Gastauteur

2.331 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ciao bella, desideri mangare?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit maal voor Lord Flasheart, die het ons via de mail toezond.

Carbonara bereiden (Foto: Flickr/orangeek)Het is al een beetje ‘oud nieuws’, maar voordat GeenCommentaar haar toevlucht neemt tot culinaire tips, moest eerst nog even getest worden of echt elke bezoeker in staat zou zijn het onderstaande recept in elkaar te draaien.

Dus men neme een onwetende huisgenoot met twee linkerhanden, men teste het eigen engelengeduld als een ei-kaas mengsel richting het plafond gelanceerd wordt en men onderdrukke de vloeken als met blote handen wat al te kwistig weggemikt kookvocht redding behoeft. Maar het resultaat overtrof alle verwachtingen; ergo operatie geslaagd!

‘Ja, prachtig, Flash, maar waar slaat dit op?’

Vorige week woensdag 17 januari was het de Internationale Dag van de Italiaanse Keuken! Meer dan 130 Italiaanse chefs over de hele wereld maakten een originele spaghetti alla carbonara. De keuze was op dit gerecht gevallen, omdat, aldus de enige Nederlandse deelnemer Fabio Cappellano, ?dit gerecht in feite een symbool van verkrachting van de Italiaanse Keuken in de wereld (is).?

Die verkrachting blijkt voornamelijk te slaan op het overvloedig gebruik van room, wat volgens Cappellano een kunstgreep is van luie restaurantkoks, die op deze manier de saus van te voren klaar kunnen maken. Een echte carbonara moet het hebben van een kaas-ei mengsel dat op het laatste moment door de hete pasta geroerd wordt. Je moet wel even opletten dat de pasta niet te warm is, aangezien het ei dan stolt en je een soort pasta met roerei en kaas krijgt. Voor de rest is het, spreekwoordelijk, een, eh, eitje.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Countercolumn: Leve het koninkrijk der Nederlanden

Gisteren plaatsten we de gastcolumn Leve de Republiek der Twaalf Verenigde Nederlanden van DeJa en binnen enkele uren plofte er een ‘countercolumn’ getiteld: “Leve het koninkrijk der Nederlanden” van reaguurder Freek in de mailbox. Hoe dan ook: Leve de Polemiek!

Geloven in de monarchie is juist geloven in de maakbaarheid van de mens. Iemand zonder talent die van kinds af aan is getraind om te leiden en te verkeren in hogere cirkels is daar een stuk beter in dan iemand met hoogstens meer talent. Kijk naar de geschiedenis, maar zelde kwam een wereldleider voort uit het plebs, wanneer dat gebeurde was het weliswaar een erg succesvolle (Napoleon), maar over het algemeen komt het toch zelden voor. En zo’n talent heeft in Nederland nog steeds alle ruimte als minister-president.

“Feit is dat het huis Oranje-Nassau-Dillenburg, met uitzondering van de tachtigjarige oorlog en wellicht (discutabel) de tweede wereldoorlog geen positieve rol van betekenis heeft gespeeld.” schrijf je, waarmee je even snel de cruciale rol van ons koningshuis in de vorming van ons land (“andere tak”) en belangrijkste conflicten die we ooit hebben gekend terloops afdoet als uitzonderingen. Zij stonden er juist toen, dat je ze op andere momenten minder ziet is toch juist goed? We zijn een democratie!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Amerikaanse recessie is eigenlijk een zegen

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Lans Bovenberg dat eerder verscheen in de Trouw. Lans is hoogleraar economie aan de Universiteit van Tilburg en directeur van instituut Netspar.

Golden Bauhinia Square (Foto: Flickr/morethanreal)De Amerikaanse economie staat aan op de rand van een recessie. De huizenprijzen dalen en de banken lijden grote verliezen op hun ongebreidelde leningen aan huishoudens. Lange tijd hebben ze op de pof gefeest, nu zitten de Amerikanen met een kater. Eindelijk gaan de Amerikanen meer sparen. Met als gevolg: wereldwijde vraaguitval.

