Die Indo-Europeanen waarover je vroeger zoveel hoorde, bestaan die eigenlijk nog wel? Niet volgens een dik boek van de archeoloog Jean-Paul Demoule dat de afgelopen weken furore maakte in Frankrijk. Het leek mij altijd de grootste ontdekking van de taalwetenschap van de afgelopen eeuwen: dat de meeste talen uit Europa en Azië familie zijn van elkaar, en uiteindelijk afstammen van dezelfde taal, het Indo-Europees, die misschien in de Caucasus gesproken werd, of in het zuiden van Turkije. Vandaaruit zijn ze ooit, duizenden jaren geleden allerlei richtingen op getrokken en hebben de grondslag gelegd voor het Hindi, het Nederlands, het Bulgaars, het Galicisch en allerlei andere talen. Maar waar zijn die Indo-Europeanen dan gebleven? vraagt Demoule. Er zijn geen archeologische bewijzen voor een verovering door een volk van zulke grote delen van Europa. Nergens is een spoor te vinden van de Het is onduidelijk waar ze eigenlijk vandaan zouden zijn gekomen: daar zijn allemaal theorieën over (Scandinavië, de Caucasus, Zuid-Turkije) maar die zijn geen van allen erg aannemelijk. We hebben als enige bewijs van hun bestaan het feit dat de Indo-Europese talen zoveel op elkaar lijken. En dat zou ook op een andere manier verklaard kunnen worden.
COLUMN - Beetje chaotisch stukje, maar alle elementen komen in hoog tempo voorbij. Als je daarna nog serieus een voorstel doet voor online of elektronisch stemmen… dan moet je wel met extreem goede argumenten komen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
COLUMN - ‘Mama, ik moet poepen.’
…
‘Mam? Ik moet heel erg poepen.’
‘Nee, dat moet je niet.’
‘Jawel.’
‘Niet.’
‘Wel.’
‘Dat kan nu even niet.’
‘Maar ik moet heel erg!’
‘We zitten midden in het bos!’
‘Maar ik moet heel erg!’
‘Ik ben de zakdoekjes vergeten, kun je echt niet ophouden?’
‘Nee, ik moet echt heel erg!’
‘Blaadjes, we pakken blaadjes. Natuurmensen zijn wij, kleine sloper. Het komt goed.’
…
‘Waarom vloek je mama? Dat mag niet hoor. Ik mag dat woord nooit zeggen van jou.’
‘Het is een dennenbos…’
‘Mam, ik ga zo heel erg in mijn broek poepen.’
‘Wacht! Wacht!’
‘Ik kan niet meer! Mam!’
‘Ik heb een papiertje in mijn zak! Even ontproppen. Een oud boodschappenlijstje. Heel klein, dus je moet precisiepoepen, manneke. Geen smeerboel van maken, anders hebben we wel een probleem.’
‘Ik ga NU poepen.’
‘Wacht! Je broek moet nog uit. Ga maar achteruit aan mijn armen hangen.’
…
‘Waarom lach je mama?’
‘Ik heb je billen afgeveegd met een pak melk, avocado´s, peperkoek, wasmiddel, fruit, toiletpapier en raketjes.’
ACHTERGROND - Hoe vaak komt dit voor en wat zijn daarvan de electorale gevolgen, zo vraagt Gijs Schumacher zich af.
Heeft de Eerste Kamer het weer voor elkaar? De Nacht van Wiegel bracht Kok-II (tijdelijk) aan het wankelen. Wankelt Rutte II door de Middag van DHL (Duivesteijn, ter Horst en Linthorst) – de afwijzing van het recht op vrije artsenkeuze door de Eerste Kamer mede dankzij deze drie PvdA senatoren? Waarschijnlijk niet. Gezien de peilingen is het niet bepaald opportuun voor PvdA en VVD om verkiezingen uit te schrijven. Een andere vraag is: waarom stemden DHL tegen het voorstel? Of algemener, waarom stemmen parlementariërs überhaupt tegen de partijlijn en komt dit vaak voor?
Hoe vaak stemmen parlementariërs tegen de partijlijn in?
Om met de laatste vraag te beginnen: Nederlandse parlementariërs stemmen zeer zelden tegen de partijlijn. Tussen 1998 en 2008 stemden slechts in 0.46% van de stemmingen een of meer parlementariërs tegen hun partij, aldus Simon Otjes in dit artikel van Rudy Andeweg en Jacques Thomassen. Dit betreft wel stemmingen in de Tweede Kamer, van de Eerste Kamer is – zover ik weet – niet bekend hoe vaak senatoren tegen de partijlijn stemmen.
In vergelijkend perspectief zijn de Nederlandse parlementariërs bijzonder braaf en vergelijkbaar met hun collega’s in Denemarken en het Verenigd Koninkrijk. De Finnen en Nieuw-Zeelanders daarentegen zijn een stuk dwarser (respectievelijk 12% tot 5% van de stemmingen waarbij één of meer parlementariërs tegen de partijlijn stemmen).
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
In de serie Bijzondere Instrumenten dan nu de theremin.
Dit instrument werd in twintiger jaren van de twintigste eeuw uitgevonden door de Rus Lev Termen, of, op z’n westers, Leon Theremin. Het bestaat uit twee antennes waartussen je je handen beweegt – het is dus het enige instrument wat bespeeld wordt zonder het aan te raken. De afstand van de ene hand tot de ene antenne bepaald de toonhoogte, de afstand van de andere hand tot de andere antenne bepaald het volume. De signalen van de antennes worden omgezet door oscillators.
