Pas op, dit postje is extreem simplistisch en populistisch!
We zitten in een kredietcrisis die een economische crisis oplevert waar we de diepte nog niet van kennen. In vele landen moet de staat bijspringen om te voorkomen dat het een volledige ramp wordt. Daartoe wordt flink met geld gesmeten. Soms is dat geld dat misschien nog wel eens terugkomt, soms niet. Maar in ieder geval moet de belastingbetaler de komende jaren helpen.
Maar 99% van de belastingbetalers kan eigenlijk niet verantwoordelijk gesteld worden voor het wanbeleid van de banken en de gevolgen daarvan. Waarom dat geld niet halen bij de mensen die onterecht het meest geprofiteerd hebben van al het gegoochel met cijfers?
Geïnspireerd door dit artikel in de NY Times heb ik overzicht gemaakt van alle uitgekeerde bonussen op Wall Street en in de City (London), zover de cijfers duidelijk waren.
Uit het lijstje blijkt dat sinds 2000 ten minste 200 miljard euro is uitgekeerd aan bonussen. Voor andere landen vond ik niet zo snel cijfers (help!), maar het lijkt me een veilige aanname dat er nog wel 50% bovenop kan. Misschien een plan om dat terug te eisen en in een noodfonds te stoppen (minus de reeds afgepakte belastingen)?
De tabel:
Wat te doen met uw spaargeld? Huizen storten in op de markt en banken wisselen sneller van eigenaar dan u kan van bank.
Graag inzetten boven de 100.000 euro en zowel op korte als lange (pakweg 10 jaar) termijn…
De OPEC geeft aan dat ze de productie met meer dan 2 miljoen vaten olie per dag terugbrengen en de prijs van olie daalt verder. En waarom daalt hij verder? Omdat de handelaren denken dat de recessie zal zorgen voor een verlaging van de consumptie.
Nu heb ik zojuist de gegevens over recessies en over gemiddeld dagvraag over de jaren heen eens even naast elkaar gelegd, maar ik zie die relatie niet. Je kan wel duidelijk een verband zien tussen een periode van langdurig hoge prijzen en een daling in vraag eind jaren zeventig en begin jaren tachtig. Verder niet. Zelfs OPEC (heeft toch belang bij presenteren bepaalde scenario’s) gaat uit van gelijkblijvende vraag komend jaar.
Dus waarom handelaren nu denken dat er een significante daling van vraag (wereldwijd) zal komen terwijl juist nu de prijs even heel laag staat, is mij een groot raadsel.
Ik heb de maandgegevens van de periode 1994 tot nu ook maar even in een grafiek gestopt. Daarbij heb ik aangegeven in rood welke maanden officieel recessiemaanden waren.
Eén ding is zeker, de huidige lage prijs zorgt voor verminderde investeringen in nieuwe bronnen, terwijl bekend is dat bestaande bronnen jaarlijks minder kunnen leveren.