Zal de Amerikaanse economie ook de Europese economie in haar val meetrekken? Nederlandse politici doen aan vertrouwensmanagement en Balkenende en Bos zien dan ook geen reden voor paniek. Sommige economen, daarentegen, houden van publiciteit ? de ene econoom voorspelt nog grotere rampspoed voor de Europese economie dan de andere. Wie moeten we geloven?

Recessie in VS op het juiste moment
De politici zitten dit keer dichter bij de waarheid dan de onheilsprofeten op de economische faculteiten. De wereldeconomie draait gelukkig niet meer op de ene motor van de Amerikaanse economie. Miljarden mensen in Azië ontworstelen zich aan de armoede. De daling van de Amerikaanse vraag kan opgevangen worden door extra koopkrachtige vraag uit landen als China en India.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schakend Nederland

Hieronder volgt een gastbijdrage van ALO, frequent reaguurder die zich liet inspireren door de reacties alhier op Sargasso op het overlijden van de schaaklegende Bobby Fischer.

In de reacties op Sargasso naar aanleiding van het overlijden van Bobby Fischer werd de vraag gesteld waar de grondslag voor de Nederlandse schaakcultuur lag. Terecht werd hierbij gewezen op het wereldkampioenschap van Max Euwe op 15 december 1935. Dit had velen geïnspireerd. Zo is in mijn bezit een door mijn vader vervaardigd schaakbord dat op 1 maart ’36 is gedateerd. Maar Euwe is niet het enige.

Euwe was een amateur schaker, het was niet zijn broodwinning. Hij was leraar wiskunde en werd later hoogleraar informatica. Maar hij was ook schrijver van vele schaakboeken. Behalve zijn bekende openingreeks was hij ook de auteur van ‘Oom Jan leert zijn neefje schaken’. Ook uit 1935 en nog steeds zeer geschikt als je het spel wilt leren.

Het was het beginpunt van een unieke cultuur in Nederland. Wij kennen niet alleen een generatie landgenoten die naar aanleiding van de prestatie van Euwe tot grote hoogte zijn gekomen als schaker, maar ook als schrijver. Timman heeft veel schaakverhalen gepubliceerd en de schaakcuriosa van Tim Krabbé zijn wereldberoemd. Hans Böhm, Hans Ree, Max Pam, Alexander Münninghoff en de naar Nederland uitgeweken Rus Genna Sosonko horen ook in het rijtje thuis. En allemaal begin jaren 70 bijeengebracht door Wim F. Andriessen, uitgever en schaakliefhebber. Hij begon Schaakbulletin, een tijdschrift dat 197 nummers heeft geteld in de periode tussen 1968 en 1984. Schaakbulletin is het beste schaaktijdschrift dat ooit was uitgegeven, aldus Münninghoff in zijn verantwoording van zijn bundel ‘Hartversterkende schimpscheuten’, een selectie uit de 15 jaren ‘Hard Gras’ voor schakers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eerzucht in plaats van hebzucht

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een ingekorte bijdrage van Dick Pels, dat eerder in zijn geheel verscheen in de waterstof. Dick werkt als freelance publicist en is voorzitter van de linksliberale denktank Waterland. Ook is hij de auteur van het boek ‘De economie van de eer‘.

Fighting statue (Foto:Flickr/mmarchin)In 1933 schreef jeugdbeweger en volksonderwijzer Koos Vorrink, de latere voorzitter van de SDAP en de PvdA, een invloedrijk boek met de titel ‘Om de vrye mens der nieuwe gemeenschap’. Fel hekelt hij daarin ?de mateloze tyrannie van het geldbezit, die haar uitdrukking vindt in een dwaze aanbidding van het stoffelik succes?.

In de kapitalistische maatschappij bepaalde het geld de rangorde der waarden: ?Er is geen gemeenschappelik belang hetwelk te dienen de wezenlike opgave van het leven uitmaakt, er is slechts de persoonlike loopbaan, de carrière, het baantje, de jacht naar winst? Andere waarden, zedelike grootheid, opofferingsgezindheid, sociaal verantwoordelikheids- gevoel, trouw aan het gegeven woord, barmhartigheid zijn kwaliteiten, die in de dagelikse werkelikheid geen bruikbare waarden vertegenwoordigen. Daar is niks mee te verdienen, dat wil zeggen, daar is geen geld mee te verdienen?.

