Toen bekend werd dat New York Hardcore-band Biohazard weer muziek ging maken, was ik daar erg content mee. Nu het nieuwe album Divided We Fall uit is, en ik ‘em een aantal keer heb geluisterd, denk ik dat Warriors het fijnste nummer is. En nu kunnen jullie er ook van genieten. Geen dank!
In een onderhoudende column analyseert Thomas von der Dunk de Gutmenschen en Schlechtmenschen, en alles wat het ons land gebracht heeft dat de Schlechtmenschen een tijdje de regering hebben mogen vormen:
In de dagen van Schoof IA/IB/IC – ik weet even niet meer in welke fase van ontbinding het door Wilders en Yesilgöz gebaarde coalitie-lijk zich toen bevond – kregen we ook een voorproefje van wat het rechtse redden van de joods-christelijke beschaving uit de klauwen van het linkse wokisme inhoudt: neofascistisch tuig dat ‘wij zijn Nederland’ brullend en vandaliserend door de straten van Den Haag trok.
Een beetje hardrock op zijn tijd doet niemand kwaad, toch? Het naar zangeres Lizzy Hale vernoemde Halestorm maakt prima muziek, en damn wat heeft dat mens een strot zeg…
Nolda Tipping-Griffioen is initiatiefnemer van de nieuwe ambitie van de RUG: zij willen in 2030 los zijn van Big Tech. In december 2025 sprak ik hierover met haar, zij is sinds 1,5 jaar CIO en algemeen directeur IT bij de Rijksuniversiteit Groningen (RUG). Met groeiende verbazing volgde ze de nieuwsberichten over de geopolitieke ontwikkeling met betrekking tot digitale autonomie. Die verbazing zette ze om in actie: binnen de RUG bracht ze een ‘coalition of the willing’ bij elkaar waarmee ze samen een roadmap ontwikkelde die de universiteit binnen vijf jaar ambieert los te maken van Big Tech.
COLUMN - Dit artikel begint met Georgina Verbaan, die gelijk heeft. Ze schreef recent op Bluesky:
Dat nieuwsorganisaties, bedrijven, overheden en privépersonen op een site blijven waar echte kinderporno, gecreëerde kinderporno, deepfakes van vrouwen en nazi propaganda welig tieren is zo diep fucking schandalig.
Dit zette me aan het denken. Ik wéét natuurlijk al lang dat Twitter, of nu ‘X’, een ranzig racistisch hellehol is, en voor zover het dat niet al was het dat is geworden na de overname door Musk. Daar hadden veel mensen moeite mee, en die mensen zag ik grofweg op twee manieren reageren. Of: maken dat ze wegkomen, om niet een dergelijke site te blijven steunen met hun aanwezigheid. Of juist blijven, vanuit de redenering dat je de openbare ruimte, ook social media, niet zonder strijd weg moet geven aan de fascisten.
Voor beide viel wel wat te zeggen, vond ik. Zelf heb ik daarom een tussenweg in gezocht. Mijn strategie was pakweg het laatste jaar de volgende. Ik heb de app van mijn meeste devices gegooid. Op die ene device waar ik nog kon inloggen, retweette ik een paar keer per week zo’n 10 tot 20 (behoorlijk) linkse dingen, los van of ik het er mee eens was of niet. Als soort van tegengif, zeg maar. Toch nog een beetje dat stukje openbare ruimte verdedigen, zonder dat ik er veel hoefde te verblijven.
Er komt meer muziek uit dan je bij kan houden. Dat is wellicht een open deur, maar zelfs in een bepaald (sub)genre, zelfs als je het al decennialang volgt, zijn er bands waarvan je wel al vaak de naam voorbij hebt zien komen, waarvan je weet dat veel mensen ze goed vinden, en waarvan je weet dat jij ze waarschijnlijk ook wel vet vindt. Maar waar je toch nooit aan bent toegekomen, die je live nooit toevallig bent tegengekomen, et cetera.
Ja, wacht ff, ik heb die bandnaam ook niet verzonnen he? Zag dit ook maar een paar dagen geleden voorbij komen op een festival line-up. En ja, toen werd ik toch wat nieuwsgierig. Dit nummer heet Argonaut And Magneto, de band is afkomstig uit België. Het is, ondanks die dikke schedel op de voorkant van het album, ook helemaal geen teringherrie, maar best mellow neo-folk. Prima voor zo’n eerste van januari als we collectief uit aan het brakken zijn.
We hebben hier op Sargasso wel eens wat Elvis gehad, maar niet zo heel vaak. Terwijl het toch een héle grote naam was, al is dat alweer van een tijdje terug. Dus hier een deuntje van ‘em. Om het wat sjeu te geven doen we niet het origineel, maar een zeer geslaagde cover van de party death & roll band Gehennah, uit Zweden.
Mochten jullie nieuwsgierig zijn naar het eigen werk, zie hieronder. Kijk, het is natuurlijk geen Bohemian Rhapsody, maar maar zo’n feestdeuntje hieronder past toch prima bij de afsluiting van het nieuwe jaar? Proost, en beste wensen allemaal!
Jaaaa, rap en metal is vaak toch een hele fijne combinatie – bands als Faith No More en Body Count kwamen hier vaker langs, maar iedereen kent natuurlijk ook Rage Against the Machine en de klassieker Walk This Way van Aerosmith en Run DMC. Blijkbaar valt de death metal van Obituary ook prima te combineren met rap, blijkens het fraaie werkje Bullituary. De raps werden verzorgd door Skinner T en #1 Diablo.
Vanavond eindigen we met een potje Belgische hardcore (neen, niet de elektronische herrie, maar de uit de punk ontsprongen herrie met gitaren). Rise And Fall was actief tussen 2002 en 2012 en bracht vier platen uit, waarvan Hellmouth de eerste is.
In de categorie ‘ongelooflijk dat dit nog nooit een Closing Time was’, presenteer ik aan u: Megadeth, met Hangar 18. Het nummer is van hun magnum opus Rust in Peace, en zoals het alleraardigste clipje laat zien gaat het over de landing van aliens bij Roswell, in 1947. Wel vaker een bron van inspiratie voor muziek, overigens.
Dat ze voor zo’n clipje dan stukken uit een mooi nummer zijn gaan knippen om het Mtv-waardig te maken, dat was toch eigenlijk een misdaad tegen de muzikaliteit, dus hieronder nog een keer de volledige versie.
QUOTE - Tja. Qua ranzig seksisme en wangedrag zijn we de afgelopen jaren natuurlijk al het nodige gewend uit deze hoek, dus dit verbaast wat dat betreft niet echt:
In de laatste zin van het gedicht wordt nog een uitspraak gedaan over alle vrouwen. “Alle gekkigheid op een stokkie; we vinden jullie allemaal hartstikke leuke meiden, zolang jullie voor ons dispuutje je benen spreiden.” Volgens de besturen van de disputen ASC/AVSV bestaat het gedicht uit “overdreven en verzonnen humor”.