Je zou verwachten dat na alle ophef over de lekkende stemcomputers iedereen wel echt wakker geworden was. En niet alleen het feit dat ze lek zouden zijn, ook het feit dat het niet onafhankelijk controleerbaar is of de stemmen wel goed worden vastgelegd, zijn redenen tot grote zorg. Kunnen we wel hard lachend wijzen naar de VS waar het een rommeltje is, maar hier kunnen we er ook wat van.
Dus met spanning gevolgd wat de Tweede Kamer hier voor een actie op zou ondernemen. En jawel, in het verslag van 24 mei jl. zien we toch wat krachtige uitspraken:
“Kiezers kunnen niet controleren op wie zij hebben gestemd. Slechts weinigen kunnen beoordelen of de stemmachines naar behoren functioneren.” – Anker (CU).
“Welke garanties kan de staatssecretaris geven voor een storingsvrij en risicoloos verkiezingsproces op basis van een gewijzigde regeling voor stemmachines?” – Kalma (PvdA)
Dus zou je verwachten dat moties als die van Gerkens (SP) en Duyvendak (GL) over paper trails en onafhankelijke controle op de software van stemcomputers wel brede steun zou ontvangen.
Nee hoor, de moties zijn beide afgewezen. Zeer waarschijnlijk maken de kamerleden weer de standaard schijterige schijnbeweging van het wachten op weer een rapport, dit keer van de commissie Korthals-Altes. Die komt dan pas ergens 2008 uit. En als het een beetje tegen zit, weet je zeker dat voor de verkiezingen in 2009 (EU) en verder er geen moer verandert.
Nee, stel je voor dat je pro-actief gaat werken aan het herstel van het vertrouwen in het systeem. (Waar is het ironie-teken als je het nodig hebt?).
Zo langzamerhand krijg ik echt de neiging om ook in Nederland op zoek te gaan naar een geheim verbond van politieke partijen die langs oncontroleerbare electronisch weg de macht stevig in handen proberen te houden. En voor de schijn geven ze de PVV maximaal 10 zetels.
Eergisteren heeft Bush in een Grant of Executive Clemency de gevangenisstraf die opgelegd was aan Lewis “Scooter” Libby gereduceerd tot nul dagen. Dat mag hij doen. En volgens zijn buikspreekpop dhr Snow was het omdat de straf volgens Bush “excessive” (buiten proporties) was.
In de verdere toelichting werd ook nog het volgende aangegeven:
“But the President also believes, for those who were arguing on behalf of a pardon, that you need to respect the jury system. Scooter Libby was tried before a jury of his peers. And it is important to make clear our faith in what really is a pillar of the American justice system, which is everybody’s right to be tried before a jury of the peers.”
Daarom blijft een deel van de straf kennelijk wel in stand.
Nu is het natuurlijk duidelijk dat Bush hiermee gewoon een loyale medewerker uit het gevang houdt omdat deze man voor Bush en Cheney de klappen opgevangen heeft in de zaak Wilson. Maar door dat niet openlijk zo te zeggen, maar te schermen met het begrip “excessive” maakt Bush zich nog ongeloofwaardiger.
In zijn boek over zijn opmars naar het Witte Huis staat het volgende te lezen (via):
“I don’t believe my role is to replace the verdict of a jury with my own,”
Als uitleg waarom hij zonder uitzondering de “death warrants” voor 152 gevangenen tekende als gouverneur van Texas. Doodstraf is kennelijk niet “excessive”.
Ach, wat is nou helemaal “excessive” eigenlijk?
Wij zijn nou eenmaal een emancipatiepartij. Daar zit al wat betuttelends in. Politici gingen uit van mensen zoals zijzelf. Maar wil die elite iets van haar enorme individuele vrijheid opgeven om zwakkeren te beschermen?
Met deze uitspraak legt Jeroen Dijsselbloem, Tweede Kamerlid voor de PvdA uit wat de diepere politieke motivatie is achter het meedoen van zijn partij in het opstellen van betuttelende maatregelen.
De politieke filosofie wordt nog wat nader uitgediept in de reactie “Nou en?” van hetzelfde kamerlid.
Dit na het “Ik ben niet van de afdeling vrijheid, blijheid, maar het gaat al met al wel ver.” van Mark Rutte, fractievoorzitter van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie.
Het niveau van het politieke discours in een notendop.