Bezitters en bezitslozen waren gelijkelijk met deze kapitalistische mentaliteit besmet: geld en macht te bezitten vormde de trotse zelfvoldaanheid van de eersten; het eenmaal ook zover te brengen de geheime droom van de laatsten. In het bewustzijn van de kapitalistische mens leefde de gedachte: voor geld is alles en iedereen te koop.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mondialisering 4.0

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Pierre Pieterse dat eerder verscheen op zijn eigen weblog ‘Hollands Glorie

Globe (Foto: Flickr/rogiro)Mondialisering is zo snel een hype geworden dat er kennelijk niet eens de tijd was om te komen tot een goede vertaling van deze Amerikaanse ontdekking. Volkomen onterecht spreekt iedereen van ?globalisering?. Dat is inderdaad de letterlijke vertaling van ?globalization? maar niet de juiste.

Deze ?wanduiding? is illustratief voor de duiding. Niets nieuws, ook al niet spectaculair, gewoon een woord dat betekenis geeft aan het feit dat alle plekken op de aarde nu fysiek met elkaar in verbinding staan. Dat stonden ze natuurlijk altijd al, alleen wisten we dat lange tijd niet. Toen we dat wel wisten, konden we niet meteen de verbinding leggen. Zo is de aarde nooit plat geweest, ook niet voordat bewezen werd dat de aarde rond was.

Civilizations als model
Mondialisering is in feite niets anders dan een woord voor iets dat er al lang was, namelijk de mogelijkheid om buiten je eigen grenzen bronnen aan te boren of te verwerven. Zo simpel dat het in een computerspelletje is na te spelen.

civ4 (Foto: Flickr/graye)Wie het weergaloze spel ?Civilization? van Sid Meier heeft gespeeld, weet wat mondialisering inhoudt. Je begint midden op een onzichtbare kaart die je al ?civiliserend? exploreert. Exploreert is het juiste woord, want je gaat op zoek naar ?resources?. In het begin zijn dat ijzer, paarden, en ?luxuries?. Hoe meer land, hoe meer kans op resources, en zo ontvouwt zich geleidelijk wat we ?mondialisering 1.0? noemen. Landjepik. Als een concurrerende civilisatie toevallig net eerder een claim legt op een begeerde grondstof, dan val je hem aan. Je kunt ook gaan handelen, maar dat maakt je afhankelijk, en dat kan op kritieke momenten fataal zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eindelijk klare taal over de OV chip

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een bijdrage van Tim.

De afgelopen week was er veel te doen over de OV chipkaart. De beveiliging is niet veilig en de privacyregels worden geschonden. We gaan nu over naar onze reporter met een reactie van de staatsecretaris.

“Ik zou toch even een lans willen breken voor de OV chipkaart.
Natuurlijk zijn er altijd mensen die het weer beter denken te weten, omdat ze een titel hebben. Die zeggen dan dat we dit project beter hadden kunnen geven aan bedrijven die verstand hebben van elektronische betaalgegevens, maar het zijn toch maar chips en die zitten tegenwoordig overal in. Dus hoe moeilijk kan het zijn. Aan de ene kan heb je al die mensen die klagen dat het te lang duurt, maar als je dan de wet een beetje ombuigt om te voorkomen dat zo’n kaart net als de chipknip moet worden gecertificeerd door de Nederlandse Bank, iets dat veel te veel tijd kost, dan is het ook weer niet goed. We moeten het ook niet zo overdrijven allemaal, zo vaak gaat het nu ook weer niet mis…. of het zijn in ieder geval maar kleine bedragen…… en soms krijg je er ook geld bij dus het is meer een kwestie van pech of geluk, misschien moeten we er maar kansspelbelasting over hef….. Ehm..
Zelf heb ik er helemaal geen last van! .. ja ik maak geen gebruik van het openbaar vervoer, maar ik ben dan ook heel druk bezig met Belangrijke en Gewichtige zaken zoals… onzichtbaar zijn en dat lukt natuurlijk niet in het openbaar vervoer!
Ik vind dit zo’n ontstéllend provinciaal Nederlands debat.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

RFID chip roept veel ethische vragen op

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Herman van Wietmarschen dat eerder verscheen in de Trouw. Herman is onderzoeksjournalist en werkt o.a. voor ‘werkplaats biopolitiek‘.

