Overzicht

P.J. Cokema

1.422 Artikelen
181 Waanlinks
2.690 Reacties
P.J. Cokema is het pseudoniem van Peter de Jonge. Hoewel geen fervent voorstander van pseudoniemen, toch deze internet-identiteit aangenomen, omdat er erg veel Peter de Jonges op het world wide web te vinden zijn.

Tot juli 2018 werkzaam geweest in de dak- en thuislozenopvang. Blogt sinds 9 januari 2006 op zijn eigen website Peterspagina (voorheen Codes, keuzes en maakbaarheid). Onder het pseudoniem P.J. Cokema voegde hij zich in 2008 als gastlogger bij GeenCommentaar, waar hij in mei 2011 toetrad tot de vaste groep redacteurs.

Na de fusie met Sargasso verzorgde hij sinds oktober 2011 de wekelijkse rubriek Kunst op Zondag. Daarnaast zijn binnenlands bestuur en asielbeleid de belangrijkste aandachtsgebieden voor zijn artikelen.

Tevens initiatiefnemer van de Blogparel (tot 2014), de blogprijs voor stukjes die lezers eerst doen lachen en vervolgens tot nadenken stemmen.
Foto: Justin (cc)

Kunst op Zondag | Blauw

, door

Blauw. Behalve één van de primaire kleuren in uw beeldscherm, is blauw alom aanwezig in beeldende kunst. Als water, lucht en in sneeuw en ijs. Als symbool voor harmonie, trouw, oneindigheid en ook voor kou of verdriet. Als het blauwe uur, favoriet dagdeel van fotografen.

Kunstenaars genoeg, die hun blauwe periode kennen. Van Vincent van Gogh (1889 – 1890) tot Picasso (1901 – 1904), van Yves Klein tot Jan Fabres Bic-kunst (de jaren van het uur blauw).

Vandaag kunst waarin blauw prominent aanwezig is.

Onder de honderden schilderijen die Claude Monet maakte van vijvers met waterlelies, komen vele tinten blauw voor.
Claude Monet – Waterlelies,1915.
cc Flickr Oliver Kurmis photostream Water-Lilies, Claude Monet

Henri Matisse’s blik door het raam geeft uiteraard uitzicht op blauw, maar hij is ook bekend van zijn gestileerde, blauwe dames.


Henri Matisse – Blue nude skipping rope, 1952.
cc Flickr ekenitr photostream Henri Matisse, Blue nude skipping rope, 1952

Joan Miró maake het drieluik Blue I, II en III. Hij had wel een ander kleurtje nodig om het blauw te laten knallen.
Joan Miró – Bleu III, 1961.
cc Flickr It's Holly photostream Bleu III - Joan Miro

Misschien is met name Yves Klein er verantwoordelijk voor dat blauw steeds harder is geworden. Hij heeft lang gestoeid met de kleur, van de monochrome schilderijen tot de performances waarin levende modellen als verfgereedschap functioneerden. Zo gegrepen door de kleur zocht hij naar zijn ultieme blauw en dat werd IKB (International Klein Blue). Blauwe verf waar je niet om heen kan.

Closing Time | Smells like ukelele spirit

, door

U heeft ze vast al eens eerder gezien: The Ukulele Orchestra of Great Britain. Hier met Nirvana’s ‘Smells like teen spirit’.  Enigszins jammer dat het orkest van kleine gitaartjes er ook bij zingt. Het nummer is ook door een strijkkwartet gecoverd. En wat te denken van deze brassband?  Afijn, de covers in totaal andere bezettingen dan het origineel, zijn talrijk.

Vanavond bij ons dus op ukeleles. Ook omdat dit “orkest” verdraaid goed is.

Foto: Bert Kaufmann (cc)

Kunst op Zondag | Het raam

, door

Het raam in de kunst is spel met licht en donker. Het is verlangen, uitkijken en rusten. Het is het kader voor lucht, wolken en landschappen. Het ligt voor de hand dat vele kunsttechnische aspecten en de vele betekenissen en emoties die een raam kunnen oproepen, menig kunstenaar heeft geïnspireerd.

Rembrandt – Philosopher Reading,  1631.
cc Flickr Plum leaves photostream Rembrandt Philosopher Reading 1631 Oil on wood

Peter Ilsted – Girl Reading a Letter in an Interior, 1908.
cc Flickr Plum leaves photostream Peter Ilsted Girl Reading a Letter in an Interior 1908

Salvador Dali – Woman at the Window, 1925.
cc Flickr Gandalf's Gallery photostream Salvador Dali - Woman at the Window 1925

Juan Gris – The painter’s Window, 1925.
cc commons.wikimedia.org The painter's Window Juan Gris

Marc Chagall – America Windows, 1977.
cc Flickr UGArdener photostream Inside the Art Institute of Chicago - Chagall American Windows

Fons Heijnsbroek – Landscape & Window, 1991.
cc Flickr Fons Heijnsbroek photostream LANDSCAPE & WINDOW, 1991

Karen Hollingsworth – Connected, 2010.
cc Flickr Plum leaves photostream Karen Hollingsworth Connected 2010

Alice Porto – Arte no Porto III.
cc Flickr Guilherme Tavares photostream Post it up Arte no Porto III Prédio da Cotada Pelotas – RS Artista Alice Porto

Banksy – Window.
cc Flickr Matt Gibson photostream Banksy Window 1

Zit u zich voor het venster te vervelen? Ga dan er uit en op zoek naar de vele andere ramen in de kunst.

https://www.youtube.com/watch?v=NxJahjVrczc

Closing Time | Right place, wrong time

, door

Gisteravond sloten we af met Etta James die in een duet met Dr. John verklaarde liever blind te zijn, dan haar geliefde te zien vertrekken. Dr. John trad vaker op in gezelschap van andere artiesten en was menigmaal te gast op plaatopnames van collega’s.

