Stel je bent premier. Een van jouw ministers wordt in een gevoelige zaak, die ook het aanzien van het land in de hele wereld kan schaden, hard op de vingers getikt door het parlement. Die minister moet een standpunt heroverwegen. Nog geen 24 uur later roept die minister in een publiek optreden dat het standpunt toch goed was. Je roept die minister ter verantwoording naar het torentje. Wat is jouw openingszin?
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.
Het is maar een kleine bijstelling, maar toch kriebelt het. Maar dat zal wel te maken hebben met mijn wantrouwen tegen het leger als schijnbaar onvermijdelijk onderdeel van een staat.
De KMar (Koninklijke marechaussee) heeft ook politietaken. Die zijn beperkt in omvang en waar ze uitgevoerd mogen worden. Bekend is de rol van de KMar op Schiphol.
Maar het lijkt erop dat de politiewet uit 1993 onduidelijkheid oplevert aangaande de opsporingsbevoegdheid van de KMar. Daarom wordt de wet aangepast (voorstel, toelichting). Verruimd in mijn ogen. En dus reden voor argwaan. Is het echt wel nodig om het leger meer bevoegdheden op het vlak van civiele zaken?
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
We hebben waardering voor controversiële opvattingen. Wij geloven dat controverses mits op civiele wijze gevoerd en gebaseerd op onderzoek essentieel zijn voor het intellectuele debat. Controverses zijn hier welkom en worden niet gevreesd.
Christopher deMuth, President American Enterprise Institute. Uit brief aan Ayaan Hirsi Magan, voorgelezen in Nova gisteravond.
De eerste termijn van de minister lijkt nietig te zijn. Er is dus nooit sprake geweest van een standpunt dat de minister in dit soort situaties helemaal geen ruimte heeft. Deze constatering doen wij uiteraard. De minister heeft zes weken de tijd om de handelingen na te lezen en hierop te reageren waarna de constatering definitief wordt.
André Rouvoet in de derde termijn van het debat gisteravond, verslag Radio 1 (na 12 minuten).
We onderbreken de berichtgeving over de zaak Ayaan kort met een update van het westerse front.
Bush stuurt 6000 troepen naar de Mexicaanse grens om de illegalen binnen te houden. Politiek activiste wordt geheel in Sovjet stijl voor gek verklaard en opgesloten. Leger werft autisten bij gebrek aan vrijwilligers. De geheime geheime buitenlandse veiligheidsdienst houdt alle binnenlandse telefoongesprekken bij. Deze dienst geeft vervolgens aan de politie door naar wie journalisten bellen om uit te zoeken wie er allemaal lekt. Tegen de top van de regering, de regeringspartij en haar adviseur loopt een strafrechtelijk onderzoek. Verder lijkt alles normaal.
Terug naar Den Haag.
Uitgangspunt van dit stukje is dat vrije media nodig is voor een goed functionerende democratie. Dit werd recent ook door Mabel Wisse Smit (Soros’ Open Society) geroepen in haar Randwijklezing, maar die boodschap werd door de media overstemd door de aandacht voor haar verleden.
De huidige democratie en het politieke systeem bevinden zich in zwaar weer. De opkomst bij verkiezingen is laag en het geloof van mensen in de politiek ook. Een deel van de oorzaak van de problemen ligt bij de traditionele media pers. Omdat de pers en hun publicaties voor veel mensen een belangrijke weg is om kennis te nemen van de politiek.
Na de dag van de persvrijheid hebben vele deskundigen ook al hele interessante en goede stukken geschreven over wat er zoals mis is met de hedendaagse pers op het vlak van politiek nieuws.
In de afgelopen weken heb ik zelf met name de kranten uitgebreid bestudeerd. Naast alle constateringen die her en der al gedaan zijn, wil ik ook nog een paar kritiekpunten kwijt.
De uitspraak van Mabel Wisse Smit “Beeldvorming verdringt inhoud” slaat de spijker op de kop. Als je de kranten leest, zie je dat er meer prominente aandacht is voor artikelen die gaan over “vorm” dan artikelen over inhoud. De dag dat Rita Verdonk haar kapsel veranderde kreeg dat meer aandacht dan het niet doorgaan van de Zuiderzeelijn.
Maar het gaat verder dan dat. Veel van de zogenaamde inhoudelijke stukken komen niet verder dan een “A zegt, B zegt” opzet waarin plat de uitspraken van politici worden neergezet. Een goed voorbeeld is de uitspraken van Bos recent over de AOW. In de besprekingen werd in één alinea uitgelegd waar het nou eigenlijk precies om ging. En vervolgens worden er vijf alinea’s besteed aan de meningen van andere mensen waaronder Marcel van Dam. Met een beetje geluk vind je ergens diep in de krant nog wel wat toelichting, maar daar komt bijna niemand.
Helemaal bont wordt het als je ziet welke conclusies de krant maar vast trekt voor haar lezers. “AOW voor Bos electoraal risico” en verder heel veel peilingen. Niet uitleggen waar het om gaat en of het wel haalbaar is, maar wel alvast aangeven dat het effect heeft op het stemvee. Hallo, mogen wij graag eerst de feiten en dan vervolgens zelf bepalen of we ons gedrag er door laten beïnvloeden.