“En tegelijk werd ik allergisch. Allergisch voor opgeklopt schuim. Want schuim is het niet laatste woord.”
Aldus de afsluiting van de bijdrage van Geert Mak in de reeks “Over hun ongelijk” in het NRC dit weekend.
Geert Mak, toch een duidelijke representant van de babyboomers is van zijn geloof in grote helden gevallen. De helden uit zijn vroege jaren, Che Guevara, Ho Chi Min, de RAF-leden, etc, bleken toch niet zo zuiver. Liever de stille, kleine helden dan maar.
Een ontboezeming die de vraag oproept, waarin heeft u uw ongelijk gezien dit afgelopen jaar?
Persoonlijk voel ik mijn ongelijk het sterkst in het erkennen dat ik beroerd ben in het maar bij benadering goed inschatten van ontwikkelingen in de wereld, ook al zie ik de juiste signalen.
Maar dat zal me in de toekomst niet weerhouden jullie daarmee lastig te vallen…..
Indrukwekkende en fraaie fotorapportage vanuit Bangladesh alwaar op een strand schepen gesloopt worden, bijna geheel en al met de hand.
Als er iets goed tot uitdrukking brengt dat Nederland zichzelf eigenlijk nauwelijks meer ontwikkelt sinds halverwege de jaren tachtig, is het wel de roemruchte Top 2000 van radio 2. Dat symboliseert voor mij het conservatisme van de massa. Natuurlijk zijn er hier en daar nog wel wat subculturen te vinden die niet zijn blijven steken in de jaren zeventig, maar die zitten in de marge. De hardwerkende Jan Modaal vindt het allemaal wel best zo. Feest der herkenning wordt het eufemistisch genoemd. Vastzitten noem ik het. En dat kinderen tegenwoordig schijnbaar gewoon meegaan naar diezelfde nostalgie-trips als hun ouders, is al helemaal schrijnend. Trap toch eens die heilige huisje om zeg, mietjes!
Afijn, het beste is het conservatisme te visualiseren door het aantal platen naar jaar van uitgifte op te tellen en in een mooie lijndiagram te plaatsen. Zet er dan ook nog eens diezelfde lijn bij, maar dan van de editie uit 2000 en je ziet hoe weinig beweging er eigenlijk in zit.
Het stukje van voor 1956 heb ik weggelaten, dat zijn maar een paar plaatjes.
Verder is het gemiddelde van de jaartallen in 2000 1975 en een beetje. In 2008 is het gemiddelde opgeschoven naar 1978 en een beetje. Die verschuiving komt waarschijnlijk door de vergeetachtigheid. Dat krijg je als je die hersencellen nooit meer stimuleert met nieuwe impulsen.
Deze traditie was een beetje in de vrieskist beland. Maar voor nu de ijstijd in Europa aanbreekt en iedereen zich begraaft onder de nepkerstsneeuw, wordt hij toch weer ontdooit: Sargasso’s Acroniemen Register (S.A.R.).
Onderwerp van vandaag is de afko die GS gebruikt voor het initiatief tot het oprichten van een nieuwe publieke omroep:
