Ik ben pas voor de tweede keer begonnen in mijn een van mijn favoriete boeken. Dat tegelijk ook mijn minst favoriete boek is. Want het is de laatste van de beste schrijver die ooit op deze aardkloot heeft rondgelopen. Een woordkunstenaar, de Meester, met een ongeëvenaard gevoel voor humor, inzicht in de menselijke natuur en een fantasie waar je stijl van achterover slaat. Ik zeg dat met grote stelligheid, omdat ik me niet kan voorstellen dat iemand er anders over denkt. Al zal dat vast het geval zijn. Mocht jij zo iemand zijn, dan heb je vast nooit iets van hem gelezen. Of je humorknobbel is kapot. Terry Pratchett doet mij hardop lachen als ik zijn schrijfsels lees. Niet een beetje grinniken, maar echt onvervalst in een deuk liggen. En tegelijk zit er altijd een diepere laag in zijn verhalen, die je aan het denken zet. Ik heb heel wat kennis en menige wijsheid uit zijn boeken gehaald (en dat zijn er belachelijk veel, meer dan 60 met een totale oplage van zo’n 30 miljoen). Die wijsheid kwam vast uit hemzelf, maar veel kennis ontleende hij aan coauteurs Jack Cohen (bioloog) en Ian Stewart (wiskundige).
We gooien er op deze vrijdagavond een volledig album tegenaan, want dat verdienen Os Tincoãs. De band bestond al meer dan tien jaar toen ze in 1973 haar eerste (bovenstaande) plaat mocht maken. Dat de mannen extreem goed op elkaar ingespeeld waren blijkt onder meer uit de glijdende samenzang in het eerste nummer.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Nederland telt enkele gerenommeerde spookkastelen. Daar kan je je schouders over ophalen, je wenkbrauwen diep over fronsen, het maar overlaten aan de parapsychologie of er heilig in geloven. Feit is dat diverse sagen en legenden in Nederland getuigen van gebouwen, meestal kastelen en kloosters, waar het niet pluis is. En de moderne sagenvorming (urban legends, broodjeaapverhalen) doet daar nog eens een stevige schep bovenop: doorzichtige verschijningen die niettemin over een enorme fysieke kracht blijken te beschikken en je met alle plezier van de trap duwen, klopgeluiden maken, stemmen laten klinken en dergelijke. (Voormalige) psychiatrische ziekenhuizen schijnen hierbij toplocaties te zijn. In dit verhaal stel ik mij wat nuchterder op en houd ik mij zoveel mogelijk aan de beschrijving van feiten.
In kasteel Waardenburg in het Gelderse Neerijnen (West-Betuwe) spookt het niet alleen, het heeft ook een bijzondere band met de legendarische doctor Faustus en is daarbij (naast Leeuwarden) één van de bekendste plaatsen in Nederland waar Faust volgens de verhalen geweest zou zijn. We beginnen met twee feitelijke onderwerpen: het bestaande kasteel Waardenburg en de historische doctor Faustus.
Dit oorspronkelijke houten motte-kasteel (ringburcht op een kunstmatige verhoging) dateert uit 1265. Het was niet bepaald uniek, omdat de meeste middeleeuwse kastelen in Nederland zijn begonnen als een houten ringburcht. De stichtingsdatum echter is bij uitzondering exact bekend. In dat jaar deed ridder Rudolph de Cock aan zijn leenheer, graaf Otto II van Gelre, het verzoek een (versterkte) woning te mogen bouwen. Zijn zoon Rudolf en kleinzoon Johan bouwden het kasteel verder uit met onder meer in 1283 ‘den sael ende ronde toern’, ongetwijfeld van steen.
Dit is een kort fragmentje uit Jimmy Kimmel Live van een paar dagen geleden, met een trucje dat in Nederland ook wel eens met succes werd toegepast. Iets wat je in lachen doet uitbarsten en tegelijk een gevoel van plaatsvervangende schaamte oproept. Je stelt mensen een vraag, die in plaats van het doorgronden van die vraag, meteen met een antwoord denken te moeten komen.
Denk aan John Leerdam die in de zeik genomen werd. Of Vox Pop die het publiek ondervraagt over Arabische cijfers. The stupidity of some people!
Toch is het vrij lullig, een beetje gemeen zelfs, om mensen zo in de maling te nemen. Maar het toont ook aan hoe makkelijk het is, zeker in de VS. Met een president die dagelijks zoveel idiote uitspraken doet, dat het niet meer is bij te houden. En dus betwijfelt niemand dat hij gezegd heeft dat hij het Vrijheidsbeeld gaat terugsturen naar Frankrijk. Sommigen vinden het zelfs een goed idee…
Dit artikel is ook gepubliceerd op hoevrouwendenken.nl
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Nog meer moois uit Mongolië, dit keer in de vorm van iets dat verdacht veel op bluegrass lijkt. Hanggai komt overigens uit Binnen-Mongolië, wat Chinees grondgebied is. De mannen wonen in Beijing tegenwoordig en zijn van vele markten thuis. Mocht bovenstaand lied u bekend voorkomen, dan was u allicht in 2009 op de Zwarte Cross, waar Hanggai het podium deelde met Jovink.
