Het Regeerakkoord | Over Europa en de normen

, door

ACHTERGROND - In een nieuwe serie behandelt Sargasso enkele thema’s die in het regeerakkoord zouden moeten staan. Redacteur Tom van Doormaal kijkt naar Europa en de begrotingsnormen. Maar hij weet het zelf ook nog niet helemaal. Wie het verlossende antwoord biedt, krijgt een fles wijn.

De politiek heeft een uitermate mager verhaal over Europa. Daar heb ik me wel vaker druk over gemaakt. De gulden moet terug, de bureaucratie in Brussel moet teruggedrongen, het democratisch tekort moet kleiner. Het is op het randje van onzin. Waar is het verhaal?

Is er een constructiefout geslopen in de euro? Wie is daar verantwoordelijk voor? Hoe repareren we die fout? Is er een probleem met de financiële markten? Of is het een manifestatie van dezelfde constructiefout? Moet het begrotingstekort overal onder de 3% zijn? Of leidt juist dat tot een diepere en langere recessie?

In het bos van politieke retoriek, zie ik geen bomen van oplossingen meer staan. Bij mij groeit het gevoel dat men maar wat kletst over  begrotingsdiscipline en democratische controle, maar eigenlijk ook geen flauw idee heeft, waar het naar toe moet. Vervelend thema? Integendeel: democraten denken mee met de publieke zaak, dus ik bericht over mijn zoektocht.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

De Grote Verwenning | Grillz

, door

DOCUMENTAIRE - Het hele najaar draait in De Balie en op Sargasso de filmserie De Grote Verwenning – op zoek naar antwoorden op de vraag wat welvaart met ons doet. Met elke maand een film-met-voorgesprek in De Balie Cinema en elke week korte films met bijschrift op Sargasso. Deze week: Grillz (2009).

Aan het begin van de zeventiende eeuw lieten de nog maar net schatrijke Hollanders zich bescheiden portretteren. Zwart laken, zwarte hoeden, slechts de witte kanten kragen suggereerden dat dit geen arme sloebers waren, maar juist rijken die de weelde konden dragen. Die houding: leven in overvloed, maar het net niet tonen, heeft drie eeuwen overleefd. Een rijke stinkerd stinkerd zijn is niet erg, als je maar ‚altijd gewoon bent gebleven’.

De documentaire Grillz, van Boris Everts & Sander Kerkhof, gaat over gouden tanden – grills zijn sieraden voor op je gebit. Ze gaan op zoek naar de roots van het fenomeen, de hiphopscenes van Houston en Texas. En ze zoeken natuurlijk ook de Nederlandse variant op.

The Opposites claimen de grills-trend naar Nederland te hebben gebracht. In Amsterdam Zuidoost spreken de documentairemakers een homeboy, die ons op het hart drukt dat dit ZIJN cultuur is – ‚Geen geintjes’. In Nederland onderscheid je je niet met lang haar, maar goud in je mond.

Gestage stijging prijs kaartjes pop- en rockconcerten

, door

DATA - In de afgelopen 35 jaar zijn met name de concerten van populaire pop- en rockartiesten aanzienlijk duurder geworden. Gecorrigeerd voor inflatie zijn de prijzen van een concertkaartje over de hele linie genomen ruim verdubbeld.

Sargasso heeft ruim 300 concertkaarten van de periode 1976 tot en met nu gevonden en alle cijfers op een rij gezet. De volledige prijs voor de consument, dus inclusief servicekosten, is voor inflatie gecorrigeerd en in euro’s uitgedrukt.

Dan blijkt dat er drie perioden te onderscheiden zijn. In de periode tot 1987 bleef het kaartje onder de 30 euro hangen. Ook grote acts als Abba, Queen en The Police kwamen meestal niet boven de 25 euro uit. In de periode tussen 1987 en 1997 lag de bovengrens al op 40 euro. Acts als U2, Madonna en Prince vroegen die prijs.
Na 1997 is er sprake van een gestage stijging van de prijs bij met name de grotere acts. Tegenwoordig is het niet vreemd meer als je 70 euro voor een kaartje moet betalen, met uitschieters tot boven de 100 euro bij acts als Madonna en Lady Gaga.

We hebben voor u de data in een interactief overzicht gezet:

Ontwikkeling prijs concertkaarten NL van 1976 t/m 2012 (in 2012 euro's)

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Verkiezingen VS: RomneyShambles

, door

ACHTERGROND - Nu, zes weken voor de verkiezingen, is het weer eens tijd voor een update. Wat is de stand van zaken in de race tussen Obama en Romney?

