Prachtige kunst hoeft niet grootstedelijk te zijn. In landelijke media gaat de meeste aandacht naar kunst in de grote, bekende musea. Dat betekent dat het meeste kunstnieuws over musea in de Randstad en provinciehoofdsteden gaat. Dat gaat ten koste van kunst die alleen in regionale media aandacht krijgt. Jammer. Neem nu eens het Brabantse Uden. Ruim veertigduizend inwoners en zo´n veertig kunstenaars. Die veertig moeten in Uden de kunst zien hoog te houden want de gemeente is, voor de tweede keer in haar geschiedenis, druk bezig zich van haar ´Collectie Uden´ te ontdoen. De gemeente had ooit een omvangrijke collectie kunstwerken van lokale en landelijk bekende kunstenaars. In 1977 ging het mes in de collectie. Van 980 kunstwerken werd afscheid genomen en er bleven 120 stuks over in wat nu de gemeentelijke collectie heet. Nu wilde de gemeente ook van die collectie af.
Umberto Eco overleed gisteravond op 84-jarige leeftijd, thuis in Milaan.
Filosoof Ger Groot mijmert over de vraag waarom dat wereldnieuws is.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Moderne kunst kan zomaar ineens 100 jaar oud zijn. De “geboorte” van het Dadaïsme wordt dit jaar gevierd met tentoonstellingen, films en lezingen gevierd. Eigenlijk een treurige viering, want het vaak provocatieve en absurde Dadaïsme lijkt vergeefs bekrompen burgerlijke opvattingen en idiote machtspolitiek aangeklaagd te hebben.
Terwijl het niet alleen volop oorlog is in West-Europa, maar ook in Oost-Europa, Turkije en in gebieden die nu als Syrië en Irak bekend staan, zochten veel mensen een goed heenkomen. Zo vluchtten onder anderen Duitse en Oost-Europese kunstenaars naar het neutrale Zwitserland. Een deel van hen bezocht in Zürich het Cabaret Voltaire, opgericht door de uit Duitsland gevluchte Hugo Ball en Emmy Hennings.
Samen met de Roemeense kunstenaars Tristan Tzara en Marcel Janco, de Duits-Franse beeldhouwer Jean Arp en nog wat anderen, worden zij als de eerste Dadaïsten gezien.
De ‘toestand inde wereld’ betekende voor hen, zoals Marco Janco het eens verwoordde:
We had lost confidence in our culture. Everything had to be demolished. We would begin again after the tabula rasa. At the Cabaret Voltaire we began by shocking common sense, public opinion, education, institutions, museums, good taste, in short, the whole prevailing order.
Stilstaan bij wat Dada was en waar het voor stond, is na 100 jaar nog immer relevant, legt een van de gidsen uit met wie je in Zürich de ‘Dada City Tour’ kunst doen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Uw portie wtf van hedenavond komt uit Soweto. Niet dé muzikale hotspot van het continent, maar toevallig wel de geboortegrond van de shangaan electro, waarvan Nozinja dan weer het boegbeeld is.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Ok, we doen er nog eentje uit Frankrijk, daarna gaan we weer wat anders doen. Stuck in the Sound is een indiepopbandje uit Parijs. Niet heel bijzonder, maar aangenaam genoeg voor een kennismaking van drieënhalve minuut.
Bovenstaande clip heeft ruim een kwart miljard views op Youtube, maar dikke kans dat u daar niet bij hoort, want Nederland heeft nog helemaal niets met zangeres Indila, die in het echt Adila Sedraïa heet. Het aantal views verraadt dat dit behoorlijk mainstream muziek is, maar tegelijkertijd is het een originele mix van Franse chansons, Arabische melodielijnen, housebeats, een klassiek koor en zo nog het een en ander, die het verdient eens beluisterd te worden.
Wat die roze knakkers niet lukte, kregen de mannen van Retecool wél voor elkaar: subsidie om campagne te voeren voor het Oekreferendum.
La Yegros is een zangeres uit Buenos Aires, die de cumbia een verjongingskuur geeft. Zonnig en onbezorgd, met een leuk clipje erbij.
Christelijke gangsta rap, ik wist niet dat het bestond en u vermoedelijk ook niet. Onlogisch is het natuurlijk niet, want geloof speelt overal in de Verenigde Staten een belangrijke rol, dus ook in da hood. Maakt u kennis met Lecrae Devaughn Moore, die aan het begin van zijn carrière als drugsdealer het licht zag en zich sindsdien inspant om jongeren op het rechte pad te houden.
Ok, u hoort niet zo’n beetje een echo van Daft Punk in bovenstaande clip van C2C, een viermanscollectief uit Nantes dat in 1998 werd opgericht, maar pas in 2012 zijn eerste album opnam. De mannen zijn overigens beslist niet alleen maar navolgers met een computer. Ze werden ook vier keer achter elkaar wereldkampioen aan de draaitafel, wat wil zeggen dat ze echt heel vaardig zijn met vinyl.
DakhaBrakha is een, ja hoe zal ik het eens zeggen, wervelwind uit Kiev, bestaand uit vier vrouwelijke multitalenten. Zingen, acteren, een instrument bespelen, ze kunnen het allemaal. In juni zijn ze te zien op het Holland Festival. Bekijk deze murder ballad en u begrijpt waarom Jan Roos liever niet heeft dat ze zonder visum Europa kunnen binnentrekken.
Kom, we doen eens wat gekkigheid uit de jaren zestig. Hierboven ziet u een virtuoos optreden van de Stoneman Family, maar de man om wie het draait speelt niet mee. Ernest Van Stoneman, “Pop”, de naamgever van de groep was een van de grote countrysterren van de jaren twintig: hij schreef meer dan 200 nummers. Tijdens de Grote Depressie raakte hij alles kwijt en nam ieder baantje aan dat hij krijgen kon, terwijl hij zijn kinderen de liefde voor muziek bijbracht. Aan het eind van bovenstaand clipje mag hij vertellen wat hij ervan vond.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.