RFID-chip (Foto:wikimedia commons/public domain)De Trouw van 21 december 2007 berichtte vooral over de privacy-kanten van de opkomende RFID technologie. Grootschalige toepassing van deze minuscule chips in kleding, verpakkingsmateriaal van voedingsmiddelen en andere artikelen maakt een steeds verder gaande inzage in het privéleven van mensen mogelijk. Ook schept dit mogelijkheden voor controlerende maatregelen zoals het nagaan wie welke producten koopt. Ideaal voor het ontwikkelen van marketingstrategieën. Echter deze chips doorbreken ook ethische grenzen.

Tot nog niet zo lang geleden was het aan de geneeskunde voorbehouden om ingrepen te doen in het lichaam van mensen. Operatietechnieken, het injecteren van medicijnen en andere invasieve technieken hebben ingang kunnen vinden in de medische praktijk door de noodsituatie waarin zieke mensen zich kunnen bevinden. Een medische ingreep is meestal niet leuk om te ondergaan, maar er rest vaak geen andere oplossing. Het gaat hier om het genezen of repareren van mensen. We hebben als samenleving het gevoel dat we deze ingrepen mogen doen, om mensen te helpen.

De komst van de plastische chirurgie heeft het beeld van medische ingrepen met het doel te genezen aan het wankelen gebracht. Steeds vaker wordt medische technologie ingezet om mensen ‘mooier’ te maken. De noodzakelijkheid van een handeling is niet meer leidend, het wordt een persoonlijke keuze. Plastische chirurgie wordt een product waar je vaak veel geld voor moet betalen. Er is hier sprake van een verschuiving van ethische waarden ten aanzien van ingrepen in het lichaam. Niet alleen medisch noodzakelijke handelingen mogen het lichaam binnen treden, ook persoonlijke ideeën om het lichaam te verbeteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De vierde revolutie

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Kris Verburgh, dat eerder in de Volkskrant verscheen. Kris is auteur van twee populair wetenschappelijke boeken over het universum, evolutietheorie en de werking van de hersenen.

Spirit of Earth (Foto: Flickr/Bram & Vera)De vierde grote revolutie is bezig. Een nieuwe revolutie in het denken, in het beeld dat de mens over zichzelf heeft. Er zijn reeds drie dergelijke revoluties geweest. De eerste werd ingeluid door de Poolse astronoom Nicolaus Copernicus, die verklaarde dat onze planeet niet langer het centrum van de kosmos was. De tweede revolutie was die van Charles Darwin, die duidelijk maakte dat de mens niet door een vingerknip van god werd geschapen maar het product is van miljoenen jaren evolutie. De derde revolutie betreft de werking van onze hersenen, waarbij blijkt dat al onze hopen, hartstochten en herinneringen het resultaat zijn van het geknetter van honderd miljard zenuwcellen onder onze hersenpan.

De vierde revolutie gaat over het hoogste van het hoogste, namelijk over het bestaan van God. De vierde revolutie toont aan dat het bestaan van goden enorm onwaarschijnlijk is en verklaart ook het waarom van het geloof. Volgens dit laatste inzicht geloven mensen niet omdat ze denken dat de goden echt bestaan, maar omdat onze breinen na miljoenen jaren evolutie zodanig in elkaar zitten dat ze juist heel vatbaar zijn voor enorm veel vormen van (bij)geloof.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Krant reïncarneert op internet

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastlogs, deze maal voor een stuk dat eerder verscheen op het weblog Zeitgeisty.

Stapel kranten (Foto: Flickr/deibu)Hoe val je als regionale krant op tussen een woud van concurrenten? De Kentucky Post en Cincinnati Post hebben in ieder geval een radicaal besluit genomen: deze dagbladen hebben, na een periode van 126 jaar, afscheid genomen van hun papieren editie en gaan samen verder als KYPost.com:

After considerable analysis, we determined that the next chapter in the long and successful story of The Post should be found on the Web.


Aldus een persbericht van het mediabedrijf dat het besluit over de migratie nam. Volgens een ietwat pathetisch nieuwsbericht was de redactie niet onverdeeld positief over het besluit.