De afgelopen weken werden vooral gekenmerkt door een aanhoudend gekluns in het campagneteam van Republikeins uitdager Mitt Romney. #RomneyShambles is niet voor niets al sinds augustus een populaire hashtag op Twitter. Romneys laatste prominente blunder was dat hij maar liefst 47 procent van alle Amerikanen neerzette als een stelletje hopeloos luie uitvreters die toch wel op Obama zouden gaan stemmen. Die opmerking viel uiteraard niet zo lekker bij de gemiddelde kiezer.

Inmiddels heeft Romney dan ook een (voor Amerikaanse begrippen) forse en moeilijk te overbruggen achterstand opgelopen in de peilingen. Zodoende is een aantal prominente Republikeinen al openlijk begonnen met afstand te nemen van het zinkende schip Romney.

Ook het wantrouwen van de aartsconservatieve base van de Republikeinse Partij ten opzichte van Romney wordt almaar openlijker ten toon gespreid. Vicepresidentskandidaat Ryan is in deze kringen veel populairder, maar ook diens reputatie begint als gevolg van zijn associatie met Romney af te brokkelen. Zo meldde een voormalig aanvoerder van de Republikeinse Partij in de staat Iowa dat Ryan eerst ‘de stank’ van Romney van zich moet afwassen voordat hij bij een toekomstige landelijke verkiezing weer succesvol kan zijn. Niettemin blijft Ryan in staat aanzienlijk meer enthousiasme los te maken bij Republikeinse kiezers dan zijn nominale baas Romney – iets wat de laatste, zoals blijkt uit dit pijnlijke filmpje, maar moeilijk kan verkroppen.

http://www.youtube.com/watch?v=d3XdCfhLoaI&feature=relmfu

Roslavets

, door

Van Nikolai Roslavets (1881-1944) hoorde ik drie jaar geleden, samen met Alexander Mosolov, voor het eerst in een tijdschrift. Ik weet niet meer welk tijdschrift, misschien is zulke vergeetachtigheid een kwestie van leeftijd, maar dertig jaar geleden kon ik me ook al niet herinneren in welk tijdschrift of welke krant ik een bepaald stuk had gelezen. Reden waarom ik die stukken ook uitknipte, en die stukken stapels gingen vormen, die uiteindelijk tien jaar geleden met de oudpapierman zijn meegegaan.

Ik wist al wel van de verschrikkingen voor sommige componisten en musici in het Rijk der Arrebeiders, vooral in de jaren dertig en veertig, door het boek met de herinneringen van Dmitri Sjostakovitsj. Hij noemt de namen van Roslavets en Mosolov in dat boek niet, veiligheidshalve ongetwijfeld, want hij moet ze gekend hebben. Nog in de jaren zeventig was het not done in de Sovjet Unie om bijvoorbeeld te zeggen: ‘Roslavets was een groot componist.’ Als je dat deed, kon je verwachten dat zijn eerbiedwaardige collegae massaal uitriepen: ‘Zijn composities zijn zo slecht, ze zijn het papier nog niet waard waarop ze zijn opgeschreven!’ Exact hetzelfde dus wat ze over Sjostakovitsj en over Mosolov hadden geroepen.

Roslavets was 20 jaar ouder dan Mosolov, maar ze hadden beiden hun hoogtijdagen in de jaren twintig. Vanaf 1930 werd Roslavets’ muziek onderdrukt (hij werd uit de Componistenbond gezet, zijn muziek mocht nergens meer gespeeld worden etc.), Roslavets verhuisde, zoals zoveel componisten, naar een buitengebied, waar de band van het communisme iets minder knelde (hij ging naar Tashkent, Uzbekistan), hij kreeg in 1939 een hartaanval en nog één in 1944 en toen was hij dood. Direct na zijn dood gingen een aantal van zijn proletarische collegae zijn flatje in, om manuscripten en partituren te vinden en vervolgens te vernietigen, maar die waren voor het grootste deel in veiligheid gebracht.

Waan van de dag

Slachtoffer aanslag start project om terrorisme tegen te gaan

, door

VERSLAG - De Nederlandse Max Boon raakte bij een bomaanslag in Jakarta drie jaar geleden beide benen kwijt. Hij overleefde de aanslag maar net. Na jaren revalideren is hij nu terug in Indonesië om samen met andere slachtoffers gebieden te bezoeken waar mensen een hogere kans hebben gerecruteerd te worden door terroristenorganisaties. Met de verhalen van slachtoffers wil hij laten zien wat voor menselijk leed terroristische acties veroorzaken.

A Toy Train in Space

, door

Een vader die samen met zijn zoontje zijn lievelingsspeelgoedtreintje aan een weerballon de ruimte in laat vliegen. Ontroerend mooi.

Vorige Volgende