Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brief aan Alexander Pechtold

, door

Geachte heer Pechtold,

Volgens peilingen bent u virtueel de vijfde partij van Nederland. Met veertien zetels staat u op +4 ten opzichte van uw huidige aantal. Bovendien zien ook de kiezers van GroenLinks u het liefst als premier. Het gaat dus niet slecht met u. Terecht, want u vertelt een goed verhaal, dat bovendien al jarenlang vrijwel ongewijzigd is. Dat u uw pro-Europese verhaal ook blijft vertellen nu het sentiment nogal tegen zit, getuigt van een rechte rug en geloof in eigen visie.

Ik ben er net als u nog steeds van overtuigd dat Europa heel goed kan werken. De problemen waar we nu tegenaan lopen, tonen niet aan dat een verenigd Europa niet kan werken, maar dat het verkeerd om is opgebouwd. Het was niet zo bijdehand om eerst een monetaire unie aan te gaan, waardoor afhankelijkheid tussen landen ontstond, zonder dat er een mogelijkheid was tot controle of handhaving van de gemaakt afspraken. Domdomdom. Dat wil echter niet zeggen dat Europa geen kans van slagen heeft.

Europa is een huis in aanbouw. Een mooi, groot, vrijstaand huis. Zodra de muren er stonden, maar het dak nog ontbrak, zijn we er alvast gaan wonen. En toen ging het regenen. Dat was kut, want alles werd nat. De neiging was om het snel af te breken en terug te gaan naar ons oude krotje, want daar zaten we tenminste droog. Het gevolg is dan echter wel dat we weer terug bij af zijn. Een zinniger alternatief is om de regen te trotseren en het dak af te bouwen, zodat dat mooie, grote, nieuwe huis wél voldoet aan onze eisen.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Leve de kamelenteen

, door

Waarin Oud Zeikwijf een lans breekt voor de kamelenteen.

Ik wil het hebben over kamelentenen. Of liever gezegd: over de uit de VS overgewaaide afkeer daarvan. Voor degenen die het niet weten: de kamelenteen is de vorm van het vrouwelijke geslachtsdeel, onder bepaalde strakke broeken zichtbaar. Strakke broeken die de boel omhoog trekken zal ik maar zeggen. Die in de gleuf binnen dringen. You get the picture.

Liever nog dan het hebben over, breek ik een lans voor de kamelenteen. Want, zeg nou zelf, waarom zou je dit bijzonder stukje uitzicht veroordelen, laat staan verbieden? (Want dat is wat die trutten daar doen, in de VS, door het te veroordelen, verbieden ze het.) Het is toch best sexy? Ikzelf vind het eigenlijk wel mooi. Een mooie vrouw met een mooie kamelenteen, daar is toch niets op tegen? De Amerikanen, die vermaledijde puriteinen, hebben ons dit stukje schaamte weten op te dringen. Ze grossieren er tenslotte in.

Met hun naaktfobie à la Zuckerberg. Of met hun afkeer voor tepels. Ja! Tepels mogen niet in Amerika, in ieder geval niet onder een t-shirt. Toen ik in de twintig was, had je die volop, kamelentenen én tepels. Geen haan die daar naar kraaide, want niemand wist dat het not done was. Tegenwoordig zijn de kamelenteen en de tepels verscholen achter een dikke laag stof. Bij het kopen van een broek zal een vrouw niet meer vragen: ‘Krijg ik hier een mooie pan van?’, maar: ‘Heb ik geen kamelenteen?’ Bij het kopen van beha’s is het heel makkelijk: BH’s zijn heden ten dage ware pantsers, uit ondoordringbare petrochemische stoffen vervaardigde joekels van bustiers geworden, waar enkel tepels van een centimeter of drie doorheen zouden kunnen prikken. Je zweet je daarin een ongeluk, maar een kniesoor die daarop let. Want, dames en heren, de bustier van de jaren tien werkt cupmaat vergrotend. En niet zo’n beetje ook. Je zou wel gek zijn om déér tegen te zijn niet waar? Maar ondertussen is de tepel verdwenen. Het kind en het badwater.

Nuttige MBO-studies

, door

DATA - Zonder goede MBO’ers loopt dit land vast. Maar doen de MBO’ers wel de juiste studies?

MBO’s worden vaak wat stiefmoederlijk behandeld in de media. Als het gaat over technische studies en aansluiting op de arbeidsmarkt, komen steevast de HBO’s in beeld. Deze week kwam de NS echter in het nieuws omdat zij een eigen vakopleiding begint. Het niveau van de afgestudeerden is onvoldoende. Het bedrijfsleven schreeuwt om goede vakmensen. En die komen vaak van het MBO.

Het niveau is dus onvoldoende, maar er is nog een ander probleem: te weinig MBO’ers kiezen een technische opleiding. Welke leerrichtingen zijn dan wel populair op het MBO? Op het eerste gezicht ziet dat er niet eens zo slecht uit.


De populairste studierichtingen zijn detailhandel, sociaal-pedagogisch werk, bouw en sociaal-juridische dienstverlening. Veel sociaal dus. Maar ook ICT, verpleging, autotechniek, boekhouding en vervoer scoren hoog. Weinig echt technische richtingen echter. En ook een aantal pretrichtingen, zoals verzorging en sport en beweging.

Daarnaast heb ik even gekeken welke richtingen aan populariteit winnen sinds 2007. Dan ziet het beeld er een stuk slechter uit, als we ervan uitgaan dat we meer technische vakmensen willen.

Studies die hoog scoren zijn maatschappelijke en sociaal-juridische dienstverlening (+250 procent toename), vervoer, kunst, brood- en banketbakkerij, audiovisuele productie.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Droom. Verdiep. En strijd tegen het Europa van de banken

, door

Waarin ZeitGeist-voorman Seth Lievense en companen een dringende oproep doen voor een discussie over de banken in Europa. We moeten weer durven te dromen, daar begint het mee. Bekijk ook hun fraaie video (onderaan) die zijn première heeft op Sargasso.

‘Europa is teveel geweest van diplomaten en politici, maar nu dreigt Europa van bankiers te worden’. Treffender had Alexander Pechtold het niet kunnen formuleren. Alleen linksom of rechtsom lijkt dit Europa van de banken vrij spel te hebben.

De bancaire wereld wordt nog steeds met fluwelen handschoenen behandeld door de overheden en het geld blijft -zij het nu via Brussel stromen naar de financiële wereld. Waar zijn de hervormingsvoorstellen? De scenario’s die alternatieven bieden? En waar zijn de parlementariërs die de fundamentele vragen stellen over ons bancaire proces van geldcreatie welke ons deze schulden brengt?

Europa is ooit begonnen met de intentie oude rivalen tot samenwerking te brengen met vrede in het verschiet. Mettertijd ontwikkelde zich een economische unie met de belofte en verwachting dat een politieke unie onvermijdelijk zou zijn. Deze politieke unie is echter nooit gerealiseerd.

Eenzelfde belofte doet zich nu voor met de monetaire eenwording van Europa. Vanuit de financieel-monetaire wereld wordt politici en volk een noodzaak tot snelle besluitvorming gedicteerd om deze monetaire eenwording te realiseren waarbij slechts zijdelings wordt gepraat over politieke eenwording. Bij monde van Jan Kees de Jager blijkt dat deze financieel-monetaire sector zelfs kan dicteren wat politici zeggen onder -een overigens onware- dreiging van verhoogde rentepercentages.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende