Gastauteur

2.332 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Pedojaagster gaat weer een stap te ver

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Eelke.

De Rotterdamse pedojaagster Yvonne van Hertum gaat wederom een stap te ver. Ze heeft een site opgezet waarop alle postcodes van ex-gedetineerde pedofielen te vinden zijn. Mensen kunnen dan achterhalen of er in hun wijk een pedofiel te vinden is, zodat ze beter op hun kinderen kunnen letten.

Eerder dit jaar moest ze van de rechter een rectificatie op haar site plaatsen wegens het publiceren van naam en adres van een pedofiel op internet. Ze overtrad daarmee de wet op privacy. Hier heeft ze blijkbaar nog niets van geleerd, want ze gaat door met haar jacht op pedofielen.

Volgens van Hertum krijgen veroordeelde pedofielen een veel te lage straf voor hun gepleegde zedendelict. Ze vindt dan ook dat deze pedofielen geen tweede kans verdienen in de maatschappij en dat ze voor altijd aan de schandpaal genageld moeten blijven. Ze denkt zelf dat ze niet te ver gaat met deze actie, omdat ze alleen de eerste 4 cijfers van de postcode bekend maakt, maar de naam en het precieze adres niet vermeldt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vliegtuigpassagiersgegevens – nee zeggen kan wel

In het kader van de uitreiking van de Big Brother Awards een gastbijdrage van Kathalijne Buitenweg. Zij is lid van het Europees Parlement voor GroenLinks en blogt zelf op Hyves.

Vanavond worden de Big Brother Awards voor inbreuken op de privacy uitgereikt. Ik hoop dat de verantwoordelijken voor het PNR Data Agreement – de recent gesloten overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over de overdracht van vliegtuigpassagiersgegevens – te kijk worden gezet met een award. De overeenkomst die eurocommissaris Frattini en de Europese regeringen hebben uitonderhandeld met de Amerikaanse autoriteiten gooit de privacy van luchtreizigers te grabbel. De Tweede Kamer krijgt binnenkort de kans om het akkoord naar de prullenbak te verwijzen.

Landen hebben het recht om te weten wie hun land binnenkomt. Zeker gezien de dreiging van het internationale terrorisme. Maar onder het motto ‘terreurbestrijding’ worden tegenwoordig wel erg vérgaande maatregelen genomen. De vergaarde informatie wordt bovendien voor heel andere doeleinden gebruikt, en dit alles according to US law, zoals het PNR Data Agreement leest. Onze eigen Europese privacyregels worden door de overeenkomst aan de kant gezet, terwijl het gaat om gegevens die bij Europese vliegtuigmaatschappijen berusten.

Het PNR Data Agreement is dan ook geen echte overeenkomst, maar een knieval voor de Amerikaanse wens tot onbeperkt gebruik van zo veel mogelijk persoonlijke gegevens. Want wat hebben de Europeanen nu binnengehaald?

De Amerikaanse autoriteiten zeggen toe per 1 januari over te stappen van een pull-systeem waarbij ze zelf gegevens uit de boekingssystemen van Europese luchtvaartmaatschappijen plukken naar een push-systeem waarbij de maatschappijen de overeengekomen gegevens verschaffen. De push-methode verkleint de kans dat de VS meer gegevens verzamelen dan waar zij recht op hebben. De VS hebben deze overstap al bij twee eerdere akkoorden beloofd, maar niet uitgevoerd. Waarom moest hierover opnieuw onderhandeld worden? Om de EU opnieuw wisselgeld te laten betalen? We hadden beter kunnen zeggen dat we niet opnieuw gingen onderhandelen voordat de VS hun eerdere beloften gestand hadden gedaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De KiKa Knuffelbeer

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Tess. Zij heeft sinds kort ook haar eigen weblog.

Vanaf grote billboards langs de snelweg laat een beertje met droeve kraaloogjes ons weten dat het strijdt tegen kinderkanker. Heb je mazzel dat je op weg naar het AMC voor het rode stoplicht komt te staan, kun je zijn boodschap lezen en is er voldoende tijd om het diep tot je door te laten dringen. Het stoplicht stond wel erg lang op rood, die keer dat ik er voor stond. Het was lang genoeg om te zien dat het niet goed gaat met de kleine knuffel.
kikabeer billboard
Het lijkt wel alsof de beer op het reclamebord kanker heeft, getuige de plukjes haar op z’n verder kale bolletje. Elk mens begrijpt inmiddels wel dat, als er plukjes haar in het spel zijn, de eigenaar ervan kanker heeft. Een golf van mededogen gaat door je heen en tegelijkertijd hoop je stiekem dat dit lot jou nooit zal treffen. Je wendt je blik eerbiedig af en je geeft gul, om mee te helpen aan het uitroeien van deze ziekte, die jaarlijks vele, vele dierbaren uit ons midden rukt. Geld geven voor dit goede doel is nobel. Niemand wil ziek zijn en iedereen wil helpen aan het tot stand brengen van een gezondere wereld. Ook ik.

Waren we net een beetje bekomen van de berichtgeving over verontrustend hoge hoeveelheden gifstoffen in (kinder-)kleding, matrassen en speelgoed uit China, worden we nu opnieuw wakker geschud uit onze consumentendroom door de KiKa beer? Het kleine beertje dat voor het luttele bedrag van zes euro en vijfennegentig cent besteld kan worden, waarbij nog eens de helft van dat bedrag bestemd is voor onderzoek naar kinderkanker, wordt door een bedrijf in Ridderkerk geïmporteerd uit het Verre Oosten. Hoe anders is het mogelijk dat de beer voor zo weinig geld wordt verkocht?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gekke C – Tiramisu (Eigenrichting Producties, 2007)

Gekke C Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Marcel Hoogstraten.

Uit de stal van eigenrichting producties, bekend van het reeds lang meelopende Amsterdamse rapgezelschap LPC en onder andere van de compilatie-cd Gastenlijst uit 2004 met daarop de toen nog onbekende ALI B en Negativ, komt nu het debuutalbum van Gekke C (die als schaars gekleed klein jongetje op de cover prijkt), genaamd Tiramisu.

De CD is geproduceerd en afgemixt door Amsterdamse hiphop duizendpoot BLIX; de meeste beats zijn van de hand van beatmaster Tedo, die samen met Gekke C en DJ N.E.M.O. ook nog het gezelschap Rijmfabriek vormt.

Genoeg over het complexe netwerk van Amsterdamse hiphop allianties; hoe zit het met de CD? Na een eerste luisterbeurt doemen de woorden ‘fris, afwisselend en zo nu en dan een geheide hitproductie’ (frisse duik, wat jij, macht, en – voor de liefhebbers – alcohol verzacht de pijn) op. Tiramisu is echter ook een CD die je een paar keer moet luisteren om hem op waarde te kunnen schatten. Nummers en lyrics die in eerste instantie wat eenvoudig overkomen, bewijzen hun waarde wanneer je de CD vaker hoort.

De cd begint met de track Clauwn. Een grappig intro kickt in met een lekkere bass. Gekke C vertelt hoe gek ie is. Lachen met een lekkere flow. Dan springt het nummer Visitekaartje binnen met een lekkere beat. Wederom een lekker nummer met een grappige flow. Gekke C gebruikt veel humor in z’n teksten, een opluchting temidden van de vele zogenaamde gangsterrap die gemaakt wordt in Nederland. Track nummer 3 Wat ze zeggen is steviger werk. Een hype-beat met een goede bijdrage van J.Kasiman die de track opent. Oh nee Ohnee Ohnee is wat serieuzer dan de voorgaande tracks. Een nummer met een politiek tintje, iets dat Gekke C overigens goed aan kan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Afslag Apostolov: Wijchen

Dit zomerseizoen verschijnt de Panzerfaust serie Afslag Apostolov ook op Sargasso. Handig voor wie er de komende weken op uit wil!

Wonen in Wijchen is als een nachtmerrie zonder eind
Na Dronten en Helmond te hebben bezocht begon ik toch twijfels te krijgen over de groeikern buiten de randstad. Waren deze groeikernen niet een brug te ver? Had ik bij Nieuwegein moeten stoppen? Achteraf gelul natuurlijk, na Nieuwegein dacht ik dat het toch niet erger kon, maar wat had ik het mis. Na Helmond en daarmee Brabant vaarwel te hebben gezegd besloot ik het Grote en Trotse gewest Gelderland te bezoeken met als eerste halte: Wijchen. Deze groeikern net buiten Nijmegen heeft in demografisch opzicht alles in zich om een volwaardige kuttige groeikern te zijn, toch maar even een kijkje nemen.

Wijchen Grand Central Station

Wijchen, spreek uit: “Wieguh“. Uit de kluiten gewassen dorp van bijna 40.000 inwoners ten westen van Nijmegen. Bij binnenkomst wordt meteen duidelijk dat dit een groeikern is, de natuurlijke organische groeistructuur ontbreekt en de indeling in wijken is op een planologisch zeer eenvoudige manier uitgevoerd. De verschillende delen van Wijchen hebben een naam (Saltshof, Aalsburg, Blauwe Hof) dan een straatnummer en uiteindelijk een huisnummer. Een adres als Saltshof 1518 slaat dus op ‘stadsdeel’ Saltshof, straat 15 en huis nummer 18. De romantische uitspattingen van straatnamen zoals in Almere zijn hier enkel alfanumeriek. Waarschijnlijk is dit de reden waarom Wijchen niet bepaald uitnodigt om poëzie over te schrijven, immers dichters zijn vaak alfa’s en tsja die houden niet van getallen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Denk Mee Met Rutte

Vandaag plaatst Sargasso een oproep van VVD-leider Mark Rutte. Ten behoeve van een speciale aflevering van het weekblad Opinio is Rutte op zoek naar uw visie op Nederland. U kunt uw visie en ander commentaar hier kwijt in de comments of u mailt hem direct.

VVD-leider Mark Rutte is éénmalig gasthoofdredacteur van het weekblad Opinio (www.opinio.nu). Hij wil een blad maken over Nederland, maar ook mét Nederland.

“Als thema voor ‘mijn’ Opinio heb ik gekozen om de ‘kracht van Nederland’ in beeld te brengen. Wat maakt ons land bijzonder en wat hebben we nodig als land om tot groei te komen. Naar mijn mening groeit een land als de mensen alle mogelijkheden krijgen om in persoonlijk en maatschappelijk opzicht te groeien. Ik heb het gevoel dat we in Nederland kansen laten liggen. Daarom vraag ik u te helpen zoeken naar mogelijkheden om Nederland te laten groeien.

Dit speciale Opinio-nummer, dat vrijdag 7 september verschijnt, zal opgebouwd zijn rond zeven onderwerpen, die volgens mij van belang zijn voor een land om te groeien. Namelijk:

-Investeren in Research & Development

-Integratie

-Belastingverlaging

-Vakmanschap in o.a. onderwijs en zorg

-Kunst & Cultuur

-Veiligheid

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Open brief discriminatoir geweld

Vandaag plaatsen wij een open brief van ‘Mattheo’ aan Lea Bouwmeester: lid van de PvdA fractie in de Tweede Kamer. Bouwmeester riep onlangs op om discriminatoir geweld dubbel zo hard te bestraffen. Volgens Mattheo maakt zij hier een denkfout en worden straks de slachtoffers van ‘gewoon geweld’ hierdoor gediscrimineerd.

Geachte mevrouw Bouwmeester,

Naar aanleiding van een bericht in de Volkskrant van afgelopen zaterdag ‘Discriminatoir geweld dubbel zo hard straffen’, waarin u aandringt op een wetsvoorstel waardoor plegers van geweldsdelicten met een discriminerende inslag zwaarder worden bestraft dan, zoals op uw website staat, ‘gewone’ geweldsdelicten, stuur ik u dit bericht.

Net als u ben ik tegen elke vorm van discriminatie en geweld. Waarschijnlijk zijn wij het beiden er ook over eens dat het aanhoudingspercentage van geweldsplegers te laag is, eveneens dat waarschijnlijk het geval is voor zij die discrimineren. Zelf ben ik in het verleden wel eens het slachtoffer van het door u genoemde ‘gewone’ geweld geweest. In mijn studententijd op een laat uur, wat waarschijnlijk een verkeerd tijdstip was, op de verkeerde plaats geweest. Het werd door mij niet alleen als pijnlijk, maar ook bijzonder vervelend en vooral denigrerend ervaren. Mijn aangifte haalde helaas niets uit.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Terrorismemaatregelen bedreigen handel VS-EU

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Jaap dat via de mail binnenkwam.

Vlaggen VS-EUDe aan hysterie grenzende Amerikaanse politieke houding ten opzichte van terrorismedreigingen lijkt voor verdere irritatie te gaan zorgen met haar Europese bondgenoten. De nieuwste controversiële maatregel betreft de eind vorige maand door het Congres goedgekeurde Homeland Security Bill.

