1. 1

    Je leven gebruiken als een work of art, on the edge & memoires & persoon in het filmlicht. Het is een vreselijk draakje eigenlijk, dit filmpje, maar toch sympathiek. Goeie Soort maar weer: papaperspectief oproepen.

  2. 2

    Fraai, heb zojuist mijn andy warhol ding eens lekker kapotgetrapt, als reaktie. Kost een paar centen maar het lucht wel op.

    Dank poster..een zuiverder geweten hier.

  3. 3

    Hoe heet het ook weer, shoshi, shogun, @larie ? Je eigen dochter van 6 1/2 een Asterix de Gallier zien lezen – echt – en zelf de grapjes zien vatten (toverdrank -> baardgroei, over baard struikelen, baard aan lans vastbinden), dat genoegen is minstens zo enorm.

  4. 4

    Graag gedaan, heren, en dank voor de woordbeelden per toetstik.
    Ik heb een uitermate dubbel gevoel bij Den Andy, zoal bij dit filmpje. Zo nerveus gemonteerd, en toch rust. Het moet die La Strada stem zijn van Edie. Door wie ik op dit filmpje kwam overigens.
    Dylans Leopard Skin Pillbox Hat: die droeg zij. ‘Just like a woman’: dat was zij.

    Ik heb minstens tien meisjes gekend die even gestoord maar met minder erfenis en meer geluk hadden af te rekenen als dat diamantje van arrogante onschuld.

    En via een negatief-negatiefbeeld vertolkte dit filmpje dat gevoel meer dan.