De wet op de architectentitel moet broodnodig aangepast worden. Althans, dat vindt “de politiek” (of misschien eerder de lobby-vereniging van architecten). Ik geef u de inleiding van dit dossier:
“Handhaving van de vakbekwaamheid van architecten, stedenbouwkundigen, tuin- en landschapsarchitecten en interieurarchitecten draagt bij aan een hoogwaardige dienstverlening op die gebieden en past in het streven naar een innovatieve, concurrerende en ondernemende economie.”
Mooie woorden toch? Maar vervang voor de gein “architecten” eens door “economen” of “laboranten” of “uitvinders”. Dan kan verandert er niet zoveel. Allemaal beroepen die ook belangrijk zijn. Sterker nog, je zou ook gewoon “straatveger” kunnen invullen. Want een goede straatveger zorgt voor een schone omgeving en dat helpt bij een goed gemoed en dat komt de productiviteit van het hele land ten goede.
Afijn, de strekking van mijn betoog is eigenlijk: waarom moet de politiek zich bezighouden met wetgeving rondom het mogen voeren van de titel “architect”? Welke toegevoegde waarde heeft dit? Waarom is dit een taak van de overheid? Waarom wel wetgeving voor architecten en niet projectmanagers. Je moest eens weten hoeveel economische schade er aangericht wordt door mensen die lichtzinnig de titel “projectmanager” op hun kaartje hebben gezet.
Waarom is het niet voldoende dat mensen en instanties die van doen hebben met architecten zoals bij veel andere zaken gewoon vragen om een CV en referenties? De juiste papieren moeten daar op staan en zonder ervaring krijg je toch geen grote klussen.
Vreemd verhaal over verborgen verwijzingen naar bijbelteksten in de zoekers van geweren van Amerikaanse Mariniers.
Gewoon vanwege de foto. En deze ook. Verder niets.
Best apart als een oliestaat ineens elektrische bussen gaat kopen. Moeten we ons dan zorgen maken? Mmmmm, misschien wel.
Gaat niet goed in Israël. Ze pakken activisten op die tegen het beleid mbt de Palestijnen zijn. Dat past niet in een democratie.
Australië tekent als éénnalaatste land het Kyoto verdrag. Beetje laat, wel heel symbolisch.
De bevolking van Rusland groeit weer voor het eerst sinds 1995.
Ieder persoon moet kunnen beslissen over zijn eigen leven en dus ook over zijn eigen dood.
Het is vreemd dat in een vrij land iemand niet vrij over zijn (of haar) eigen leven kan beschikken. De jarenlange strijd over euthanasie en de uiteindelijk zeer gekunstelde wettelijke constructie waarbinnen de (on)mogelijkheden zijn vastgelegd, verhullen dat op religieuze gronden het recht op zelfbeschikking is ontnomen.
De discussie hoort ook niet te gaan over legalisering van euthanasie. Dat is de wereld op zijn kop. Zelfbeschikking is illegaal gemaakt door onnodige wetten. De discussie over hulp bij euthanasie moet ook volledig los gezien worden van het recht op euthanasie.
Definities die nu gebruikt worden over zogenaamd ondragelijk lijden kunnen nooit alle gevallen dekken, met name niet die van geestelijk ondragelijk lijden.
Uiteraard zal je wel voorzieningen moeten treffen om het eventuele helpen bij zelfdoding binnen kaders te plaatsen. Zo kan een pil van Drion misschien pas legaal verstrekt worden nadat iemand met een tussenpoos van 6 maanden twee maal aangeeft er werkelijk een einde aan te willen maken. Maar dat zijn details.
Afgelopen woensdagavond en nacht vond er een interessant spoeddebat plaats naar aanleiding van het rapport Davids. Het debat was niet interessant vanwege het onderwerp, want het ging niet over het onderwerp maar over een verkeerde uitspraak over het onderwerp. Het debat was ook niet interessant omdat er misschien politieke consequenties aan zouden zitten, want het was vooraf al duidelijk dat geen van de regeringspartijen belang had bij een breuk.
Waarom dan toch interessant?
Het debat was vooral interessant door wat u niet meekreeg op TV of via de live-feed van politiek24.
Stelt u zich een traditioneel debat voor. Alle kamerleden zitten in die zaal en af en toe gaan ze naar de wandelgangen. De communicatie is beperkt tot onderling gesmoes in de zaal zelf of wat uitgebreidere koehandel in de wandelgangen. Maar het is een grotendeels gesloten circuit. Er gaan wel beelden en geluiden uit, maar er komt niets in, of het moet komen via de fractiemedewerkers die af en toe elders wat informatie op doen.
Neem dan nu het debat van afgelopen woensdag. Het al vanaf het eerste moment dat het verlaat van start ging was er veel meer interactie dan gebruikelijk en dan zichtbaar.
Dat gebeurde voornamelijk, jawel, via Twitter.
De mensen die actief de kamerleden volgden, en in het bijzonder zij die door de kamerleden weer gevolgd worden, waren virtueel aanwezig in de wandelgangen. Acties en uitspraken in de kamer werden vooraf en tussentijds besproken, tussen kamerleden onderling en tussen kamerleden en hun volgers. De volgers werden ook sneller deelgenoot van informatie dan de mensen die het debat volgden.
Zo typte Boris vd Ham direct na ontvangst de brief van Balkenende over. Het duurde nog een kwartier voor die elders online stond.
“De oorzaak voor het falen van ‘zwarte’ scholen is niet de kleur, het geloof, de taal of de cultuur van de leerlingen,maar de achterstand en de armoede die dominant zijn op deze scholen. Maar hardnekkig blijven we deze nieuw scholen voor de armen ‘zwarte'”scholen noemen. Met deze term vegen we de vraag onder het tapijt of een fatsoenlijke maatschappij zich het wel kan veroorloven dat we in de 21ste eeuw scholen voor de armen hebben.”
Aldus Anja Vink in NRC vandaag (volledige artikel alleen op papier of tegen betaling beschikbaar).
Haar artikel lezende lijkt het er op dat we bezig zijn in rap tempo 100 jaar emancipatie van de onderklasse teniet te doen door gebrekkige investering in het schoolsysteem voor leerlingen uit die klasse.
Met alle gevolgen van dien.