Een gastbijdrage van Joep Schaper, MA Internationale Betrekkingen en onderzoeker bij de Nederlandse Nieuwsmonitor en Dr. Nel Ruigrok, hoofdonderzoeker bij de Nederlandse Nieuwsmonitor. Opvallend bericht op NOS.nl vanmorgen: ‘ElBaradei: van diplomaat tot oppositieleider’. In Egypte demonstreren duizenden mensen al een week lang tegen het regime van president Mubarak. Mubarak is nog niet weg, laat staan de machtsstructuur om hem heen, maar op de NOS-website stelt oud-minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot al dat ElBaradei ‘een zeer geschikte kandidaat [is] om Mubarak op te volgen’. Op te volgen? In hetzelfde artikel schrijft de NOS dat ElBaradei ‘in een paar maanden [is] uitgegroeid tot de man waar van veel, zo niet alle, Egytenaren hun hoop op hebben gevestigd’. Hebben alle Egyptenaren hun hoop op ElBaradei gevestigd? NRC Handelsblad noemde Elbaradei dit weekend bij monde van Midden-Oosten redacteur Carolien Roelants nog “voor een groot deel (...) een product van de westerse media, een herkenbare figuur die door ons op een voetstuk geplaatst is”. Om te vervolgen: “in Egypte kent niemand buiten de middenklasse hem, omdat hij dertig jaar in het buitenland is geweest en pas afgelopen week in Egypte terugkwam”. Is ElBaradei de hoop van alle Egyptenaren of een product van westerse media?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Kleiburg, een flat in de Bijlmer, is voor één euro te koop, dat bericht roept veel herinneringen bij mij wakker. Ik ben in 1969 getrouwd en in de Bijlmermeer gaan wonen. In 1971 werd ik professioneel betrokken bij de maatschappelijke ontwikkeling aldaar. Met de bewoners-organisatie (OBO) schreef ik een kritiek op de stedenbouwkundige uitgangspunten van de Bijlmermeer. Wij vonden de specifieke Bijlmeraspecten helemaal niks: het meerlagen concept, waardoor wegen werden opgetild en de verkeersoorten gescheiden, de hoogbouw in het parklandschap, waardoor Mokum grote hoeveelheden ongewenste woningen in een niet-stedelijke omgeving aanbood.
Hebben wij met die kritiek de Bijlmermeer indertijd ondermijnd of afgebroken? Ik denk het niet. Toen in 1983 plannen geopperd werden voor een massale sloop, heb ik in het vakblad “Bouw” nog een pleidooi tegen sloop geschreven. De tekorten van de Bijlmer waren toen onmiskenbaar duidelijk geworden , maar het kernprobleem zat m.i. niet alleen in het beton.
Twee impulsen prikkelen mijn herinneringen. De eerste is een reportage over het bureau Warmoesstraat. De gepensioneerde dienders koppelden de komst van de harddrugs naar Amsterdam aan de vrede in Vietnam, waardoor daar de markt voor drugs verdween en een vervangende markt werd gevonden in Amsterdam. In die tijd was op de hoek van de Vijzelstraat en de Keizersgracht een welzijnscentrum voor Surinamers gevestigd. Daar waren grote tekorten ontstaan en de autoriteiten van het toenmalige ministerie van CRM vonden dat het centrum niet langer open kon blijven. Ik was tegen sluiting: als dat centrum dicht was, zou de pas gereed gekomen metro voor een goede verbinding (“in 6 minuten van CS naar Ganzenhoef”) zorgen tussen binnenstad en Bijlmermeer. De stedelijke drugsproblemen zouden zich naar de Bijlmermeer verplaatsen. (Achteraf denk ik dat dat door familiebetrekkingen toch ook wel gebeurd zou zijn.)
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Arjen de Wolff met een artikel dat eerder verscheen op zijn eigen website. Arjen werkte voor het National Democratic Institute for International Affairs in onder andere Azerbeidzjan.
Lang rekende vooral de Westerse wereld op dictatoriale regimes in de Arabische wereld, feitelijk relieken – pionnen – uit de Koude Oorlog. Een nieuwe rechtvaardiging voor hun onderdrukking van hun volkeren vonden de Mubaraks, Ben Ali’s en Assad’s na 1991 in hun rol als buffer tussen het Westen en moslimfundamentalisme. Nu pas blijkt hoezeer Westerse regeringen zich zand in de ogen lieten strooien. Er werd door hen nooit echt geïnvesteerd in democratische oppositiegroepen, en daarvan plukt men nu de zure vruchten: van beïnvloeding kan geen sprake zijn, men kan slechts hopen dat er geen nieuwe Irans opstaan.
