Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP en nu weer op een school.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Mastodon: https://mastodon.green/@Steeph
Hoe waardeer je een politiek weblog?
Ergens een week of twee geleden waren de uitreikingen van de Dutch Bloggies. Omdat ik ietwat afgeleid was, heb ik het dit keer niet zo direct gevolgd. Maar in mijn poging de leesachterstand in te halen, merk ik dat ook dit jaar de DB’s weer voor de nodige ophef hebben gezorgd. En dan specifiek in de categorie politiek. Wij waren één van de genomineerden in de eindronde, net als vorig jaar toen het ook een zootje werd. Nu is dit stukje er niet om alsnog te proberen de eer naar ons toe te trekken. Als iemand het namelijk verdient, is het wel David Rietveld. Zoveel originele initiatieven verdienen een grote pluim. En dat David nauwelijks buiten zijn eigen partij kijkt (duh) is ten eerste niet waar en ten tweede niet relevant. Sterker nog, het politieke landschap zou veel leuker worden als er meer partijbloggers waren van zijn kaliber.
Maar ik wil alle ophef wel gebruiken voor twee andere zaken. Ten eerste een constructieve benadering van hoe het jureren van die specifieke categorie in de toekomst beter zou kunnen gaan. En ten tweede gelijk even wat navelstaren naar Sargasso als politiek weblog.
Laat ik beginnen met het jureren van de DB’s. Nederland kent eigenlijk geen serieuze alternatieven voor de DB’s, dus het is moeilijk vergelijkingsmateriaal te vinden. Maar ik kan me zo voorstellen dat de juryleden van te voren de lijst van overgebleven kandidaten krijgen en die dan voorafgaand aan de finale bespreking even bezoeken. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat alle juryleden alle genomineerde blogs dagelijks volgen. En daar komt dan toch een uitdaging om de hoek kijken. Hoe bepaal je de kwaliteit van alle genomineerde weblogs over een heel jaar? Immers, een beetje weblog produceert ergens tussen de 150 en de 1500 (wij bijvoorbeeld) postjes in een jaar. Alleen al voor de categorie politiek zou je in de eindronde dan snel tussen meer dan 5000 postjes moeten beoordelen. Dat lukt geen mens. Dus gaat het waarschijnlijk op basis van een steekproef waar het zwaartepunt op de recente postjes zal liggen. En dat is een gemiste kans. Want hoe haal je dan de juweeltjes er uit?
Vandaar mijn voorstel. Als je nou eens de genomineerden in de eindronde zou vragen een samenvatting te maken van de meest relevante posts relevant voor de categorie waar ze in zitten. De bloggers weten immers zelf prima wat de leuke en prikkelende stukken zijn geweest. Spaart de jury veel zoekwerk en maakt het vergelijken veel interessanter.
Sterker nog, als deze samenvattingen ook gepubliceerd worden, is het voor het publiek ook makkelijker om mee een oordeel te vormen over de genomineerden. Dat maakt het geheel veel levendiger.
Foto des Tages – Vintage New York

Een verzameling foto’s en tekeningen van New York in de vorige eeuw.
Laten we Ebenezer Wientjes exporteren
De standpunten van de heer Wilders zijn niet de mijne en de film Fitna vind ik simplistische propaganda. Maar meneer Wilders is wel een Nederlander en een parlementariër bovendien.
In de afgelopen weken heb ik al regelmatig braakneigingen gehad bij de uitlatingen van dit christenkabinet. Naastenliefde is er kennelijk alleen voor die mensen wiens mening je deelt. Maar de kabinetsuitingen zaten nog alleen maar in de categorie “opgeheven vingertje” en bangmakerij.
Vandaag echter lees ik het volgende:
“Als Arabische landen Nederlandse producten gaan boycotten vanwege de anti-islamfilm van Kamerlid Geert Wilders, wil werkgeversorganisatie VNO-NCW onderzoeken of de economische schade op hem te verhalen is.”
Dit bij monde van Bernard Wientjes, de voorzitter.
En toen werd het me even teveel. Het heeft me vier uur gekost om voldoende af te koelen om het volgende op te schrijven.
