1. 2

    Een erg aparte combi moet ik zeggen, de Beatles met de dreunende beat van NIN eronder. Ben er niet echt kapot van, doe mij maar gewoon NIN :D

  2. 3

    Of andersom, #2. Met alle respect voor het unieke aan NIN, als ik moet kiezen tussen poëzie en pomo…

    Overigens hebben ook de Butthole Surfers “Come together” gecovered (1995).

  3. 4

    @S’z

    Evenals Michael Jackson, Jeff Buckley en Aerosmith.

    NIN heeft van een aantal nummers de meersporen opnamen beschikbaar gesteld via het internet. Dit is natuurlijk kaasje voor de heren mixmasters, jammer dat er dan dit soort zut uit voortkomt.

  4. 5

    Vind er persoonlijk niets aan.
    De zoveelste slechte cover van een nummer van The Beatles.

    Het is dan ook moeilijk om The Beatles te overtreffen.

  5. 6

    Nee, geniaal is ie niet. Idee is leuk maar matig uitgevoerd. Vooral de niet bijelkaar passende accoorden zijn licht tenenkrommend. Beide nummers zijn mooi maar dat zegt niet dat de combinatie ook mooi zal zijn.
    Mashups kúnnen leuk zijn. Passenger fever (Peggy Lee vs. Iggy Pop) is briljant, bijvoorbeeld.

  6. 10

    Mijn 1e ex. van “My Life In The Bush Of Ghosts” is grijsgedraaid. Gekocht toen ie uitkwam en zéér veel gespeeld als tiener, net zoals alle Talking Heads t.e.m. “Speaking in tongues” en de solo’s van de eerste leden. En ook dat extra nummertje op “First Edition” v/a, nl. “Very very hungry” (waar een heel verhaal aan vast hangt)…

    TH toen ook live gezien op Werchter, met TTC in het voorprogramma – geweldig ! Het is dankzij hen en dankzij the Beatles dat ik bijtijds van funk en andere zwarte muziek heb leren houden. Verder ook heel blij geworden van de recente cd remasters met extra’s, de voorbije twee jaar, en van het lezen van het boek van Bowman. Duidelijk bevooroordeeld pro Byrne en anti Tina, maar wel tjokvol info, een echte aanrader.

    Overigens heeft David Byrne een geweldige blog, Larie, en wordt de fansite gerund door een NL’er…

  7. 11

    10bis : moet zijn “de eerste solo-lp’s van de afzonderlijke leden”. Opvallend genoeg zijn de latere soloplaten van Byrne, Harrison en Tom Tom Club definitely lesser.

  8. 12

    Zijn radiostation mag er ook zijn.

    Eens reed ik van a naar het onbekende luidkeels (bijna schreeuwend) “is this my beautifull house, is this. *&%..my god what have i done.

    Rest my case;)

  9. 15

    Hulde ! Kudos ! Enne : lees dat boek van Bowman, “Fa fa fa fa fa”. Vooral de eerste hoofdstukken, over de jaren als kunststudent in Baltimore, Providence, enz. – warmmakend & inspirerend !

    Grtz