Terwijl in Cairo de protesten tegen president Mubarak hun tweede dag ingaan, wordt in Tunis nog druk gesleuteld aan de vorming van een interim-regering. Er zijn zeker parallellen tussen de revolutionaire gebeurtenissen in Tunesië en Egypte, maar er zijn even zovele verschillen. En of één of beide van deze volksopstanden tegen een brute dictator uiteindelijk zal leiden tot de totstandkoming van een echte democratische rechtsstaat, is nog zeer twijfelachtig.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dit is een gastbijdrage van Suzanne Kröger van Greenpeace.
Neste Oil is verkozen tot het bedrijf dat in 2010 op sociaal en milieugebied de grootste wanprestatie heeft geleverd. Het kreeg hiervoor in Davos de Public Eye People’s Award 2011. Neste Oil produceert zogenaamd duurzame biodiesel, maar doet dat op basis van palmolie, waarvoor het regenwoud op grote schaal wordt gekapt. Neste Oil bleef oliegigant BP net voor in de verkiezing die parallel aan het World Economic Forum wordt gehouden. De online verkiezing werd mede georganiseerd door Greenpeace.
Toch zal Neste vanaf mei dit jaar haar ‘groene diesel’ op de Nederlandse markt gaan brengen. Neste Oil bouwt op dit moment een fabriek in Rotterdam met een capaciteit van 800.000 ton biobrandstof. Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam reageerde in 2009 nog verheugd dat Neste Oil zich in Rotterdam vestigde en sprak over de “hoogst ontwikkelde technologie van hernieuwbare diesel”. Hoe Aboutaleb het tanken van eetbare oliën, wat tot ontbossing en voedseltekorten leidt als hoogst ontwikkelde technologie kan zien, is mij een raadsel.
Inmiddels is duidelijk dat biodiesel op basis van palmolie een schijnoplossing is voor het klimaatprobleem. Diverse onderzoeken hebben uitgewezen dat er met palmolie-diesel helemaal geen klimaat winst valt te halen. Integendeel, het verergert het probleem: regenwouden worden gekapt om plaats te maken voor palmolie-plantages voor auto’s. De extra vraag naar plantaardige oliën zoals palmolie zal direct of indirect een groot beslag leggen op bossen en landbouwgronden wereldwijd. Door het kappen van bos komt veel CO2 vrij, desastreus voor het klimaat.
Avatar maar dan echt. Unieke nieuwe foto’s van ongecontacteerde Braziliaanse indianen. Vorig jaar, in 2010, liet de Amerikaanse natuurbeschermingsorganisatie Upper Amazon Conservancy een vlucht uitvoeren boven het gebied aan de Peruaanse kant van de grens met Brazilië. Dit leverde nieuw bewijsmateriaal op voor illegale houtkapactiviteiten in het beschermde gebied. Deze indianen zijn waarschijnlijk afstammelingen van indianen die in de twintigste eeuw vluchtten voor oprukkende rubberplantages. Alhoewel ze geïsoleerd leven beschikken ze wel over metalen gebruiksvoorwerpen die via handel met andere stammen worden verkregen. Klik hier voor meer foto’s en uitleg.
De Braziliaanse overheid heeft overigens vorige week groen licht gegeven voor de voorbereidende werkzaamheden voor de aanleg van de Belo Monte dam. Er zal begonnen worden met de kap van 238 hectare bos. Uiteindelijk loopt meer dan 500 km2 Amazone woud onder en moeten 50.000 mensen gedwongen verhuizen. De indianen op de foto hierboven leven overigens niet in dat gebied, zij worden ‘gewoon’ bedreigd door illegale houtkap.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Scientists of the University of Twente in the Netherlands won a prestigious place in the ‘Hall of Fame’ of videos about fluid-in-motion. They have made a video of leaping shampoo, in which they explain the so-called Kaye effect. Scientifically interesting but also of great aesthetic beauty.
Meer verstrooiing bij The Presurfer.
Zij bezuinigen onevenredig op de kunst- en omroepsector. Dat is een politieke agenda en geen financiële. Nu laten we de commerciële omroepen doen wat de publieke laten liggen. Met de plannen van deze regering gaan de publieke omroepen doen wat de commerciële laten liggen.
Kamerlid Martijn van Dam vindt dat de VVD en PVV, met vazal CDA, de publieke omroep kapot maken. Maar wat is er nu slecht aan het concept dat de publieke omroepen gaan doen wat de commerciële laten liggen?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.