Workers who for years asked the tough questions had nothing to say as they watched silently as headlines faded into memories. (?) The furious hum of the press is now silent.

Wellicht een doemscenario voor Nederlandse kranten. Maar het zou ook kunnen dat de krant, ten dode opgeschreven, zijn laatste kans heeft gegrepen; dat valt uit de berichtgeving rond dit voorval nog niet op te maken.

Een ding lijkt duidelijk: de krantvervangende website biedt uiteindelijk niet veel contrast met andere nieuwssites, ondanks de aankondiging dat KYPost.com een gebruiksvriendelijk platform zal bieden voor burgerjournalistiek (?citizen journalists and contributors of user-generated content?; wie het verschil weet mag het zeggen).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Amerika’s allochtoon

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Frans Verhagen, dat eerder in De Pers verscheen. Hij houdt zich sinds 1980 intensief bezig met de Verenigde Staten, waar hij studeerde en werkte als correspondent. Recent kwam van hem het boek “De beste wint nooit” uit, wat handelt over de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

Frans Verhagen (Foto met toestemming)Amerikanen zijn graag trots op hun land. Afgelopen donderdag hadden ze reden om dat te zijn. De overwinningsspeech van Barack Obama na Iowa was van grote klasse. Ineens stond daar een potentiële president, en niet meer de ambitieuze politicus die Obama was toen hij bijna een jaar geleden zijn campagne begon. Hier stond iemand met een boodschap, iemand die niet alleen gelooft in zichzelf, maar vooral in de kracht van zijn land, in de kracht van de kiezers. Het zij Amerikanen vergeven dat ze zich goed voelden; ?t is alweer een tijdje geleden dat ze daar reden toe hadden.

Ik heb me wel verbaasd over de Nederlandse commentaren. Hoe bevoogdend is het eigenlijk om Obama steeds maar als zwart te benoemen en dan te pruttelen dat zijn zege toch wel heel opmerkelijk is omdat er geen zwarten in Iowa wonen? Het aardige is dat Amerika in een aantal opzichten veel verder is dan wij denken. Ze kennen niet ons gedebiliseerde taalgebruik, dat deze man met een vader uit Kenia en een moeder uit Kansas een ?nietwesterse allochtoon? zou noemen. Obama is zo Amerikaans als maar kan. Hij is het beste wat Amerika te bieden heeft en dat willen ze weten ook.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eigenlijk zijn we Europeaan

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Alexander Pechtold, fractievoorzitter van D’66.

(Foto: Website Pechtold)Op 19 december besprak de Tweede Kamer samen met de Nederlandse delegatieleiders in het Europees Parlement en het kabinet de Staat van de Unie 2008. Het was een meer dan normaal genoegen met hen over Europa te spreken. Want ik heb de indruk dat zich onder hen steeds meer medestanders verzamelen. Mensen die doorhebben dat Europa een rijdende trein is in positieve zin: de snelste weg naar een goed georganiseerde toekomst. De constructieve houding die D66 altijd al ten opzichte van de Europese Unie heeft gehad krijgt navolging. Minister Donner klaagt dat hij Nederlanders te eurosceptisch vindt. VVD-Kamerlid Henk Kamp vindt dat er ?allerminst iets op tegen? is als mensen zich óók identificeren met Europa. En minister Hirsch Ballin vraagt zich retorisch af wat een mens anders kan zijn dan overtuigd Europeaan, als hij om zich heen kijkt in deze wereld.

Het hadden mijn woorden kunnen zijn. Als ik om mij heen kijk in de wereld zie ik namelijk aan alle kanten dat samenwerking ons bijna alleen maar goed kan doen. D66 heeft net een boek uitgegeven (?Eigenlijk bent u een Europeaan?) waarin op toegankelijk niveau de voordelen van Europa op veel verschillende vlakken worden geïllustreerd. Uit het recente nieuws komt bijvoorbeeld het bericht dat de Europese economie door samenwerking competitiever is dan ooit. En natuurlijk was er ook de klimaattop in Bali. Twee willekeurige gevallen waar Nederland het beter doet door zijn krachten te bundelen met de ons omringende landen.

Vorige Volgende