Tom Stone fotografeert armoede en dakloosheid
Eigenlijk had ik dit een maand of twee geleden moeten doen. Toen bereikte de benzineprijs een nieuw record met €1,79. Dat was zowel in absolute euro’s als in inflatiegecorrigeerde euro’s. Nu is hij alweer terug naar €1,37.
Maar omdat een reaguurder aangaf dat hij de grafiek samen met de historische (ongecorrigeerde) prijs te willen zien. U vraagt, wij draaien.
Volgend jaar ga ik proberen van ieder jaar ook het minimum en het maximum te laten zien.
Update (05-11-08): Mijn onuitgesproken vraagteken bij de hoogste prijs van €1,79 werd bevestigd door een bron binnen de industrie. Feitelijk is de prijs niet boven de €1,69 aan de pomp uitgekomen. Nog steeds wel een record overigens, maar net iets minder heftig.
Welk onderwerp of ontwikkeling krijgt, door alle aandacht voor de kredietcrisis, nu te weinig aandacht van media en politiek?
Binnenhof fotograferen? Eng kijken naar een minister? Wild zwaaien met je armen? Niets kopen in de supermarkt? Doe het niet voor een bewakingscamera. Want voor je het weet sta je met je tronie op internet bij Opsporing Verzocht.
Onze concullega’s bij Geenstijl merkten gisteren met voor hun ongebruikelijk ingehouden toon terecht op dat het toch wel heel bijzonder was dat er bij Opsporing Verzocht twee mensen op de site stonden die nog niet de wet hadden overtreden. Ze hadden alleen foto’s gemaakt van de bewakingscamera’s in een Albert Heijn en “gedroegen zich verdacht”.
Dit is Nederland anno 2008. Verdacht gedrag is voldoende om subject te zijn van een publieke oproep tot opsporing. Een oproep waarin iedereen goed kan zien wat voor een gezicht je hebt. Jammer als je niets kwaads in de zin had, vanaf heden ben je voor mensen die je herkennen een boef. Of misschien wel een terrorist.
En geen enkele ophef in de media of de Tweede Kamer. We kunnen ons land dus maar beter omdopen tot “Politiestaat der Nederlanden”. Of misschien beter nog: DDR.
Nb: Ik heb met opzet geen link naar de betreffende pagina van Opsporing Verzocht of het artikel van Geenstijl geplaatst omdat ik zo min mogelijk wil meewerken aan het onterecht tonen van de gezichten van betrokken personen. Maar het gebeuren is wel belangrijk genoeg om te vermelden en van bewijs te voorzien dat ik het risico dat u alsnog gaat kijken accepteer. Maar mijn vraag is: wilt u dat a.u.b niet doen.
“This is another set of competitive earnings for Shell shareholders. Good operating performance, combined with increased oil and gas prices, offset the impact of weaker downstream conditions in the second quarter 2008. Shell is making substantial, targeted investments to grow the company for shareholders and help ensure that energy markets remain well supplied.” (Jeroen vd Veer, CEO Shell)
Shell maakt in één kwartaal 10,9 miljard dollar winst. Terwijl de hele wereld lijdt onder de kredietcrisis en de zomer zwaar was vanwege de hoge olieprijs, gaan ze bij Shell fluitend door de gang. De contrasten zijn enorm.
Zit je even niet op te letten, maakt iemand weer een nieuwe database met allerlei privacy-gevoelige gegevens. Gelukkig werd ik hierop geattendeerd.
Het betreft hier een database waarin ontuchtplegers (trainers, scheidsrechters, etc…) met een straf- of tuchtrechtelijke veroordeling voor een bepaalde periode komen te staan. Alle aangesloten bonden worden verplicht de meldingen aan te leveren. En ik neem aan dat de bedoeling is dat bonden bij het aanstellen van nieuwe mensen in verenigingen checken of er niet een openstaande veroordeling is.
Nu is het tegengaan van ontucht een nobel streven. En het is ook belangrijk dat bonden en de koepel samen kijken wat er gedaan kan worden om dit zoveel mogelijk te voorkomen. Maar deze database lijkt mij een heel verkeerde keuze.
Een van de redenen om er niet gelukkig mee te zijn is uiteraard de privacy. Zoals de vragen in dit artikel al aangeven, is er nog veel onduidelijk. Toekomstig misbruik of “foutjes” zijn te voorzien.
Maar een heel andere reden is dat het onwaarschijnlijk is dat het gaat werken.
Er wordt gesproken over honderd gevallen per jaar. Van die gevallen zijn er maar een paar die tot een veroordeling leiden. Daarnaast is het aannemelijk dat van de veroordeelden slechts een deel opnieuw in de fout gaat (dat zijn dan wel gelijk de echte probleemgevallen natuurlijk). Laten we gokken op dertig registraties per jaar.
Er zijn ongeveer een miljoen vrijwilligers actief in de sport. Al die vrijwilligers moeten iedere keer als ze ergens aan de slag gaan getoetst worden. Een administratieve rompslomp is het gevolg. Veel verenigingen zullen dit mogelijk niet doen.
Dat wetende is het maar de vraag of er ook maar een heel klein beetje preventieve werking vanuit zal gaan en of het dus langs die weg mogelijk is om nieuwe gevallen te voorkomen. Veel gedoe, weinig lol.
