KORT | Het failliet van een kinderdagverblijf

Terwijl in stilte wordt gewerkt aan een doorstart wordt de omvang van de schade van het faillissement van het kinderdagverblijf Estro duidelijk: alleen al enkele banken gaan voor zo'n 100 miljoen euro het schip in. Doordat het bedrijf ondertussen zijn hoofdkantoor van Amersfoort naar Amsterdam (en de jurisdictie van een welwillender rechtbank) verplaatste, kon ondertussen een zogenaamde 'stille doorstart' worden gemaakt. Hierdoor kwamen de gezonde delen van het bedrijf in handen van de Britse investeringsmaatschappij H.I.G. Capital. Dankzij de stille doorstart, konden andere geïnteresseerde partijen, Partou en SWKGroep, buitenspel worden gezet. Het is dus nog maar zeer de vraag of de belangen van de schuldeisers en het personeel wel het beste zijn gediend bij een overname door H.I.G. Capital. Voor de toeschouwer aan de zijlijn lijkt het er meer op dat de regels van onze maatschappij tot het maximum werden gebruikt om dezelfde maatschappij leeg te zuigen. Binnenkort ook bij de ziekenhuizen?

Door: Foto: Kort - illustratie Sargasso

De financiële sector is een parasiet op de reële economie

Want hoe moet je dit anders verklaren?

Een bedrijf met slechts één werknemer, dat nog nooit een cent omzet heeft gerapporteerd, houdt de gemoederen op Wall Street bezig. De koers van Cynk Technology, dat te boek staat als socialmediabedrijf, is de laatste weken namelijk om onduidelijke redenen als een raket omhooggegaan.

Inmiddels is het bedrijf vier miljard dollar waard:

Het weinige dat over Cynk bekend is, geeft weinig reden om aan te nemen dat het bedrijf inderdaad miljarden waard is. Uit de laatste financiële gegevens die de onderneming bij de beurswaakhond SEC heeft ingediend, blijkt dat zij tussen 2008 en 2013 in totaal ruim 1,5 miljoen dollar verlies heeft gedraaid. Er werd in die periode niets ondernomen en geen stuiver omzet behaald. Er werkt één man die tegelijk bestuursvoorzitter, financieel directeur en secretaris is, en bijna driekwart van de aandelen bezit.

Foto: Kort - illustratie Sargasso

KORT | Ze lachen ons niet toe, ze lachen ons uit

OPINIE - Commentaar overbodig:

Nationale-Nederlanden heeft ongeveer 240 miljoen euro aan aandelen opzijgezet die bestemd zijn als bonussen voor de toplaag van de verzekeraar. Dat is drie procent van het totale aantal aandelen van de sinds vorige week beursgenoteerde NN Group.

Maar bonussen bij een beursgang zijn toch normaal? Die managers hebben toch hard moeten werken om hun bedrijf aantrekkelijk te maken voor externe investeerders?

O ja?

NN Group betrad vorige week de beursvloer. Eigenaar ING moest zijn verzekeringstak verkopen van Brussel omdat de bank staatssteun had ontvangen tijdens de crisis.

Kom d’r maar in met de gebruikelijke verwijten van linkse afgunst. Want meer dan dat zit niet achter dit soort opruiende stukjes, toch?

Foto: Pierre Wolfer (cc)

Plaats bepaalt prijs pizza

DATA - Zelfs in een klein land als Nederland kunnen prijzen van consumentenproducten verschillen per regio. Een steekproef met pizza’s laat echter zien dat ook heel lokaal de prijzen enorm kunnen variëren.

Het afhalen van een Vier Seizoenen pizza bij Domino’s Pizza kost, afhankelijk van de vestiging, tussen de €5,95 en de €9,50. Dat is meer dan 50% verschil.

Hier een overzicht van de prijs van alle vestigingen visueel:

pizzaprijs_460

Het meest opvallende lokale verschil doet zich voor in Amsterdam. Daar betaal je op de Overtoom €9,50 en hemelsbreed nog geen kilometer verder op de Aalsmeerweg slecht €5,95. Omfietsen loont.

Domino’s Pizza werkt met franchises. Dat betekent dat iedere locatie zijn eigen broek moet ophouden. En misschien is de huur op de Overtoom wel veel hoger. Maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat de Vondelpark-elite het allemaal wel best vindt en gewoon klakkeloos meer geld betaalt.

Voor deze steekproef is alleen gekeken naar het afhalen van één pizza Vier Seizoenen (25cm). Allemaal op dezelfde dag gemeten en allemaal op dezelfde tijd afhalen.

Voor wie wil weten hoe het bij hem of haar in de buurt zit hier de hele lijst op alfabetische volgorde.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Duopolie

Duopolie | Redders van het universum

COLUMN - Het Congres van de Verenigde Staten hield vorige maand een hoorzitting over high frequency trading. Een en ander lijkt in gang te zijn gezet door het boek Flash Boys. Maar doet high frequency trading meer kwaad dan goed en moet er in Nederland ook een hoorzitting komen?

