Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
GC @ Cinedans 2008: Dance for All

Liefhebbers van mooie documentaires hebben mazzel, want Cinedans directeur Janine Dijkmeijer heeft aangekondigd dat de schitterende film ‘Dance for All’ vanmiddag nog een keer vertoond zal worden op het dansfilm festival. De film opende afgelopen donderdag al het zesde Cinedans festival en aan het aanhoudende applaus te horen waren de afgezanten van GeenCommentaar niet de enige die met open mond hadden zitten kijken.
Dance for All vertelt het verhaal van de gelijknamige dansschool in de townships van Kaapstad. Het openingsshot maakt in het kort duidelijk wat de school betekend voor de leerlingen: hoofdpersoon Nqaba wandelt ’s ochtends uit de armoede van zijn anonieme krotje naar de dansschool, waar hij zijn talenten kan gebruiken. Al tien jaar komen hij en andere bewoners van de krottenwijken de school van Philip Boyd en Phyllis Spira. Toen zij, als enige blanken, het project opzetten werden ze aanvankelijk met argusogen aangekeken (en erger: bedreigd en zelfs neergestoken) door de townships-bewoners. Maar nu werd de school alom gerespecteerd en ziet men in dat Dance for All niet alleen wat regelmaat en afleiding geeft aan 500 kinderen, maar voor de allerbesten ook kansen biedt om aan het uitzichtloze bestaan te ontkomen.
Wat dat betreft vervult dans in Kaapstad dezelfd functie die voetbal in de Braziliaanse sloppenwijken en basketbal in de zwarte wijken in de VS vervult: een kans, weliswaar voor de allerbesten, om eruit te komen, om iemand te worden. In de film volgen we Nqaba en Xola (onuitspreekbare namen vanwege de Xhosa-klikgeluiden, die overigens door velen in de bioscoop zachtjes uitgeprobeerd werden) die inderdaad die kans krijgen en uitgenodigd worden om naar San Fransisco te gaan.
Het vingertje van Groenlinks
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Eelke.

Groenlinks wordt regelmatig door anderen aangesproken op hun belerende vingertje. Zij krijgen soms te horen dat ze mensen hun wil willen opleggen als het bijvoorbeeld gaat om milieuzaken. Dit is zeer verwonderlijk, aangezien Femke Halsema juist altijd fel tegen dit specifieke vingertje is.
Je zou verwachten dat een lijsttrekker representatief is voor een partij. En dat juist haar persoonlijke mening gezien wordt als een partijstandpunt. Blijkbaar is dit niet het geval. Groenlinks houdt het imago van de belerende vinger.
Het fascinerende aan dit onderwerp is de verdeling binnen de partij over deze vinger. Er begint een geluid op te komen die vindt dat we niets bereiken met onze softe historie van aanpak. We moeten de balustrades op en vooral de wereld vertellen waarom het slecht is om bijvoorbeeld auto te rijden en bio-industrie vlees te eten. We zullen strenger moeten worden. En we moeten zeker niet meer vertrouwen op de goedheid van de mens. Je kunt de wereld alleen veranderen door op je principes te staan en verandering te creëren. Een betere toekomst begint niet meer alleen bij jezelf!
Eigenlijk zijn er 2 manieren om dit te bereiken: je kunt ?verbieden of verleiden?. Door bijvoorbeeld producten uit de schappen te halen, dwing je alle mensen om gezond en verstandig te eten. Door de gloeilamp en vliegreizen te verbieden, creëer je een beter milieu. Dit bedoel ik met de term ?verbieden?. Verleiden, echter, gaat om het aantrekkelijker maken van de juiste keuze. Een vervuilende auto wordt duurder en/of een schone auto goedkoper.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Fraude Zimbabwe in beeld
Het land uitgesmokkeld…
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
‘Kwaliteit haring vaak slecht’
‘Kwaliteit haring vaak slecht’
De Pers: Het is slecht gesteld met de kwaliteit van de haring die in Nederland wordt verkocht. Het AD bezocht voor de 27ste Nationale Haringtest honderd verkooppunten, waarvan 56 een onvoldoende scoren. Bij 39 bedrijven, waaronder tien supermarkten, viel de score uit op 3,5 of lager; de haring kan volgens de krant de vuilnisbak in.
McCain: voor de gewone man!
Google Earth Tour van zijn tien bescheiden huizen.
Dagsluiting – The serene sky
“People sometimes send me their poems for my opinion and of late I have received a number of poems from a young man who lives in New Delhi, India”. (Charles Bryant)
Coda: A Poem by ‘Snug’ [New Delhi, India]

Zotte grieten video | “Stuff that happens on a ordinary friday night in Antwerp”