Hoewel grote delen van de wetgeving logisch en, voor Europeanen, weinig controversieel zijn (de wet maakt extra geld voor binnenlandse veiligheid mogelijk, en verschuift budgetten naar delen van het land met een hoog risico, zoals New York), kunnen twee aspecten komende maanden voor flink diplomatiek vuurwerk zorgen.

Het eerste probleem betreft de eis dat burgers uit landen waarvoor geen visaplicht voor de EU geldt (de meeste Europese landen) hun reis minimaal 48 uur van te voren moeten melden bij de Amerikaanse overheid. Dat klinkt misschien redelijk, maar met name in de zakenwereld is het niet ongebruikelijk om op stel en sprong naar de VS af te reizen om een deal te sluiten of een plotseling probleem op te lossen. Niet voor niets is de Europese zakenwereld not amused door deze ontwikkeling. En de Europese Commissie heeft al gedreigd om dezelfde eis voor Amerikaanse bezoekers aan Europa te laten gelden. Dat zal dan een diplomatieke rel worden, want de VS houden er niet van als andere landen aan hún burgers eisen gaan stellen, zoals bleek toen Brazilië de biometrische paspoorteisen die Amerika aan bezoekers stelde zelf voor Amerikaanse bezoekers invoerde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Woorden

WOORDEN
Poems by Hans Wesseling (Groep 1850), Simon Vinkenoog and Bob Lens.
Music by Maarten van Regteren Altena, John Engels Jr. and Nona.
Released on Dutch label “Omega” in 1966 (1967?) (1968?), cat. no. 333.023.

De Close du Jour werd ingezonden door S’z.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kamerpraat: Europees betalen via Amerikaanse bedrijven?

Mei Li VosIn de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden volgt hier een discussiestuk van Mei Li Vos. Zij is woordvoerder voor de PvdA over flexwerk, freelancers, consumentenbeleid en mededingingsbeleid.
Het Europese betalingsverkeer heeft consequenties voor consumenten en voor bedrijven.

Logo KamerpraatGrommend stond ik in een Franse winkel te klungelen met mijn pinpasje. Werkte niet. Wilde niet. Omdat ik een oud pasje heb zonder de nieuwe veilige chip. Met mijn creditcard betalen lukte ook niet, want ik was vergeten de pincode aan te vragen. Liefjes keek ik mijn vriend aan, die zuchtend, zijn pas te voorschijn haalde en met een verwijtende blik zijn creditcard door de automaat haalde. Volgend jaar zal alles anders zijn, beloofden we elkaar. Dan heb ik een nieuwe pas en, dat weten wij toevallig, zal het Europese betalingsverkeer meer geharmoniseerd zijn. Dan werken mijn passen in heel Europa. Of niet, dan klungel ik volgend jaar nog een keer. En dat hangt van een aantal dingen af, als het aan mij ligt.

Na de Europese markt voor goederen en diensten komt er ook een Europese markt voor het betalingsverkeer. Die is er namelijk maar voor een deel met het munt en papiergeld van de Euro. We betalen immers voornamelijk met plastic, via internet en door automatische incasso’s. Elk land heeft zo zijn eigen systemen en dat praat niet altijd even makkelijk met elkaar. Als je, zoals vele salonsocialisten, een huisje in Frankrijk of Toscane hebt kan je niet zomaar via je Nederlandse bank automatische incasso’s regelen, of iets via internet overmaken naar je lokale aannemer. Maar ook iets bestellen in een ander land en betalen via internet is lastig. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de bedrijven die door Europa heen nering hebben. Daarom wordt er vanaf 2008 overgegaan tot de Single European Payments Area (SEPA). Dat is een groot project waarmee het Europese betalingsverkeer wordt geharmoniseerd. Het is de bedoeling dat zo rond 2013 SEPA een feit is.

Tot nog toe merken we er niet veel van. Het hele SEPA project is ook verschrikkelijk ingewikkeld, en tot nog toe alleen iets geweest van specialisten. Het gaat niet alleen over pasjes, maar ook over standaarden, infrastructuur, tarieven, nieuwe bankrekeningnummers en beveiliging. Daarnaast spelen de belangen mee van banken, creditcardmaatschappijen, toeleveranciers van betaalautomaten, internetproviders en natuurlijk de verschillende landen, die allemaal het liefst hun eigen systeem als basis willen houden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Energiebesparing door huishoudens

Sargasso publiceert deze maand drie artikelen uit het Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde dat deze keer geheel gewijd is aan het onderwerp energie. De vorige twee bijdragen gingen over wind- en kernenergie. De derde en tevens laatste bijdrage is een artikel van Paul van der Sluis over energiebesparing. Paul van der Sluis is principal scientist bij Philips en werkt aan verschillende onderwerpen, waaronder een kooktoestel dat het mogelijk maakt om rookvrij en efficiënt te koken met behulp van hout.

