Kijk, soms, als ik niet zo goed weet wat te luisteren, blader ik wel eens door mijn oude CT’s ter inspiratie. Laatst kwam ik daar Accept tegen, en dat leek me wel een goede keus, maar bij het beluisteren bekroop me een onbestemd, wat beklemmend gevoel. Er was iets mis. Nog een keer luisteren. En ja, verdorie: er was gewoon een uitermate mooi stukje muziek uit het nummer geknipt!
New You Anthem is een nummer van het dit jaar verschenen debuutalbum van Held. (met puntje er achter). De band maakt postpunk, een genre waar ik niets van weet, maar de groep schijnt te bestaan uit gevierde artiesten uit dit genre. En er zingt een bekend iemand mee als gastzanger, denk ik, al heb ik daar ook nooit van gehoord. Damn, dit moet wel mij meest informatieve CT ooit zijn. Hoe dan ook, het is een lekker nummer dus ga maar gewoon luisteren, en als jullie hier meer van weten dan ik hoor ik het graag in de comments.
Gister stelde P.J.Cokema de terechte vraag waarom de klassieke herrie ontbreekt, bij alle herrie waarmee ik jullie hier onregelmatig mee verblijd op Sargasso. Het is niet alsof ik nooit luister naar het genre, en ik heb natuurlijk genoeg cross-overs gepost de afgelopen jaren. Maar puur klassiek? Nee, wellicht niet. Dan neem ik de uitdaging aan, en doen we deze. Ook naar aanleiding van de discussie gister weet ik niet zeker of het klassiek genoeg is, maar hee, deze versie wordt uitgevoerd door het Deens Nationaal Symphonie Orkest, en volgens Wiki heeft het nummer een componist. Dat moet toch tellen zou je denken.
Nederlandse symphonische black metal? Hele goeie, van nu, zeg maar, niet van lang geleden? Ja, blijkbaar! Zie hier: Walg! Dat het nummer 1597 van het recente album VI afkomstig is, suggereert ook een productief gezelschap. Voor meer info zie hier, want de mensen van Zware Metalen hebben er meer verstand van dan ik en kunnen er heel aanstekelijk enthousiast over vertellen.
Geen commentaar nodig, dunkt me.
Tja, toch even voor de mensen die gister de CT zagen en bij het lezen van de titel dachten een mooi stukje (moderne) Iron Maiden te gaan horen, en die toen teringteleurgesteld waren omdat het een jaren-80 emulatieband bleek, hier toch nog even die andere Brighter than a thousand suns.
Bij het luisteren van God For Hire, van Brighter Than A Thousand Suns, kan het niemand ontgaan dat ze écht heel erg hun best doen om de jaren-80 synth-pop (electro-synth? Denk ik? Iemand? Ik zit niet zo in muziekstijlen waarbij niet geschreeuwd wordt – maar in ieder geval jaren 80!) beeld en geluid te benaderen. Ik denk dat het ze aardig lukt.
Dragonforce staat bekend om hun powermetal met muzikaal-technische hoogstandjes. Summum is waarschijnlijk Through the Fire and the Flames, wat ooit gebruikt werd in de categorie ‘heel moeilijk’ bij de game Guitar Hero. Ik heb het nooit gespeeld, maar vermoed dat deze gitaarstukjes in het echt onder de knie krijgen nog een stukje lastiger is.
Pfff. Het is heet, vies, plakkerig, en iedereen is hartstikke gaar van het weer. Hier tenminste. Dan maar ff iets met een beetje energie, wellicht wordt u er wakker van, en heeft u nog iets aan uw avond. Vergeet niet de ramen open te gooien (zodat het nog een beetje afkoelt binnen, en wellicht willen de buren meegenieten van het moois van The Fall of Asterion van Fleshgod Apocalypse).
Ah! Een black metal-band die een obscuur nummer van Slayer covert! Wat wil een mens nog meer? Abigor waagt zich hier aan Crionics, van het Slayer-debuut Show No Mercy. Cultuur met een hoofdletter C (jammer dat we die categorie niet hebben).
De laatste tijd heb ik enkele vage experimentele death space opera metal met jullie gedeeld. Best vet. Echter: vroeger (zeg, halverwege de jaren 90) werd er ook muziek gemaakt die met enige fantasie in dit genre ligt – al waren de nummers beduidend minder lang.
Enter Spheres, van Pestilence. De voorganger van dat album, Testimony of the Ancients, is een absoluut hoogtepunt in de geschiedenis van de death metal. Net een tikje experimenteel en daarom opvallend, ongelooflijk hoog muzikaal vakmanschap, artwork en teksten die perfect aansloten bij de sfeer die de muziek, uitstekende song writing. Maar dan Spheres: dat tikje experimentele werd zéér experimenteel, het werk werd niet begrepen door het grootste deel van de toenmalige death metal scene, en na het album hing Pestilence de gitaren voor een heel aantal jaar aan de wilgen.
QUOTE - De natuur in Nederlandse zoetwatergebieden laat na decennia van herstel opnieuw een zorgelijke achteruitgang zien. Dat concludeert het Wereld Natuur Fonds Nederland dinsdagochtend. Waar deze gebieden jarenlang als lichtpuntje in de Nederlandse natuur golden, lijkt de positieve ontwikkeling van de laatste jaren te zijn omgeslagen.
He, omgeslagen. Verdorie. En het ging al zo slecht.
… Vanaf 2010 was er nog maar mondjesmaat sprake van verbetering en inmiddels is er in sommige gebieden zelfs weer een daling zichtbaar.