Haddaway is weer helemaal hip
Baby don’t hurt me… Nee echt!
Baby don’t hurt me… Nee echt!
Te dom om te poepen…
Dat het Internet belangrijk is in de radicalisatie van bepaalde moslimjongeren is natuurlijk al lang bekend. De reactie van de overheid spreekt boekdelen: Een meldpunt waar je radicale teksten en sites kan opgeven. Ja, dat zal helpen.
Als een relatief kleine groepering in een land geen poot aan de grond krijgt via de gevestigde kanalen dan is het eerste wat zo’n groepering doet het Internet opgaan. Relatief onontgonnen en tegenwoordig zoeken jongeren er naar antwoorden. Antwoorden over een onderwerp op school, maar ook antwoorden over levensvragen. De kans is dus buitenproportioneel groot dat men de websites van radicale moslims vindt.
Wat daaraan gedaan kan worden? Niet verschrikkelijk veel. Jongeren steken elkaar aan en zullen elkaar, nu deze sites helemaal “in” zijn, de adressen wel doorgeven. Maar de moslimgemeenschap kan de kans dat jongeren met radicale uitingen in contact komen wel minder waarschijnlijk maken. Door het Internet te omarmen. Laat duizenden gematigde websites de radicale overstemmen. Laat zien wat de heersende opinie en uitleg is van de Islam en niet wat een paar gekken vanuit hun flatjes driehoog in Amsterdam West beweren.
Dat is de eerste stap. Tot dan zet al het mooie gepraat geen zoden aan de dijk.
Verdonk gaat Taida Pasic uitzetten. Een erezaak voor mevrouw V. wordt over de rug van dit meisje uitgevochten, dat nog acht weken te gaan heeft voor haar VWO-diploma. En dat alles omdat ze gelogen heeft voor een verblijfsvergunning. Dat die leugen in de eerste plaats was om weer naar Nederland te kunnen om haar diploma te halen lijkt Verdonk niets te kunnen schelen…
Regels zijn regels mevrouw Verdonk, daar heeft u gelijk in. Maar waarom niet acht weken wachten zodat dit meisje het land uit kan mét diploma? Waarom wilt u zonodig 6 jaar opleiding verspillen om uw in- en inzielige gelijk te halen?
Ik denk dat er in Nederland nu ongeveer een meerderheid bestaat om Verdonk uit te zetten. Ik zal haar in ieder geval met plezier in het door haar veilig verklaarde Somalië dumpen. Zonder diploma medemenselijkheid.
Het geheim van de Google zoektechnologie
Ontluisterend!
In het licht van de Heilige Cartoonoorlog, die nu al flink over zijn hoogtepunt heen is, ontving de redactie een ingezonden stuk waarin we attent worden gemaakt op hoe de Islam staat tegenover afbeeldingen van de Profeet.
Waar het op neerkomt is dat de Koran afbeeldingen van wie of wat dan ook niet verbiedt. Het dichtste wat er in de buurt komt is vers 48 uit het boek “De vrouwen” (“an-Nisa”):
Waarlijk, God vergeeft niet dat men iets met Hem vereenzelvigt, maar Hij zal al hetgeen daarbuiten staat vergeven, wie Hij wil. En wie iets met God vereenzelvigt, heeft inderdaad een zeer grote zonde begaan.
Een afbeelding maken van iemand is dus niet zondig, als de afbeelding maar niet bedoeld is als (af)god. Daarmee lijkt het standpunt van de Koran op gebod twee van de tien geboden uit de bijbel:
Gij zult u geen gesneden beeld, noch enige gelijkenis maken, van hetgeen boven in den hemel is, noch van hetgeen onder op de aarde is, noch van hetgeen in de wateren onder de aarde is.
Tot zover geen probleem dus en kunnen Christenen, Joden en Moslims door dezelfde deur. Echter, de Moslims hebben nog meerdere boeken. Deze boeken, de Ahadith, beschrijven in minutieus detail de handelingen van de Profeet. Tijdens zijn leven was hij namelijk al een beroemd man en had vele volgelingen die in hun doen en laten zoveel mogelijk op hun grote voorbeeld wilden lijken. Uit een samenstelling van deze boeken komt de Soenna, oftewel “de manier van de profeet Mohammed”. Als twee of meer van deze Ahadith het over een bepaalde eigenschap eens zijn dan hoort deze eigenschap bij de Islam.
De uitdrukking op zijn gezicht spreekt boekdelen…
Niet meer zo beroemde webloggers
MC Hammer! Oehoehoehoe, hoehoe, can’t blog this!
Gevaarlijkste vakantiebestemmingen 2006
Weer een paar plekken om NIET naartoe te gaan
Weer wat notities betreffende 9/11 boven water
Rumsfeld wilde wel degelijk vanaf dag één het hoofd van Saddam…
In de jaren vijftig van de vorige eeuw terroriseerde de Republikeinse senator Joseph McCarthy Amerika met zijn heksenjacht op communisten. Talloze mensen kregen zonder enige gefundeerde reden beroepsverboden en levens werden vernietigd. Dit hield pas op toen de paranoïde McCarthy zich niet meer grotendeels richtte op de Democraten, maar ook het eigen nest ging bevuilen.
Daarnaast speelden de (overwegend linkse) media ook een rol van betekenis. En daar gaat het in deze film over. Over hoe de journalist Edward R. Murrow (David Strathairn) samen met zijn team eerst een indirecte aanval op de praktijken van de senator uitvoert en later frontaal de confrontatie zoekt.
In de film komen diverse thema’s aan bod, zoals het dilemma van objectiviteit en de commerciële belangen die soms in strijd zijn met het verhaal dat je wilt brengen. Thema’s van alle tijden. Maar de meest duidelijke parallel wordt getrokken met het heden, waar Amerika weer af lijkt te glijden naar de dagen waar een beschuldiging al voldoende was voor ontslag en opsluiting zonder proces. De film is dan ook vooral te zien als een aanklacht aan het adres van de huidige Amerikaanse politiek en de lafheid van de huidige Amerikaanse pers.
Een mooi uitgangspunt voor een goede film zou je zeggen. Inderdaad. Acteur Clooney bewijst dat hij ook kan regisseren, want je waant je echt in de jaren 50. De acteurs doen hun werk goed en slepen je direct het verhaal in.
Sinds de aanslag op de Al-Askarimoskee in Irak neemt het geweld hand over hand toe. De kans op een burgeroorlog lijkt groot, nu tientallen Soennitische moskeeën in de as liggen en er al ruim honderd doden zijn gevallen.
Met deze aanslag is de hoop op een stabiel en democratisch Irak op de korte termijn helemaal vervlogen. De Amerikanen zullen er nog even moeten zitten…