Eerste Kamer blijkt lastig te peilen

Voorafgaande aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten kwamen de peilingbureaus met inschattingen wat deze verkiezingen zouden betekenen voor de samenstelling van de Eerste Kamer. Peilen is niet eenvoudig en voor de Eerste Kamer al helemaal niet: verschuivingen in één bepaalde provincie kunnen net het verschil maken in de Senaat. Dat blijkt ook uit een vergelijking van de peilingen/prognoses met de (voorlopige) uitslag.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Twijfel over legitimiteit

[qvdd]

Er is op dit moment twijfel over de legitimiteit van de militaire actie. Als er sprake was van levensgevaar, dan zou het een legitieme operatie kunnen zijn geweest.

Terwijl Libië beelden toont van de gevangengenomen Nederlandse militairen – wat strikt gesproken ook niet mag – zijn juristen hard bezig met kijken of Nederland zijn boekje te buiten is gegaan met de mislukte reddingsoperatie. Het zou wel eens een dure fout kunnen blijken, als Gadaffi de situatie politiek gaat uitbuiten.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De vergeten Tsjetsjeense deportatie (deel 2)

Een gebeurtenis uit de Tweede Wereldoorlog die in het westen niet of nauwelijks bekend is, is de genocide die Josef Stalin begin 1944 pleegde op het Tsjetsjeense volk en andere volkeren op de Noordelijke Kaukaus. Tijdens Operatie Chechevitsa, die in het tsjetsjeens bekend staat als Ardakh, de Exodus, liet Stalin in minder dan een week tijd de complete bevolking van Tsjetsjenië en het ernaast gelegen Ingoesjetië deporteren naar Centraal-Azië. De genocide trof meer dan 500 duizend mensen, van wie 40 tot 50 procent kinderen. Naar schatting kwam bijna een kwart van de bevolking tijdens de eerste jaren na de deportatie om van de honger en de ontberingen tijdens de exodus. Het duurde tot 1957, toen Nikita Chroesjtsjov Stalin was opgevolgd, alvorens de Sovjet-Unie erkende wat er gebeurd was en de Tsjetsjenen stapsgewijs weer mochten terugkeren naar hun land. Deel 1 verscheen eergisteren.

Monument voor de Tsjetsjeense deportatie in Grozny (foto: University of Carolina)Barre omstandigheden
Bijna drie weken zat men opeengepakt in treinwagons, zonder wasvoorzieningen en toiletten en met amper voedsel voorhanden. Er brak tyfus uit, zieken en zwakkeren kwamen om van honger en kou. Bovendien werden ze onderweg door de plaatselijke bevolking van de dorpen en steden die ze passeerden mishandeld, omdat was verteld dat ze voor collaboratie bestraft werden. Met enige regelmaat doorzochten de Sovjets de treinwagons op lijken, die dan simpelweg langs het spoor gedumpt werden. De Tsjetsjenen wilden hun doden echter later op de eindbestemming een goede begrafenis geven en probeerden de lijken daarom zoveel mogelijk tussen hen in te verbergen.

Uiteindelijk kwamen de Tsjetsjenen terecht in de goelags, werkkampen in afgelegen oorden in wat nu bekend staat als Kazakhstan, Oezbekistan en Kirgyzië, waar ze zonder noemenswaardige voorzieningen als huisvesting en voedsel aan hun lot overgelaten werden. Dalbewoners hadden hun bezittingen kunnen meenemen, maar de bewoners uit de bergen hadden alles achter moeten laten. In de jaren die volgden stierven duizenden mensen door de ontberingen, longontsteking en honger. Schattingen over het aantal doden lopen uiteen van eenderde tot bijna de helft van het Tsjetsjeense volk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Links naar links, rechts naar rechts

[qvdd]

Het linkse manifest tegen de afbraak van de sociale voorzieningen was afkomstig van de SP – de PvdA sloot zich aan. Roemer van de SP had de afgelopen weken het initiatief, ook in de debatten. Hij won. Links trok verder naar links.
[…] Maar het echte drama voltrok zich uiteraard in het CDA. […] De halvering van vorig jaar juni is bestendigd. De kiezers vertrokken met drommen, naar rechts en verder naar rechts.

Martin Sommer concludeert in de Volkskrant dat het politieke midden wordt verlaten. De polarisatie zet door.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Shock and awe: Geert Wilders onverwacht in de Melkweg

Jack de Vries, de voorzitter van de jury, bouwt de spanning langzaam op. Wie krijgt de prijs voor de beste Provinciale Staten-campagne? De Vries zegt dat de winnaar een consistente boodschap vertelde, de toon aangaf in in alle provincies en op alle media vertegenwoordigd was. Kortom de prijs gaat naar de PVV.

