Minder dan een uur na de aankondiging van zijn verkiezingsoverwinning kreeg Geert Wilders al een felicitatie van Viktor Orbán. The winds of change are here, schreef hij op Twitter bij een oud nummer van The Scorpions. De Hongaarse premier hoopt op Nederlandse steun bij zijn voortdurende strijd tegen de meerderheid van de EU-lidstaten die niets moet hebben van zijn illiberale politiek. Zonder EU kan hij niet. Maar aan EU-afspraken die hem niet goed uitkomen wil hij zich niet houden. Op dat punt kan hij in Wilders wel een bondgenoot vinden, maar het is de vraag of eventuele coalitiegenoten van de PVV daarin meegaan. Orbán voert de druk op in de EU om nu eindelijk eens tot betaling over te gaan van alle bevroren tegoeden, zoals de €700 miljoen uit het pandemieherstelfonds. In het Europarlement verklaarden de Commissarissen Reynders (Justitie) en Hahn (Budget) deze week dat er vorderingen zijn gemaakt om de al lang bestaande problemen op rechtsstatelijk gebied in Hongarije op te lossen. Maar het is nog niet voldoende om de blokkade op dit fonds op te heffen. Er zijn nog onvoldoende garanties dat belangenverstrengeling in publieke instellingen kan worden voorkomen en er is nog onduidelijkheid over de bevoegdheden van een nieuw instituut dat de integriteit van bestuur moet bewaken, zei Hahn. De hand van Poetin Het antwoord uit Hongarije kwam per ommegaande. Orbán dreigt alle hulp van de Europese Unie aan Oekraïne te blokkeren, evenals de toekomstige toetreding van het land tot het blok, tenzij de EU-leiders ermee instemmen hun hele strategie van steun aan Kyiv te herzien. 'De Europese Raad moet een openhartige en open discussie voeren over de haalbaarheid van de strategische doelstellingen van de EU in Oekraïne,' schrijft hij aan de Commissie. Hier lezen we mogelijk de hand van Poetin met wie Orbán vorige maand de onderlinge betrekkingen heeft verstevigd. Eerder leek de Commissie juist vanwege het veiligstellen van steun aan Oekraïne wel bereid de bevriezing van een aantal fondsen voor Hongarije op te heffen. Maar het is onwaarschijnlijk dat het Europarlement daarin meegaat. In het Europarlement diende zijn Fideszpartij deze week een wetsvoorstel in over 'het beschermen van de nationale soevereiniteit' tegen wat zij noemt 'ongepaste politieke inmenging door buitenlandse personen of groepen'. Wilders zal vast bereid zijn het voorstel te steunen. De vraag die andere partijen ongetwijfeld gaan stellen is of deze wet ook van toepassing is op Poetins inval in Oekraïne. Minderheden Orbán heeft nog meer ijzers in het vuur inzake Oekraïne. Hij heeft steun aan dat land ook verbonden aan de eis dat voor de Hongaarse minderheid in Oekraïne het Hongaars als officiële taal weer wordt ingevoerd. Sinds 2017 is in heel het land het Oekraïens ingevoerd niet alleen ten koste van het Russisch, maar ook van het Hongaars, Roemeens en Slowaaks, talen van de minderheden in het zuidwesten van het land. Niet alle Hongaren zijn er echter blij mee dat Orbán voor hen opkomt. 'We leven in Oekraïne', zegt Laslo Zubanych, hoofd van de Oekraïens-Hongaarse Democratische Unie, een van de twee Hongaarse diasporaorganisaties in Oekraïne. 'Om die reden moeten we ons gedragen als burgers van Oekraïne.' Hongarije heeft in de jaren voorafgaand aan de oorlog vele miljoenen geïnvesteerd in de regio. Maar veel bewoners van de regio zijn het niet eens met Orbáns pro-Russische standpunten. Hongaars media-offensief Sinds Fidesz is geroyeerd uit de Europese Volkspartij (EPP) mist Hongarije de nodige vrienden in Brussel. Ter compensatie daarvan en ook ter voorbereiding van de verkiezingscampagne voor het Europarlement volgend jaar juni heeft Orbán flink geïnvesteerd in zijn public-relations. Bijvoorbeeld in de Brusselse denktank Mathias Corvinus Collegium (MCC) en in media als The European Conservative en Brussels Signal. De uitgever van Signal, Egan, is al jarenlang een Amerikaanse strateeg voor Orbáns Fidesz-partij en ook betrokken bij het regeringsgetrouwe Remix. De inzet van Orbán gaat verder dan eenvoudige propaganda. Hij ziet zichzelf als een boegbeeld van een wereldwijde cultuuroorlog. In het kader daarvan publiceerde het MCC onlangs een rapport met de titel “How did the LGBTQ lobby take over the EU?”. De directeur van MCC, de Britse socioloog Frank Furedi wil een alternatief beeld van de Europese cultuur promoten. Hij wil een tegenwicht bieden tegen de 'oneerlijke vuilsprekerij over Hongarije'. Furedi houdt van een goede vechtpartij, zei hij tegen Politico. “Het MCC biedt de kans om terug te vechten in de cultuuroorlogen”. Dit voorjaar sprak hij op de National Conservatism Conference in Londen over "The War Against National Belonging".
