Joseph Karl Stieler, Amalie von Schintling, 1831
Oh, dat is trouwens een “oil on canvas” (voor nog wat meer genot)
Zat ook in deze nog steeds fascinerende reeks
[gplayer href=”https://sargasso.nl/audio/Red091114_TheetijdSargasso.mp3″ ] De Sargassoredactie op bezoek bij Radiocentraal in Antwerpen[/gplayer]
Veel te doen deze week over het samenspel tussen de politiek en de pers. De presentatie van een boek van twee mensen die het perscircus op het binnenhof een jaartje gevolgd hebben, was de aanleiding. Kamervoorzitter Gerdi Verbeet gaf haar visie tijdens de Lunshoflezing.
Het vervolg richtte zich op het heen en weer wijzen tussen pers en politiek.
Aan de hand van de toespraak van Gerdi Verbeet wil ik duidelijk maken dat daar beide partijen een essentiële fout maken.
Maar eerst wat citaten uit de toespraak.
‘..Cronkite zo: “This democracy cannot function without a reasonably well-informed electorate. That´s why honest, objective and meticulous reporting is vital to our democracy.” ‘
‘Als we dan kijken naar de twee partijen Parlement en Journalistiek, dan constateer ik dat de Journalistiek op het terrein van de zelfreflectie een achterstand heeft op het Parlement.‘
‘Het is jammer dat er geen medium meer is dat nog gewoon verslag doet van debatten in de Kamer. Nog voordat er één minuut spreektijd is geweest, staat de uitslag van het debat al vast – en het is al uitgezonden ook.‘
‘Sterker nog: die de burger iets heel belangrijks onthouden. Namelijk het antwoord op de vraag: wat is er vandaag nou precies gebeurd in Den Haag?‘
‘Voor het antwoord op die vraag heb je journalisten nodig die verslag doen – en dan ook nog met enig historisch besef en veel kennis van zaken. Zodat de kijker of lezer ook kan begrijpen wat er gebeurt, want dat vergt soms wel enige uitleg.‘
Website met informatie over zelfdoding wel of niet toestaan?
Via de onderstromen van het hele grote interweb bereikt ons vandaag dit leuke artikel. Daarin staat visueel de relatie tussen de olieproductie van de VS en het aantal rockklassiekers per jaar. Altijd leuk voor een discussie na een paar wijntjes. Echter, een oplettend redactielid riep “Maar hoe zit dat dan in Nederland??” Dat moet je natuurlijk niet tegen mij roepen. Met behulp van Peakoil collega Rembrandt en ons eigen archief hebben we vervolgens vliegensvlug de Nederlandsche situatie in kaart gebracht:
Linkeras en de staafjes zijn dus het aantal hits in dat jaar uit de top2000 van 2008 en de linkeras en lijn geven het aantal miljoenen liters opgepompte olie van het Nederlandsche vaste land weer. Heel manipulatief hebben we het pompen van olie van het continentale plat (maar nog steeds Nederlandsch gebied) buiten beschouwing gelaten.
Aan u de vraag om de relatie uit te leggen. Het is in ieder geval duidelijk dat bij ons i.t.t. de VS de olieproductie voor loopt op de hitacceptatie.
Altijd fijn om af en toe eens een stellingname tegen te komen die in gaat tegen de heersende opvatting. De laatste jaren gaat veel aandacht uit naar al die grote mislukte of te duren ICT projecten van de overheid. Daar moet iets aan gebeuren. Helemaal niet, zegt Anthony Berglas, laat maar lekker mislukken. Dat houdt de groei van de overheid (lees bureaucratie) een beetje in toom. Nu kunt u natuurlijk het best het artikel zelf even lezen, maar voor de luie lezers onder u een korte samenvatting.
– Bureaucratische organisaties houden zichzelf in stand door zelfwerkverschaffing (Parkinson’s Law)
– Automatisering heeft niet tot minder bureaucraten geleid, maar wel tot meer en complexere uit te voeren regels en wetten
– Ieder gelukt automatiseringsproject zet deur open voor nog meer regeltjes zonder dat er minder mensen nodig zijn of de kosten omlaag gaan
Ergo, laat die projecten maar mislukken. Dat is beter voor de burger.
Maar moet je die projecten dan niet gewoon helemaal achterwege laten? Nee, dat is prima arbeidstherapie en werkverschaffing. Geeft ook de fijne illusie van nuttig bezig zijn.
Kan geen kwaad om tussen de verhitte politieke debatten door af en toe wat afkoeling te zoeken. Dit maar op de Noordpool.
Door de klimaatsceptici (de mensen die twijfelen aan het heersende idee dat de aarde opwarmt en dat de mens daar voor een groot deel debet aan is) werd deze zomer hard geroepen: Kijk maar, het valt mee! De Noordpool groeit weer!
Dat zijn de beruchte statistische strohalmen waar de klimaatsceptici zich graag aan vastklampen in het debat. Feitelijk betekende “de Noordpool groeit weer” dat deze zomer het ijsoppervlak het op twee na laagste niveau ooit had. Maar ja, het was inderdaad meer dan in 2007 en 2008.
Echter, dit strohalmpje is geknapt. Deze week brak het ijsoppervlak in drie van de vier metingen door de ondergrens van 2007 heen.
Maar er is nog een betere manier om zichtbaar te maken wat er gaande is.
Hier is dus duidelijk te zien wat de trend is. En een klein beetje variatie in de laatste twee jaar doet daar niets aan af.
En voordat de klimaatsceptici op de proppen komen met de groeiende Zuidpool als tegenhanger, klikt u gerust even op deze link. Vlotte berekening van de gemiddelde groei van de Zuidpool geeft 1,7% en de gemiddelde krimp van de Noordpool geeft 4,7%. Zelfs als je in acht neemt dat de Zuidpool op het hoogtepunt 20% meer ijs heeft, kan je uitrekenen dat er nettoverlies is.
