Steeph

Bij commerciële media verwacht je al snel dat ze dat nieuws brengen waar hun consumenten om vragen. Dat blijkt dus lang niet altijd het geval te zijn. Vandaag zat ik door de rapporten van het Pew Research Center te bladeren. Die meten iedere week welke nieuwsitems de mensen belangrijk vinden en hoeveel aandacht bepaald nieuws krijgt van de media.
Als eerste viel me op dat de consumenten helemaal niet zo hard zitten te schreeuwen om items over Paris Hilton.
Maar als tweede viel me een nog interessanter fenomeen op. In de staatjes van de laatste 18 weken staat bijna altijd het item “Situation in Iraq” bovenaan het lijstje punten waar de consumenten om vragen. Maar op een enkele uitzondering na komt het qua aandacht van de media meestal pas op de vierde of zelfs vijfde plaats.
Hieronder een kleine grafische samenvatting van de rapporten. Op de verticale as de percentages. De bovenste lijn is het percentage mensen dat het onderwerp “Situation in Iraq” belangrijk vindt. De onderste lijn is het percentage zendtijd dat het onderwerp krijgt bij het nieuws in diezelfde week:

Komt dit verschil nu door het simpele feit dat de media te weinig bruikbare informatie uit Irak ontvangen of kunnen halen? Of komt het misschien door het verschijnsel dat de media zich nog steeds een beetje schamen over hun schreeuwerige oorlogskreten een paar jaar geleden waarbij ze verzuimden kritisch naar de ontwikkelingen te kijken? En dat ze nu dus eigenlijk in een soort ontkenningsfase zitten. Niet graag het slechte nieuws willen brengen omdat ze daarmee zelf ook voor schut staan?
Bijzonder is de discrepantie in ieder geval wel. En ook hoopgevend. Kennelijk wil het Amerikaanse volk wel graag horen hoe het er voor staat, ook al kan dat slecht nieuws betekenen.
Chomsky, kom er maar in!