De Vries draait zich om en een blonde gestalte loopt vanuit de coulissen het podium op. Een schok gaat door de zaal: “Is het hem echt?” Hoor je het publiek denken. En dan staat hij daar opeens. Op krap twee meter van de voorste rij: Geert Wilders himself. Hier midden in Amsterdam, voor 200 linksige studenten, journalisten en politieke junkies.

“Dat ik nog eens hier op de grachtengordel zou komen”, grapt Wilders zelfverzekerd. Een man in het publiek roept “Boeh!”. Wilders werpt hem een geamuseerde blik toe. Lennart Booij van campagneburo BKB praat een paar minuten met Wilders over zijn campagne en de prijs. Dan is het de beurt aan de zaal om vragen te stellen.

Sinterklaas
Het is alsof de mensen in de zaal collectief zijn veranderd in basisschoolleerlingen die oog in oog staan met Sinterklaas. Te geschokt over het onverwachte bezoek, te verward om geordend te denken. In dit publiek zit zeker geen PVV-aanhang, maar men weet zich geen raad met fysieke aanwezigheid van de man die de Nederlandse naoorlogse politiek als geen ander heeft gepolariseerd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Uitslag provinciale verkiezingen 2011: het GC Natafeltopic

De verkiezingen zijn voorbij, en het lijkt erop dat de coalitie geen wel geen meerderheid van nipt 38 zetels gaat halen in de Eerste Kamer. Er zijn nog heel wat onzekerheden. Zo is er nog een kleine kans dat de laatste paar procent van de stemmen nog een verschuiving opleveren, of dat de Statenleden straks op 23 mei niet in de partijlijn hun Eerste Kamerleden kiezen. De Christelijke partijen hebben de grootste klappen gekregen, deze partijen zijn allemaal zo goed als gehalveerd. Toch blijft vooral de positie van de SGP belangrijk, de partij kan met gedoogsteun de PVC-coalitie aan een meerderheid helpen. Maar hoeveel zilverlingen eist de latent islamofobische christelijke partij daarvoor als compensatie?

Hieronder de (voorlopige) uitslag, met daarachter het aantal zetels na de vorige verkiezingen in 2007.

VVD 16 (14)
PvdA 14 (14)
CDA 11 (21)
PVV 10 (-)
SP 8 (12)
D66 6 (2)
GL 5 (4)
CU 2 (4)
SGP 1 (2)
PvdD 1 (1)
50Plus 1 (-)

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Kleiner dan “een hair van mijn baart”

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Model van de Antoni van Leeuwenhoeks microscoop (Foto Flickr/Fujoshi)Bovenstaande frase werd gebezigd door onze Antoni van Leeuwenhoek toen hij tussen 1673 en 1723 naar woorden zocht om de schaal te beschrijven van de belachelijk kleine dingen die hij door zijn microscoop zag. Met de door de Nederlandse lenzenmakers gefabriceerde apparatuur kon Van Leeuwenhoek kijken op wat we nu de milli- en de micrometer noemen. In de eeuwen daarna is de optische microscoop weliswaar steeds verbeterd en konden steeds kleinere zaken bestudeerd worden, maar tot die tijd was er nog nooit zo’n geavanceerde optische microscoop gemaakt en gebruikt. Optische microscopen werken met licht, en bij licht is er op zeer kleine schaal sprake van diffractie, waardoor lichtpuntjes eruit zien als vage schijven: zogenaamde Airy-schijven. Hoe beter de microscoop -hoe hoger het oplossend vermogen– hoe kleiner de minimale afstand tussen twee puntjes waarvan je de Airy-schijven nog kan onderscheiden. Maar uiteindelijk is er een theoretische grens aan het schaal die je met een optische microscoop kan bekijken. Met de optimale lichtfrequentie is deze ongeveer tot 200 nanometer terug te brengen.

Nu zijn er andere manieren om kleiner te kijken. De bekendste manier is die van de elektronenmicroscoop, maar het kan ook met laser-licht of metamaterialen. Probleem is dat deze manieren erg kostbaar zijn en destructieve effecten kunnen hebben op het preparaat. En daarom zochten wetenschappers naar manieren om de theoretische limiet voor optische microscopen te omzeilen. Een team van wetenschappers, aangevoerd door Professor Lin Li en Dr Zengbo Wang, van de Universiteit van Manchester beschrijft in het Maart-nummer van Nature Communications hoe met behulp van superkleine glazen bolletjes veel kleinere objecten bekeken kunnen worden. De glazen bolletjes zijn de grootte van rode bloedcellen (ofwel “globule die het bloet root maeckt” aldus Van Leeuwenhoek). Ze worden op het te bekijken object aangebracht en ze werken min of meer als mini-vergrootglazen, in de zin dat ze het licht verspreiden. Door hier weer met een -hele goede- microscoop naar te kijken wisten de onderzoekers een oplossend vermogen van 50 nanometer te bereiken. En in principe is er geen theoretische limiet. De techniek biedt volgens de auteurs mogelijkheden om individuele virussen te bekijken.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende