Eigenlijk gaat het in dit geval niet om een onzinnig onderzoek, maar meer om de onzinnige conclusies die erbij gepubliceerd worden. We hebben het over het onderzoek dat Dag liet uitvoeren naar de relatie tussen prijs en de bereidheid om biologische producten te kopen.
De titel die boven de publicatie in Dag verscheen, is sprekend: Nederland loopt niet warm voor ‘biologisch’
De hoofdconclusies zijn dat mensen de meerwaarde van het feit dat iets biologisch is niet zien en dat de mensen die het wel zien snel afhaken door de soms veel hogere prijs.
Maar deze conclusie is een beetje vreemd. Neem bijvoorbeeld biologische melk. Als de mensen de vraag voorgelegd krijgen, zegt negentien procent bij de huidige prijs van biologische melk dat ze het er wel voor over zouden hebben. Maar het huidige marktaandeel biologische melk is slechts 2,5%. De kop zou dus eigenlijk moeten zijn “Enorm groeipotentieel voor biologische producten”. De markt kan bijna met een factor 8 groeien tenslotte.
Stel dat je hetzelfde onderzoek (met overigens een beroerd kleine steekproef van 600 mensen) zou uitvoeren naar het verschil tussen een A-merk en een huismerk. Nou, dan gaan de marktetingafdelingen van die bedrijven gelijk in de overdrive.
Het punt dat men wel goed heeft, is dat mensen geen flauw idee hebben wat de waarde is van biologische producten. Los van het vaak veel milieu- en diervriendelijker zijn, kan men namelijk de gezondheidseffecten nog niet goed inschatten. De biologische industrie is dan ook nog niet zo groot dat ze veel onderzoek kan sponsoren zoals de bestaande bio-industrie (lekker verwarrende naamgeving) dat wel kan doen.
Deze week verscheen er toevallig wel weer zo’n onderzoek. Daaruit bleek dat langdurige consumptie van groenten en fruit met pesticiden, tot een twee keer zo hoog risico op Parkinsons leidt.
Afijn, nog een lange weg te gaan voor het voor mij logische biologische product.
“She has fully confessed to the accusations”
Aldus het ministerie van publieke veiligheid in China gisteren. Hoewel alle aandacht momenteel op Tibet gericht is, heeft China last van nog een “autonome” staat, Xinjiang. Daar leven de Uyghurs en die willen eigenlijk gewoon een echt onafhankelijke staat hebben. En dat leidt in dit geval tot een poging tot aanslag op een vliegtuig.
Nu is de quote natuurlijk op zich al een studie waard. Want in hoeverre is hier sprake van een echte bekentenis en wat was er voor nodig. Maar interessanter is het feit dat het überhaupt in een Chinese krant staat, al is het de Engelse uitgave.
Naast dit nieuws stond er ook een stukje in over Tibet. Hoewel beide stukjes natuurlijk sterk de visie van de regering weergeven, is het wel zo dat er aandacht aan besteed wordt. Zaken worden niet meer volledig in een doofpot gestopt. En dat geeft de ruimte om op termijn anders met die kwesties om te gaan. Belangrijk voor de diplomatie hierbij is om rekening te houden met de termijnen waarin Chinese machthebbers denken. Dat gaat niet over jaren, maar over decennia of zelfs eeuwen.
Verder is het apart om te lezen dat ze in China, als gevolg van deze poging tot aanslag, nu ook schoenen en flesjes gaan controleren. Waar hebben we dat eerder gehoord.