Met de publicatie van het jongste rapport van het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change; fourth assessment report) staat energie weer volop in de aandacht. Daardoor vragen veel particulieren zich af hoe energie bespaard kan worden en of dit een serieuze vermindering van hun CO2-uitstoot kan bewerkstelligen. De gestegen energieprijzen kunnen daarbij een extra motivatie zijn. In dit artikel worden de mogelijkheden geëvalueerd die huishoudens hebben om energie te besparen en hieronder wordt verstaan het uitvoeren van dezelfde activiteiten of vervulling van dezelfde functies met minder energieverbruik.

Huidig energieverbruik
Het totale temperatuurgecorrigeerde primaire energiegebruik in Nederland in 2002 is 3.204 PJ per jaar [1] waarbij onder het ‘primaire energiegebruik’ wordt verstaan energie, inclusief de energie die nodig is voor de opwekking van verbruikte energie. Dat betreft vooral de 59% omzettingsverliezen in de elektriciteitsopwekking: het rendement van de elektrische energieopwekking is gemiddeld slechts 41% [2]. Bij temperatuurcorrectie wordt het energiegebruik gecorrigeerd voor de jaarlijkse variatie in dagelijkse temperaturen waardoor verschillende jaren met elkaar vergeleken kunnen worden.
Van het totale primaire energiegebruik komt 22% rechtstreeks voor rekening van de sector huishoudens. Dit betreft voornamelijk aardgas, brandstof voor vervoer en elektriciteit (scroll voor diagram).
Gas- en elektriciteitsgebruik zijn echter maar een deel van het totale energiegebruik. Met het kopen van goederen en diensten wordt ook energie gekocht, de zogenaamde indirecte energie, ofwel die energie die nodig is om vanuit de grondstoffen, het product te maken. De hoeveelheid gebruikte indirecte energie in de diagram is gebaseerd op de verdeling van 1994 [4] en genormeerd op het verbruik van 2002. Het totaal is met 21,9% toevalligerwijs vrijwel gelijk aan het directe energie gebruik, zodat het totale energiegebruik dat door huishoudens direct beïnvloedbaar is gelijk is aan 44% . De ontbrekende 56% gaat onder andere naar producten uit sectoren die je als burger afneemt zonder ze expliciet te kopen, zoals de straatverlichting, onderwijs, overheid en de gezondheidszorg.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Paus roept op je leven te offeren

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Peter, dat eerder op zijn eigen weblog verscheen.

Paus BenedictusPaus Benedictus XVI roept jongeren op als heilige missionarissen hun leven op het spel te zetten om de wereld te verlichten met de waarheid van Christus. Hij schreef dit in een boodschap waarin hij de jeugd opriep volgend jaar massaal naar Sydney (Australië) te gaan en daar de Wereld Jongerendagen bij te wonen.

Wat krijgen we nou? Wil de paus een hedendaagse kruistocht beginnen en roept hij de jeugd op zich beschikbaar te stellen tot een "levend, heilig en godwelgevallig offer" (Zie de bijbel Romeinen 12:1)?

Ondanks dat het christendom met zo’n 2 miljard volgelingen nog steeds de grootste godsdienst ter wereld is, meent de paus de alarmklok te moeten luiden, want echt groeien doet de toko niet meer. Een beetje reclame is dus nooit weg. Maar om jongeren nou tot contemporaine kruisridders te bombarderen is gevaarlijk. Het is al meer dan genoeg dat jongeren massaal eo-dagen bezoeken of dagen op het St. Pietersplein in Rome rondhangen in afwachting van de Idols-der-idols-verkiezingen. Maak ze niet fanatieker dan ze al zijn. Weet de paus wel wat de jeugd van tegenwoordig verstaat onder "je leven op het spel zetten"? Behalve zuipwedstrijden in het weekend, vallen daar tegenwoordig Jackass -achtige spelletjes onder. Zonder pauselijke zegen is er dus al genoeg motivatie om het leven met een korreltje zout te nemen.

Vorige Volgende