Terwijl paus Franciscus zijn uiterste best doet om de menselijke maat weer een beetje in de katholieke kerk terug te brengen, trekt het bisdom Den Bosch de stichtelijke teugels juist wat strakker aan. Kerkelijk adviseur Antoine Bodar wil een einde maken aan de pro-homo krachten binnen de studentenkerken in Tilburg en Nijmegen. Het idee is om de progressieve Nijmeegse pastoor Theo Koster, zelf homo en lid van het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores, op termijn te vervangen door een conservatiever exemplaar.
Indachtig Romeinen 1:27, waarin de apostel Paulus de mannenliefde als schandelijkheid betitelt, ziet Bodar de katholieke homobeweging het liefst helemaal uit de kerk verdwijnen. Relaties tussen homo’s kunnen op zijn zegen rekenen. Maar dan wel thuis en niet in de kerk. De stiekemerd. De kerkleer staat het nu eenmaal niet toe. Seks is voorbehouden aan relaties tussen mannen en vrouwen. Punt uit. Het gedogen van homoseksualiteit leidt alleen maar tot misverstanden.
En zo hoort het natuurlijk ook binnen een religie die in essentie nog hetzelfde is als in de donkere middeleeuwen. Religieuze regels zijn immers niet gemaakt om zich aan te passen aan de moderne tijd en de actualiteit. Eeuwenoude geboden zijn er om nageleefd te worden. Om de orde te bewaren. Een kerk gooit de leer natuurlijk niet om vanwege een paar gelovige homoseksuelen. Dit betekent dat voor praktiserende homoseksuelen gewoon geen plaats is binnen de katholieke kerk. Net als binnen veel andere geloofsgemeenschappen overigens. Hoe verschillend religies ook zijn, over één ding zijn ze het vaak wel eens. Homoseksuele handelingen zijn zondig.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Hij krijgt in eerste instantie, hoogst ongebruikelijk, niet eens voldoende steun om de motie te mogen indienen, maar na een flinke woordenwisseling uiteindelijk wel.
Ik ben volksvertegenwoordiger van het Nederlandse volk! De afgelopen acht jaar heb ik altijd gelijk gekregen. Dat ga ik hier ook krijgen.
Noot: “Moslimpaspoort” is geen quote van Graus.
Noord-Koreaanse hackers zijn er in geslaagd met terreurdreigingen te voorkomen dat een komedie over een moordcomplot op het leven van de dierbare leider Kim Jong-Un uitgebracht wordt.
Sony heeft de premiere afgeblazen nadat diverse theaterketens aangaven hun bezoekers niet bloot te willen stellen aan gevaar. De film zal ook niet op DVD worden uitgebracht.
Kunt u zich voorstellen hoe media en xenofoob-rechts zouden reageren als dit een film was waarin de islam op de hak werd genomen?
De AIVD heeft jarenlang het advocatenkantoor Prakken/d’Oliveira afgeluisterd, en gesprekken tussen advocaten en cliënten uitgeschreven, zonder dat hier afdoende aanleiding toe was. Dit heeft de Minister van Binnenlandse Zaken inmiddels toegegeven.
De advocaten van Prakken d’Oliveira hadden geklaagd omdat zij vermoedden al jarenlang door de AIVD te worden afgeluisterd. Uit het door de minister overgenomen advies van de commissie van toezicht blijkt dat de AIVD inderdaad vaak gesprekken tussen cliënten of derden met de advocaten van Prakken d’Oliveira heeft afgeluisterd, waarbij “communicatie die evident niet als relevant voor enig onderzoek van de AIVD kan worden beschouwd” is uitgewerkt.
Wegens belediging van een groep mensen op grond van ras en aanzetten tot discriminatie en haat.
Dat zat er natuurlijk aan te komen.
Wilders’ reactie getuigt vooral van grote verwarring van mening en feit:
Ik heb gezegd wat miljoenen mensen denken en vinden. Voor de tweede keer wil men blijkbaar afrekenen met iemand die de waarheid spreekt.
Voor de rest heeft natuurlijk niet hij, maar ‘de islam’ het gedaan…
En daarmee verdwijnt een van de laatste overblijfselen van de Koude oorlog.
In de VS is dit ‘een groot ding’.
Uiteraard toont dit weer de zwakte van Obama: binnen een paar jaar zou het bestaande embargo immers onvermijdelijk tot de dood van Fidel Castro en de Amerikaanse overwinning hebben geleid…
Dat is althans de mening van Matt O’Brien in The Washington Post:
[…] Russia never so much had an economy as an oil-exporting business that subsidized everything else. So now that Russian companies don’t have petrodollars to turn into rubles, there’s less demand for rubles overall — and its price is falling. A lot.The problem is Russia’s already-weak economy needs lower interest rates to push up growth, but Russia’s companies need higher interest rates to push up the ruble. […]
The even worse news, though, is that Russia has gone from not having an economy and 10.5 percent interest rates to not having an economy and 17 percent interest rates. That should be enough to turn its recession into a full-on depression — and make all of this self-defeating.
Think about it this way: Russia’s central banks already says its economy will shrink 4.5 to 4.7 percent next year — about as much as the U.S. did in 2008 — if oil stays at $60-a-barrel. But now that interest rates are sky-high, nobody’s going to want to borrow, either. […]
That brings us to the economic catch-22. Remember, the point of raising rates was to prop up the ruble so Russian companies wouldn’t default on their dollar debts. But sacrificing the Russian economy to try to save the Russian currency means that those companies will lose their customers, and default anyways. This cycle of doom means even fewer dollars will come into Russia, and there’ll be even less demand for rubles — and its price will start falling again. So it doesn’t matter whether Russia raises rates to defend the ruble or not. It will keep declining, and the economy will keep collapsing.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.