In Flash Boys (aanrader voor de vakantie) zet Michael Lewis de strategieën van high frequency traders uiteen. Deze strategieën komen steeds voort uit het sneller handelen dan andere investeerders, en gebruiken prijsverschillen om vrijwel risicoloos winst te maken. Denk bijvoorbeeld aan een aandeel GM dat in New York verkocht wordt voor $40, en in Chicago gekocht wordt voor $40.01. Een high frequency trader kan het aandeel in New York inkopen en verkopen in Chicago om een cent winst te maken. In New York stijgt de prijs door de extra vraag terwijl de prijs van het aandeel daalt in Chicago, zodat de prijzen naar elkaar toe bewegen. Nuttig, omdat een investeerder dan op elke markt kan handelen voor dezelfde prijs.

Kwaadaardiger is front running, waarbij high frequency traders aandelen voor de neus van een investeerder opkopen. Deze strategie is mogelijk omdat investeerders een grote order vaak uitsmeren over meerdere aandelenbeurzen om te voorkomen dat de prijs van het aandeel stijgt terwijl de order wordt uitgevoerd. Maar die order komt niet op alle beurzen tegelijkertijd aan en high frequency traders zijn snel genoeg om hier gebruik van de maken: ze zien bijvoorbeeld dat een investeerder in Chicago aandelen GM koopt voor $40, kopen snel GM in New York voor $40 en verkopen die aan de originele investeerder voor $40.01. Op deze manier creëren high frequency traders als het ware transactiekosten op de aandelenmarkt.

Foto: Duopolie

Duopolie | De prijs van de vaste boekenprijs

COLUMN - Nederland kent net als veel andere Europese landen een wettelijke vaste boekenprijs (vbp). Dat betekent dat nieuwe boeken in alle winkels dezelfde prijs hebben, die wordt bepaald door de uitgever. De wet is al sinds haar geboorte omstreden, en werd eerder dit jaar na aandringen van de VVD door OCW geëvalueerd, in een rapport zonder duidelijke aanbevelingen. Twee weken geleden gooide de Autoriteit Consument en Markt (ACM) een steen in de vijver met een pleidooi in het NRC tegen de vpb.

De voorstanders van de vbp zeggen dat boeken een publieke waarde hebben, en dat de prijzen dus niet zomaar aan de markt kunnen worden overgelaten. Hun belangrijkste argument is dat hoge prijzen voor bestsellers de winkeliers in staat stellen om ook waardevolle nicheproducten in hun assortiment op te nemen. Een soort kruissubsidie tussen boeken dus. Bovendien stelt het boekverkopers met een breed assortiment in staat de concurrentie met supermarkten en internetboekhandels aan te gaan.

De tegenstanders, waaronder de economen van ACM, maar ook de auteurs van deze theoretische analyse, bestrijden het argument van de kruissubsidie. Weliswaar kunnen boekhandels door de vbp meer winst maken op bestsellers, maar dat geeft ze nog geen reden om boeken in te slaan waarop ze verlies denken te maken. Zelfs als de impliciete kruissubsidie zou werken, is het niet duidelijk dat het effect opweegt tegen de hogere prijzen en de daarbij horende reductie in verkochte (en gelezen) boeken. Daarnaast toont het failliet van Selexyz/Polare aan dat een vpb het voortbestaan van fysieke boekhandels niet garandeert.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Ontwikkelingshulp ook gunstig voor donorland

De Volkskrant:

Van elke euro bilaterale ontwikkelingshulp die Nederland geeft, komt 70 tot 90 cent terug door een stijging van de export. Een deel van de opbrengst van die extra export lekt weg naar het buitenland, maar 40 tot 55 cent blijft hangen in Nederland. Dat levert rond de vijftienduizend banen op. […]

Vroeger moest het ontvangend land het gekregen geld in Nederland besteden. Dat wordt vrijwel niet meer geëist. Toch komen de euro’s grotendeels in Nederland terecht, blijkt bijvoorbeeld in West-Afrika. Daar liggen Ivoorkust en Ghana naast elkaar, met vergelijkbare economieën: veel cacao-export, goede zeeroute naar Rotterdam, vergelijkbaar welvaartsniveau. Aan Ghana geeft Nederland al jaren ontwikkelingshulp, aan Ivoorkust niet. ‘Naar Ivoorkust exporteert Nederland nog niet voor 100 miljoen euro’, zegt Hans Docter, ambassadeur in Ghana. ‘Naar Ghana voor 1,1 miljard.’

CPB: vergrijzing geen bedreiging voor de overheidsfinanciën meer

Trouw:

De overheidsfinanciën staan er op de langere termijn goed voor. Doordat de AOW-leeftijd stijgt werken we langer door en is het kabinet minder kwijt aan AOW-uitkeringen. Door de hervormingen in de zorg dalen de uitgaven daar, net als die voor het openbaar bestuur. Dat stelt het Centraal Planbureau (CPB) in een vandaag verschenen rapport over de gevolgen van de vergrijzing voor de Nederlandse overheidsfinanciën.

De gevolgen van de vergrijzing voor de Nederlandse overheidsfinanciën zagen er tot voor kort slecht uit, maar met dank aan maatregelen van het kabinet is de situatie omgeslagen, blijkt uit het CPB-rapport.

Vorige Volgende