Costa Ricanen bidden massaal voor aardbeving

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media. In veel derdewereldlanden is verontwaardigd gereageerd op de aankondiging dat de G7 de staatsschuld van Haïti zal opheffen. Costa Rica, dat gebukt gaat onder een staatsschuld van om en nabij de 25 miljard dollar, heeft haar hele arsenaal aan priesters en geestelijken de straat op gestuurd om te bidden dat ?de tektonische platen ons gunstig gezind zullen zijn,? aldus priester Maria Antonio Marquez. ?We bidden voor een 8 of een 9 op de schaal van Richter, net genoeg om medelijden te wekken bij de andere landen.? Regeringswoordvoerder José Marià Alvarez meldde tijdens een persconferentie dat het voorbeeld van Haïti ?duidelijk toont hoe een natuurramp in je voordeel kan uitpakken.? Veel Costa Ricanen zien echter niets in het plan en willen dat de priesters ophouden met bidden. ?Die aardbeving zal ons niet verder helpen, we zijn al arm genoeg hier. Bovendien ben ik erg aan mijn familie gehecht. Ik zou het erg vervelend vinden om mijn naasten bij een eventuele aardbeving te verliezen?, aldus een inwoner van de hoofdstad San Jose. ?Die noodhulp is bovendien behoorlijk traag op gang gekomen. Met dit tempo ben je in 2012 de eerste.?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Saillant | Weg met de flip-flopbestuurders

SaillantLOGOWie na zijn politieke carrière vrolijk in bed duikt met eerdere opponenten, fluimt met terugwerkende kracht in het gezicht van zijn kiezers.

Als er in de afgelopen weken iemand van zijn voetstuk is gelazerd, dan is het wel Wim Kok. De voormalige held van de gewone man, de digibeet met een rijtjeshuis en strijder tegen de exorbitante zelfverrijking verklaarde voor de parlementaire commissie dat er niks mis was met de beloningcultuur bij ING. De gewone polderjongen uit de Krimpenerwaard, vechtjas voor de arbeider en Oppersmurf Integriteit snapte ineens best waarom bankiers zichzelf jaarlijks een flinke villa, zeilboot en privévliegtuig cadeau deden. De “gewone man” die twintig jaar op zijn voorman stemde heeft ongetwijfeld met verbijstering zitten kijken.

Iedereen met een beetje verstand weet dat beeldvorming bullshit is. Toch maken politici gretig gebruik van de overdreven persoonlijkheden die ze in de media krijgen toegemeten. Ze weten immers dat politieke winst niet komt van een partijprogramma, maar van een inspirerende persoonlijkheid. Ook al is die grotendeels verzonnen.

Maar veel politici schudden die persoonlijkheid even makkelijk van zich af als de politieke carrière voorbij is. En dat klopt niet. Als je er zelf in bent gaan geloven, kan je niet ineens doen alsof het allemaal maar een geintje was.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mexico: Levensgevaarlijk voor journalisten

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag Alexander Pleijter, als wetenschappelijk docent op het gebied van ?journalistiek en nieuwe media? verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen weblog.[/i]

“Het is een rare paradox”, vertel Jan-Albert Hootsen aan de telefoon. “Mexico is een van de veiligste landen van Latijns Amerika, met een van de laagste moordcijfers. Maar voor journalisten is het totaal anders. Voor hen is Mexico na Somalië en Irak het gevaarlijkste land om te werken.”

Hootsen zegt zelf weinig te merken van het geweld tegen journalisten. ?Ik woon in Mexico City en daar is het veilig. Ik kan gewoon werken. Ik ben nu in het noorden en hier is het wèl gevaarlijk, want hier zijn de drugsbendes actief die zorgen voor dood en verderf.” Dat de schrik er daar in zit merkte hij zelf. “Er wonen twee neven van mijn vriendin in de buurt, maar ze willen niet dat ik op bezoek kom. Ze geven les en hebben kinderen van drugsdealers in hun klas. Ze zijn doodsbang dat ze aangevallen worden als ze met een journalist worden gezien die misschien schrijft over de durgskartels.?

Zelfcensuur

De vele moorden, martelingen en verdwijningen zorgen ervoor dat steeds minder Mexicaanse media het nog aandurven om te berichten over de drugskartels. ?Dat zijn er inmiddels nog maar één of twee. Verschillende kranten hebben op hun voorpagina aangekondigd dat ze niet meer publiceren over drugshandel, in de hoop dat hun journalisten dan niet lastig gevallen zullen worden door drugsbendes.?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du Jour | Ook dat is globalisering…

“Het is een misvatting dat grote kapitalistische bedrijven een product opleggen aan machteloze consumenten. Er is sprake van een constante wisselwerking. Consumenten incorporeren producten die wereldwijd verkocht worden in hun dagelijks leven. Er is geen één op één relatie tussen reclame, film of straatbeeld. Iedereen gebruikt en geeft betekenis aan het product voor zijn eigen doeleinden. Ook dat is globalisering.” (Antropoloog Tryfon Bampilis, Griek en whiskyliefhebber)

Een leuk idee natuurlijk voor producenten, die globalisering van producten. Maar hoe zouden andere Grieken, en vooral kleine vaak arme Griekse boeren – hierover denken? Die haten de superieure producten uit Nederland in de Griekse schappen. Hun eigen inferieure lapjes rund- en lamsvlees, hun inferieure kaas, yoghurt en eieren raken ze in eigen land aan de straatstenen niet kwijt, want tegen superieure producten uit Nederland staan ze vrij machteloos.

Volgens economoom Alfred Kleinknecht is Griekenland het slachtoffer van een agressief exportbeleid van Nederland en Duitsland. De problemen in Griekenland zijn onze eigen schuld, aldus Kleinknecht. Nederland is medeverantwoordelijk voor het Griekse handelstekort. Sinds de invoering van de euro kan Griekenland ook niet meer concurreren met goede en goedkope producten uit het rijke Noorden. De oplossing is volgens Kleinknecht echter simpel. Stel twee eurozones in: een noordelijke en een zuidelijke. Wijzelf stellen voor om dan ook meteen maar een derde eurozone in te stellen: voor de (voormalige) oostbloklanden. Probleem opgelost!

Vorige Volgende