Low was een Amerikaanse indierockband uit Duluth, Minnesota. De band werd in 1993 opgericht door echtpaar Alan Sparhawk (gitaar en zang) en Mimi Parker (drums en zang).
Sparhawk ontmantelde de band in 2022 nadat Parker op 55-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van eierstokkanker.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Neil Young, Bobby Womack, U2, The Grateful Dead en de Dave Matthews Band hebben deze klassieker allemaal gespeeld.
De meest bekende versie is natuurlijk van Jimi Hendrix, die zoveel invloed had dat bedenker Bob Dylan zelf zijn versie begon te imiteren.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dit nummer schijnt de geesten nogal verdeeld te hebben sinds het uitkwam in 1978.
Volgens sommigen is het een mislukte zelfparodie, anderen prijzen het lied om z’n aanstekelijkheid. Zelf word ik er ook wel vrolijk van.
Miki Matsubara (1959-2004) was een Japanse pop- en jazz-zangeres die in 1979 doorbrak met Mayonaka no Door (Stay With Me).
Vanaf de jaren ’90 legde ze zich toe op het vertolken en schrijven van muziek voor anime. Ze zou op 44-jarige leeftijd sterven aan baarmoederhalskanker. Dankzij sociale media als Youtube bereikt ze echter een nieuw publiek.
Paul van Tongeren, voormalig Denker des Vaderlands, schrijft vandaag in Trouw dat stemhulpen mensen prikkelen ‘om erop te antwoorden als was het een persoonlijk wensenlijstje.’ Elke notie van afweging voor het algemeen belang ontbreekt.
Stemwijzer en Kieskompas doen eigenlijk hetzelfde als wat politici steeds meer zijn gaan doen: ze beschouwen de kiezers als mogelijke klanten en maken van de agora een markt. De agora staat voor de politieke gemeenschap waar burgers samen overleggen over wat voor de gemeenschap het beste is. Op de markt komen individuen die elk voor zich het meeste voordeel proberen te halen. Mensen worden pas burgers als ze met elkaar spreken over het gemeenschappelijke goed. Ideeën daarover worden uitgewerkt in een ideologie: een samenhangend geheel van ideeën over wat een goede en rechtvaardige samenleving is.
Uiteraard hebben mensen en groepen daarbij uiteenlopende belangen; daarom moeten er verschillende politieke ideologieën en partijen zijn. Maar die uiteenlopende belangen worden pas politiek als ze besproken worden in het licht van wat goed is voor de gemeenschap als geheel.
In plaats dat mensen worden aangesproken als ‘burgers’, worden ze ont-burgerd door ze te beschouwen als potentiële klanten die verleid moeten worden met voordeeltjes. De stemwijzers helpen hen daarbij en hebben daardoor een ont-burgerende werking op de kiezers.
In 1995 nam Emmylou Harris met Daniel Lanois een plaat op die de voormalige countryzangeres ineens weer op de kaart zette.
Het is geen Miley Cyrus zullen we maar zeggen.
Valerie is het vierde nummer van het debuutalbum van singer-songwriter Patti Scialfa, tevens bekend als lid van de E Street Band en echtgenote van Bruce Springsteen.
De muzikale verwantschap met Springsteens werk valt in dit nummer meteen op, maar waar het me ook aan doet denken is een plaat die Emmylou Harris een paar jaar later met Daniel Lanois zou produceren.
Wanneer ik bedenk dat de favoriete albums uit mijn jeugd alweer meer dan dertig jaar geleden uitkwamen, bekruipt me de gedachte in een oude zak te zijn veranderd.
Wie luistert er immers nog naar die oude meuk? Terwijl er toch zoveel tijdloze pareltjes tussen zitten. Zoals deze hierboven.
De Black Crowes coveren hier een klassieker van The Velvet Underground. Mag ik zeggen dat ze beter klinken dan hun rockidolen, of is dat godslastering?
Zweten, brullen, grommen en grimassen maken, dat kan deze artiest wel. Je verstaat er geen moer van, maar de manische performance van Waits zuigt de aandacht op als een spons.
Lyrisch zit een en ander echter strak in elkaar:
All night long on the broken glass
Livin’ in a medicine chest
Mediteromanian hotel back
Sprawled across a roll top deskThe monkey rode the blade on an overhead fan
They paint the donkey blue if you pay
I got a telephone call from Istanbul
My baby’s comin’ home today
Gender is een heet en controversieel onderwerp geworden de afgelopen jaren. Onze geslachtelijk bepaalde afbakeningen piepen en schuren onder alle authentieke zelfexpressie en de schreeuwen om individuele zelfontplooiing.
Slechts weinig mensen vallen echter volledig in een hokje te passen. Garbage zong er meer dan twintig jaar terug al over.