseffen dat hij een diamant is. En hij heeft zoveel energie.” – Manager Schuhkraft (what’s in a name?) over Clarence Seedorf

Vorige Volgende