Een bevriende lezer wees mij op het nieuwe album van Roommate, We were enchanted dat op 15 april uitkwam. Ik kende Roommate nog niet en was benieuwd naar de muzikant die zich naar eigen zeggen middels zijn muziek als een huisgenoot neervleit in je eigen woonkamer. Roommate is het pseudoniem van Kent Lambert die naast muzikant een verdienstelijk videomaker is en regelmatig zijn werk vertoont op internationale festivals.
De manier van werken van Roommate begon eigenlijk hetzelfde als die van Spinvis. Thuis knutselde hij achter de computer de composities in elkaar om ze vervolgens live ten gehore te brengen. In eerste instantie deed hij dat solo (vanaf 2000), maar vanaf 2004 heeft hij een band van wisselende samenstelling om zich heen geformeerd waarbij hij analoge synthesizer, viool, banjo en wanneer beschikbaar, muzikale zaag, theremin, melodica en fagot gebruikt om zijn nummers live meer kracht bij te zetten. De muzikanten die regelmatig met hem samen spelen, hebben tegenwoordig ook invloed op de composities die hij maakt. En dat resulteerde al in een aantal Ep’s en een eerste full length album Songs the animals thaught us in 2006.
Op het eerste gehoor heeft We were enchanted wel iets weg van Radiohead ten tijde van Kid A of Amnesiac waarbij het lijkt alsof er met minimale middelen wordt gewerkt maar wie beter luistert, ontdekt de diepere gelaagdheid in de muziek. Luchtig is het allemaal niet, Lambert is een sterk sociaal geëngageerd persoon en zijn teksten gaan over gewelddadige visoenen, de wereld die vergaat en de technologische vooruitgang die geen mens meer bij kan benen. Het is dus een album waar je even voor moet gaan zitten voordat je de schoonheid erin kan ontdekken en ook één dat niet voor alle dagen bestemd is. Maar wanneer aan deze randvoorwaarden is voldaan, raak je als luisteraar snel verkocht aan de dromerige muziek van Roommate die stiekem een harde realiteit vertegenwoordigt.