Quote van de Dag: Grap

Om de maandagochtend op gang te helpen: ´Ik wil dat de mensen mij hun beste grappen sturen zodat ik en anderen voor wie al een executiedatum is vastgesteld, toch kunnen blijven lachen.´ De Amerikaanse terdoodveroordeelde Patrick Knight wil een mop vertellen als hij voor zijn executie op 26 juni de gelegenheid krijgt zijn laatste woorden te spreken. Echt origineel is hij niet. Er is hem namelijk al een aantal mensen voorgegaan in galgenhumor, waaronder George Appel: Well, gentlemen, you are about to see a baked Appel. George Appel werd geëxecuteerd op de elektrische stoel in New York in 1928.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

The singing salesman

Afgelopen week kreeg een simpele Engelse verkoper de meutes van GeenStijl stil. Paul Potts was de naam, een beetje een sullige man met een nogal ehm, Engels gebit. Het begon een paar weken geleden met een beetje het standaard verhaal. Sukkel komt bij Idols (kloon), zegt opera te gaan zingen en iedereen gaat eens goed zitten voor een mooi potje leedvermaak… Maar!



Dat gebeurt dus niet. Publiek op de banken, tot tranen toe geroerde juryleden. Paul Potts bleek een voortreffelijk zanger! Afgelopen donderdag deed hij het kunstje nog eens dunnetjes over.

Maar hoe kan het dat hij nog niet eerder is ontdekt? De beschuldigingen vliegen al over en weer. Hij zou geen amateur zijn, maar een geoefend zanger die al in meerdere opera’s heeft gezongen. Hoe zit het? The Guardian ligt een tipje op van de sluier.

Hij is inderdaad niet ongeoefend, én hij heeft inderdaad al in opera’s gespeeld. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Hij probeert al jaren met zijn stem aan de bak te komen. Nooit gelukt. En die opera’s dan? Semi-vrijwilligerswerk. Hij kreeg er een reiskostenvergoeding voor. Dat het nooit gelukt was zal zeker gedeeltelijk te maken hebben met zijn uitstraling. Maar vast en zeker ook door de grote hoeveelheid pech die hem in zijn leven heeft achtervolgd. Vier jaar geleden stopte hij compleet met zingen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Recensie: Tarantino’s “Death Proof”

De korte versie van deze recensie is het volgende: Ook deze Tarantino mag je niet overslaan. De langere versie van deze recensie is voor de laatste twijfelaars, die misschien op het verkeerde been zijn gebracht door matige recensies in de NRC of het Parool. Maar laat je niet misleiden, de film is je 9(?!) euro dubbel en dwars waard.

Death Proof is onderdeel van een samenwerking tussen Tarantino en zijn maatje Robert Rodriguez. In het verleden werkten de twee al samen maar dit keer besloten ze het eens goed aan te pakken en maakten ze Grind House, een double bill, twee 70’s style ‘exploitation’ films achter elkaar geplakt met daartussen fake trailers. Rodriguez maakte Planet Terror en van Tarantino’s hand kwam Death Proof. De Europese distributeurs van de films vonden echter dat de gemiddelde Europeaan te weinig bekend was met het double bill concept dat ze de films splitsten. Tarantino maakte voor deze gelegenheid een extended cut om toch een volwaardige bioscoopfilm over te houden. Een geluk bij een ongeluk zullen we maar zeggen.

Death proof is een ode aan de Amerikaanse Slasher Flick uit de jaren 70. Films van het type ‘Groepje cheerleaders wordt langzaam uitgedund door een seriemoordenaar’. Maar Tarantino zou zichzelf niet zijn als hij het genre zich niet volledig eigen maakt, helemaal uitkleedt en weer opbouwt, onderweg zijn eigen unieke sausje erover heen gooiend.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GroenFront! blokkeert opening Betuwelijn?

SpoorGroenFront! heeft de eerste trein over de Betuwelijn geblokkeerd, aldus de organisatie. Er zijn op verschillende locaties in totaal zes blokkades opgeworpen.

Op de site meldt de organisatie het volgende:

De Betuweroute is bij uitstek het symbool van een megalomaan, doelloos en natuurvernietigend prestigeproject. Het is de bevolking ondemocratisch door de strot geduwd, de kosten zijn verveelvoudigd en de natuur van Rotterdam tot Zevenaar is over de gehele lijn vernield. En gezien het te verwachtte exploitatietekort, zal dit speeltje van de Rotterdamse havenbaronnen, de transportlobby en grote bouwfraudebedrijven op jaarbasis zwaar gesubsidieerd moeten gaan worden.

Het concept ‘Nederland Distributieland’ is tevens compleet achterhaald: producten worden de gehele wereld over gesleept, enkel om de welvaart in het Westen nog verder te laten stijgen. “De grote verliezers van dit globaliserend kapitalisme zijn de natuur, het klimaat en de Derde Wereld. En dat is zeker geen feestelijke opening waard”, verduidelijkt GroenFront!-activist Bert Spoor.

Bert Spoor? Ach, what’s in a name… Ben benieuwd hoe de koningin nu dat spoor gaat openen. We wachten af, om vijf voor twee begint de uitzending op de publieke omroep.

Update: Het ging gewoon door met een symbolische rit van enkele honderden meters.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het echte gevaar is al onder ons

overheidscensuur?Gisteren schreef ik een stuk in reactie op een column van Bert Brussen in de Spits. Hij laat zich daarin volgens mij onnodig hard uit over een Urker wethouder, onder het mom van het beschermen van de scheiding tussen kerk en staat.

Je kan lang debatteren over of wat er in Urk staat te gebeuren schadelijk is of niet, want het bevindt zich op een scheidslijn tussen gevaarlijk en onschuldig. Ik concludeerde dat het redelijk onschuldig was, Brussen trok het naar de extreme kant van gevaarlijk. We zijn het daarover blijkbaar niet eens, maar goed, dat kan gebeuren.

Je hoeft echter niet naar een obscuur dorpje te gaan om de praktijken die Bert Brussen verafschuwt al te kunnen zien. Je hoeft eigenlijk nergens heen, want het gebeurt al op landelijk niveau! Dus waar Brussen en ik het hopelijk wel over eens kunnen zijn is dat het volgende bericht in het Parool een stuk ernstiger is dan het ‘vergrijp’ waar hij zich in eerste instantie druk om maakte.

‘Pornofeesten niet gedogen’.

Onze regering wil dat de gemeenten sterker op gaan treden tegen ‘pornofeesten’. ‘De seksuele ontsporingen’ zijn het kabinet een doorn in het oog.

‘Het is aan de overheid een goed voorbeeld te geven en duidelijke grenzen te stellen, zeker waar het jongeren betreft’

Vorige Volgende