Quote van de Dag: Polanski

[qvdd]"Maar Polanski is niet iemand 'als ieder ander'. Immers, 'ieder ander' kan zich, ook na een grove misstap, min of meer onopvallend rehabiliteren. Maar Polanski's beroep en talent verhinderen anonimiteit. Ze maken hem kwetsbaar voor omgekeerde klassejustitie ? extra zware aanpak om iedere schijn te vermijden. Hij krijgt, als gevolg van zijn roem, dan een niet door de rechter opgelegd, maar wel impliciet een levenslang beroepsverbod dat een ander niet zou treffen." Het hoofdredactioneel commentaar van NRC oordeelt mild over het geval Polanski. De regisseur die een 13-jarig meisje seksueel mishandeld zou hebben, werd toendertijd 42 dagen opgesloten en psychologisch geëvalueerd. De verwachting was dat daarna een voorwaardelijke straf zou volgen, maar toen de rechter liet doorschemeren dat het toch gevangenisstraf zou worden sloeg Polanski op de vlucht. Jarenlang kwam Polanski niet in landen die hem mogelijk zouden uitleveren, maar in Zwitserland werd hij alsnog opgepakt. Omdat de Zwitserse justitie het uitleveringsverzoek echter onduidelijk vindt, is Polanski alsnog op vrije voeten gekomen. Een scenarist had het niet absurder kunnen verzinnen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote | Graanoogst valt lager uit

zomerquotes3“Drought affected most of the areas in the Volga region, where 50 percent to 70 percent of grain plantings, and sometimes more, were damaged”. (BussinessWeek)

De graanoogst in Rusland zal door extreme droogte dit jaar waarschijnlijk tegenvallen zo stelt Anna Strashnaya van de Russische meteorologische dienst. Het ministerie van Landbouw heeft haar verwachting van de graanopbrengst inmiddels met 5,6% naar beneden bijgesteld naar 86 miljoen ton. Rusland neemt met 4,6% van de wereldproductie in graan de vijfde plaats in na China (18%), VS (18%), EU (14%) en India (9%). Eerder werd hier al een sprinkhanenplaag in de regionale graanschuur Oekraïne (2,3%) gewaanlinkt. Met graanvoorraden die nog steeds relatief laag zijn kunnen dergelijke tegenvallers in de productie al snel een sterk opdrijvende werking op de graanprijs hebben, met alle gevolgen van dien voor regio’s die (volledig) afhankelijk zijn van graanimport zoals het Midden-Oosten en grote delen van Afrika.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tourziekte: verliezen

We zouden het bijna vergeten, maar er is een Tour de France aan de gang. Het wielrennen kent verhalen en geheimen, dames en heren, waar Mart Smeets en Maarten Ducrot contractueel verplicht over zwijgen. Hier hoort u ze toch.

Kampioenen vallen niet. En wie valt, wordt geen kampioen. Dat is een ijzeren wielerwet. Dus de wielerjuristen onder ons wisten het al na de kasseienrit vorige week: Lance Armstrong gaat nooit meer de Tour de France winnen.

Wat maakt wielrennen mooier dan alle andere sporten? De zichtbare teleurstelling die de kampioen uitstraalt als hij weet dat zijn beste dagen achter hem liggen. De lege uitdrukking, de lijdensweg, de ploegmaats die voorzichtig tegen hem fluisteren dat het straks ècht beter gaat. In het wielrennen is de gifbeker oneindig diep. En hij moet helemaal leeg.
Het verlies van een WK-finale? Dat is feest met een zuurtje. Zoals Willem-Alexander sip kijkend naast zijn feestende ambtsgenoot op de tribune zat. Grappig, eigenlijk. Maar het Grote Verliezen in de Tour is een show. Een mooiere show dan de juichende armen van de winnaar, als je het mij vraagt.

Zondag was de etappe van Lance Armstrong, en hij reed zijn hellerit zoals Indurain hem voor hem reed. Geknakt en gebroken. Verdwenen was de bravoure, het vertrouwen in een gunstige afloop. Lance was een oude man die nog een keer wilde winnen, terwijl hij eigenlijk wel beter wist. Ook Armstrong kent de wielerwetten. Hoe zou dat gegaan zijn na zijn slecht verlopen kasseienrit? Realiseerde hij het toen al, of negeerde hij de wielerwet zoals de Nederlandse fans de voorspelling van octopus Paul? Ook zondag ging hij meerdere malen tegen het asfalt. Zou hij het na de eerste val al hebben geweten? Dat hij nooit, maar dan ook nooit meer zou kunnen winnen? Of hield zijn ijdelheid hem op de been? Het zijn vragen die je jezelf kan stellen als je hem bekijkt, achtergelaten op de Alpenflanken, urenlang in beeld.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende