Het maken van wetten en regels is lastig. Omdat we slecht om kunnen gaan met nuance en ruimte voor interpretatie herkauwen politice wetsteksten net zo lang tot er geen ruimte meer is voor misverstanden. Dat schept duidelijkheid, denkt men. Maar het is ook vaak dood in de pot.
Neem het initiatief Vroegopstap. Moeders komen op voor een vroegere sluitingstijd van de horeca om hun kroost te beschermen. Hun initiatief slaat aan en haalt maar liefst 120.000 digitale handtekeningen op.
Daarmee stappen ze naar de Tweede Kamer om het als Burgerinitiatief in te dienen. Daar heb je immers maar 40.000 handtekeningen voor nodig (check) en moet het om een onderwerp gaan dat de laatste twee jaar niet op de agenda heeft gestaan (check).
Inkoppertje zou je denken. Mooi niet. Digitale handtekeningen vallen niet binnen de definitie van de wet op het Burgerinitiatief. Alleen persoonlijke gezette handtekeningen in inkt met naam, plaats en datum zijn geldig. Doei moeders!
Kijk, het was natuurlijk oorspronkelijk ook maar een mode idee om burgers een onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer te laten zetten. Had iets met democratische vernieuwing te maken indertijd. En daar moesten partijen wel in mee. Dus toen hebben ze tegen heug en meug een wet aangenomen met lekker hoge drempels. En diezelfde partijen zitten nog in die commissie die de initiatieven moet keuren. Die gaan mooi niet zeggen dat drie keer zoveel handtekeningen toch een teken van fraai actief burgerschap is en een duidelijk signaal aan de politiek dat iets besproken moet worden. Nee zeg, dan zou je de burger toch teveel ruimte geven. Dat was nou ook weer niet de bedoeling. Het moet natuurlijk wel binnen bepaalde kaders passen, anders schrikt iedereen.
Het lijkt er toch NIET op dat de SP foto’s van de scholierenstaking gemanipuleerd heeft. Hier twee originelen. Oordeel zelf (oorsponkelijke waanlink)
