Omdat ik nu eenmaal er aan begonnen was en niet meer kon ophouden, hier weer een update van het aantal asielverzoeken in Nederland per kwartaal. De conclusies laat ik dit keer graag aan u over.
Het Nederlandse politieke partijbestel zal zichzelf niet veranderen en ook niet in staat zijn wezenlijke lange termijn oplossingen tot stand te brengen zolang er sprake is van een mediacratie.
Wat deze verkiezingen, de afgelopen regeerperiode en eigenlijk de laatste 20 jaar heel duidelijk hebben aangetoond, is dat in een hijgerige media-democratie er geen echte veranderingen kunnen plaatsvinden omdat iedereen het alleen heeft over de waan van de dag en korte termijn financiële plaatjes van burgers en het rijk.
Niemand in dit circus heeft er belang bij om werkelijk vernieuwende, complexe ideeën of ideologieën naar voren te brengen. Partijen die zich niet verlagen tot het simplificeren van hun standpunten tot oneliners krijgen geen zendtijd.
Ieder lange termijn probleem en mogelijke (pijnlijke) oplossingsrichting is gedoemd slechts besproken te worden in de bijlage van het NRC of halverwege de Groene, de andere media vrezen namelijk daarmee verlies van publiek.
Slechts een klein deel van de bevolking neemt zodoende kennis van de werkelijke uitdagingen van dit land en zal bij de volgende verkiezingen weer voor zijn of haar eigen korte termijn belang stemmen. Partijen die niet meedoen met de mediacratie zullen dus slechts bijrollen krijgen op het politieke toneel.