Waar haalt die minkukel van een Wientjes het lef vandaan om überhaupt dat voorstel serieus te overwegen, laat staan daar publiekelijk mee te schermen. Hebben we verdomme al die eeuwen hard gewerkt om van Nederland een beschaafd, democratisch en open land te maken waarin de vrijheid van meningsuiting zelfs in de grondwet verankert zit, gaat die nono proberen een parlementariër financieel te straffen voor wat zijn goed recht is????? Is hij nu helemaal van de pot gerukt. Zijn nou werkelijk die paar centjes van die grote bedrijven belangrijker dan alle waarden die wij hier in dit land te vuur en te zwaard hebben proberen te verdedigen? Is het belang van de werkgevers nou echt zo allesoverheersend dat hij door die dagelijkse waan niet meer kan zien wat belangrijk is en wat er voor gezorgd heeft dat ook hij in vrijheid kan leven? Is het echt zo’n krentenkakker dat hij alleen maar aan centjes denkt en daarmee alle andere belangen gewoon de Noordzee in schuift?
Nou, dan stel ik bij deze voor dat de heer Wientjes geëxporteerd wordt naar Rusland of zo. Zo’n staat waar de belangen van een elite ver boven de rest gaan. Kan hij ook lekker indirect meewerken aan het vermoorden van journalisten of het opsluiten van mensen met een eigen mening.
Eigenlijk zou de heer Wientjes per direct zijn post als voorzitter moeten neerleggen en eens een jaartje in een christelijk klooster retraite nemen om tot bezinning te komen.
Ik mag het dan wel niet met de heer Wilders eens zijn, maar zijn recht om in alle vrijheid films te maken en zijn mening te verkondigen, die is me heilig.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over het doorredeneren van dit debiele standpunt. Is de redactie van Sargasso straks financieel aansprakelijk omdat we ergens onze mening over gegeven hebben waardoor mensen producten links laten liggen? Het zou toch te grof voor woorden zijn.
Onzinnige onderzoeken: Bio-logisch kiezen
Eigenlijk gaat het in dit geval niet om een onzinnig onderzoek, maar meer om de onzinnige conclusies die erbij gepubliceerd worden. We hebben het over het onderzoek dat Dag liet uitvoeren naar de relatie tussen prijs en de bereidheid om biologische producten te kopen.
De titel die boven de publicatie in Dag verscheen, is sprekend: Nederland loopt niet warm voor ‘biologisch’
De hoofdconclusies zijn dat mensen de meerwaarde van het feit dat iets biologisch is niet zien en dat de mensen die het wel zien snel afhaken door de soms veel hogere prijs.
Maar deze conclusie is een beetje vreemd. Neem bijvoorbeeld biologische melk. Als de mensen de vraag voorgelegd krijgen, zegt negentien procent bij de huidige prijs van biologische melk dat ze het er wel voor over zouden hebben. Maar het huidige marktaandeel biologische melk is slechts 2,5%. De kop zou dus eigenlijk moeten zijn “Enorm groeipotentieel voor biologische producten”. De markt kan bijna met een factor 8 groeien tenslotte.
Stel dat je hetzelfde onderzoek (met overigens een beroerd kleine steekproef van 600 mensen) zou uitvoeren naar het verschil tussen een A-merk en een huismerk. Nou, dan gaan de marktetingafdelingen van die bedrijven gelijk in de overdrive.
Het punt dat men wel goed heeft, is dat mensen geen flauw idee hebben wat de waarde is van biologische producten. Los van het vaak veel milieu- en diervriendelijker zijn, kan men namelijk de gezondheidseffecten nog niet goed inschatten. De biologische industrie is dan ook nog niet zo groot dat ze veel onderzoek kan sponsoren zoals de bestaande bio-industrie (lekker verwarrende naamgeving) dat wel kan doen.
Deze week verscheen er toevallig wel weer zo’n onderzoek. Daaruit bleek dat langdurige consumptie van groenten en fruit met pesticiden, tot een twee keer zo hoog risico op Parkinsons leidt.
Afijn, nog een lange weg te gaan voor het voor mij logische biologische product.