In 1983 trad hij op met bluesgitarist Johnny Winter in het tv-programma In Sesssion  van de Canadese tv-zender CHCH. In Session is vergelijkbaar met wat hier in Nederland bekend werd als de 2 Meter Sessies.

https://www.youtube.com/watch?v=pyMd19sE6U4

Closing Time | I’d rather go blind

, door

Raakt een artiest nooit eens vermoeid om voor de zoveelste keer die ene hit te zingen? Ik vind het knap als een artiest een nummer na honderden keren toch geloofwaardig weet uit te voeren. De geloofwaardigheid gaat er bij mij een beetje af als die uitvoering dan nog steeds hetzelfde is als de eerste versie (meestal de albumversie).

Vanavond bluesy nostalgie, met Etta James die een inspirerende uitvoering van I’d Rather Go Blind ten beste geeft, ook al heeft ze het nummer al talloze keren eerder gezongen. Het is er natuurlijk extra leuk op geworden omdat ze het met Dr. John doet.

Foto: Richard Bott (cc)

Kunst op Zondag | Kruisweg

, door

Leuk hoor, zo’n Passion in Enschede. Mooi ook, die jaarlijkse Mattheüs Passie. Maar het echte, diep religieuze Pasen zit in de kruiswegstaties. De Via crucis, ook Via Dolorosa genoemd. Veertien momenten uit de finale lijdensweg van Jezus zijn gevat in ontelbare kunstwerken. Een serene live opvoering vond plaats op Goede Vrijdag in Rome. De afgelopen dagen werden wereldwijd de kruiswegstaties uitgebeeld in processies en passiespelen.

Barnett Newman – The Stations of the Cross – Lema Sabachthani.
cc Flickr Rob Young photostream National Gallery of Art - Barnett Newman - The Stations of the Cross - Lema Sabachthani

In dit filmpje zie je Newmans staties iets beter.

Kate McCrickard –statie 7 uit 15 Stations of the Cross.
cc Flickr St. Mary’s Menston photostream Stations of the Cross (St. Mary's Menston) 07

Petra van Empelen – Kuiswegstatie.
cc Flickr FaceMePLS photostream Kruiswegstatie Petra van Empelen

Robert Wilson – 14 Stations.

Hermann Nitsch

cc Flickr tanjabaudoin photostream Hermann Nitsch in Tilburg 7

Xylor Jane – Via Crucis VIII “D.O.J.” 2009.
cc Flickr Andrew Russeth photostream Xylor Jane, Via Crucis VIII D.O.J. 2009

Prettige Pasen verder.

Quote du Jour

Quote du Jour | 1100 aardbevingen op komst

, door

NIEUWS -

 

Hoe je het ook wendt of keert, die ruim 1100 aardbevingen komen er nog, ongeacht het productievolume. Daar kunnen de Groningers maar beter rekening mee houden.

zegt dr.ir. Jacques Hagoort, voormalig hoogleraar reservoirtechniek in Delft, in het Dagblad van het Noorden.

Door minister Kamp beloofde reducties helpen niet genoeg. De gaswinning zou minstens gehalveerd moeten worden.

Foto: Mark Pegrum (cc)

Kunst op Zondag | Marc Quinn

, door

Vandaag lichten we Marc Quinn uit het archief van Kunst op Zondag. De man van vooral grote beelden. Een beeldhouwer? Dat label heeft zijn beste tijd wel gehad. Natuurlijk zijn er nog kunstenaars die met hamer en beitel te werk gaan, maar tegenwoordig zie je vaker beelden gevormd uit allerlei andere materialen.

Marc Quinn is beeldhouwer, beeldgieter, beeldvormer die met marmer, brons, klei, kunststoffen, vlees en bloed werkt.

In 1991 maakte hij voor het eerst zijn zelfportret gemaakt van zijn eigen bevroren bloed. “Self” is een doorlopend project. Quinn maakt om de vijf jaar een “Self”, hier de laatst gemaakte uit 2011.
cc commons.wikimedia.org Self (2011) by Marc Quinn


In Nederland werd hij in 1993 bekend door de installatie 12,5% Proof. Op de achtste internationale beeldententoonstelling in Park Sonsbeek plaatste Quinn een telefooncel vlak voor een kerk. Daarin stond een replica van Quinn een rode vloeistof te urineren. De installatie werd regelmatig belaagd door boze Arnhemmers. Het ding staat nu in de tuin van Museum Arnhem.

Verder is hij wereldwijd bekend geraakt door het marmeren beeld van zijn collega kunstenaar Alison Lapper, dat een tijdje op Trafalgar Square (2005 – 2007,Londen) was te zien en waarvan later replica’s verschenen bij de opening van de Paralympics (2012) en de Biënnale in Venetië (2013).
cc commons wikimedia.org Marc Quinn Artwork 55th biennale s giorgio maggior

Vorige Volgende