Monumenten vertellen een geschiedenis, maar wat voor toekomst hebben ze?
Ook monumenten zijn geen eeuwig leven beschoren. Als ze al niet van materiaalmoeheid tot stof wederkeren, dan worden ze wel verpulverd door de tijdgeest.
De communisten, pardon, onze Oost-Europese medeburgers zijn aardig omgesprongen met het monumentale erfgoed van rode signatuur. Gewoon een museum en/of park inrichten met vergane glorie.
Bijvoorbeeld het Memento Park in Hongarije.
Of in Litouwen het Grūtas Park, in de volksmond ook wel ‘Stalins World’ genoemd.
Met onder andere de beeldengroep van Karolis Požela, Juozas Greifenbergeris, Kazys Giedrys en Rapolas Čarnas, vier Litouwse communisten, die in 1926 door het leger werden geëxecuteerd.
Bronius Vyšniauskas – beeldengroep ‘Vier communards’.
Wat In Rusland begon als het ‘Park van de gevallen helden’, is tegenwoordig het ‘Muzeon Park of Arts. Met nog steeds beelden van Sovjetkopstukken, maar ook hedendaagse kunst als commentaar op de communistische relikwieën.
Hoewel een nationaal herdenkingsmonument (Wall of grief) pas vorig jaar door Putin werd onthuld, is in Rusland de Stalinterreur allang erkend. In het Muzeon Park staat vlak bij het beeld van Stalin het door Evgeny Chubarov ontworpen monument ‘Victims to the Totalitarian Regime’.
Hier een detail van dat monument.
![cc Flickr Paul L Dineen photostream Memorial to victims of Stalin, Muzeon Park of Arts [sic], Moscow, Russia](https://sargasso.nl/wp-content/uploads/2018/11/cc-Flickr-Paul-L-Dineen-photostream-Memorial-to-victims-of-Stalin-Muzeon-Park-of-Arts-sic-Moscow-Russia.jpg "cc Flickr Paul L Dineen photostream Memorial to victims of Stalin, Muzeon Park of Arts [sic], Moscow, Russia")
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Prachtig liedje van een in Nederland vrij onbekend country-duo. In de VS zijn ze wel redelijk succesvol geweest, hoewel er volgens Wiki alweer 10 jaar niets is uitgebracht. Jammer.
Ik vond Des’ree al indrukwekkend toen haar eerste single Feel So High in Nederland uitkwam. Daar kwam een schepje bovenop toen ze Delicate met Terrence Trent D’arby deed (wat dat met die apostroffen is trouwens, ik weet ’t niet hoor). Maar met Life maakte ze natuurlijk pas echt naam en het bijbehorende album had sindsdien een vrij prominente plek in mijn collectie. Er staat geen nummer op dat ik oversla of niet luidkeels meezing.
Er zijn hier en daar wel eens vrouwen waarvan ik als heterovrouw zelfs denk; nou, daar zou ik best een beschuitje mee willen eten. Norah Jones is er zo een. Prachtige meid, en dan ook nog zulke mooie muziek maken, met die zwoele stem. Wat ze ook live meer dan waar maakt.
Ik heb dus wel gezocht naar een live-versie van I’ve Got To See You Again, maar ik blijf de studiovariant gewoon mooier vinden. Dat lekkere lijzige vindt ze zelf blijkbaar niet geschikt voor een liveoptreden, want ze gooit er vaak een iets meer uptempo sausje overheen. Dus hier de clip met beelden van de film Under The Tuscan Sun.
Gezien de overmatige aanwezigheid van harige mannen in mijn Closing Times ben ik nu even in de zangeressen gedoken. Noem het een thema, ik vind een beetje houvast altijd wel lekker voor de inspiratie. Een vrouw die zeker niet mag ontbreken is Donna Summer. Veel meer dan haar grote hits ken ik eigenlijk niet van haar, maar dat zijn ook niet voor niets grote hits natuurlijk. Sowieso een prachtige stem met een groot bereik.
Pas geleden merkte een oplettende reaguurder op dat in mijn Closing Times de man (al dan niet behept met gezichtshaar) behoorlijk domineert. Dat was mij ook al opgevallen. Daarom ben ik toch nog eens in mijn archieven gedoken om te zien of de muziekvrouw nou echt zo ondervertegenwoordigd is. Het antwoord is ja. Maar er zijn er wel degelijk een paar die ik hoog heb zitten, alleen is niet alles even geschikt voor een Closing Time. Zo vind ik Pink een geweldige zangeres, maar om hier nou een van haar grote hits te plaatsen… Iets te hoog pop-gehalte.
Ja, die Closing Time van Krang van vorige week, die kon ik erg waarderen. Nu wil het dat zanger, cabaretier en columnist* André Manuel nog een band had, en inmiddels weer heeft: Fratsen. Ook zeker de moeite van het beluisteren waard, voor de muziek en de tekst.
*Nou vooruit, ook schennispleger – maar niet uit viezigheid maar als luldiek maatschappelijk protest.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.