Is Balkenende nou helemaal belatafeld?
Dit is de tweede gastbijdrage van Hoite Vellema, oud-student Internationale Betrekkingen aan de UvA.
De afgelopen tijd had ik goede hoop dat er eindelijk een parlementair onderzoek zou komen naar de handel en wandel van het kabinet ten tijde van het uitbreken van de tweede Irakoorlog. Velen met mij voelden in 2003 al nattigheid, die sinds de vragen van de Eerste Kamer aan het kabinet is getransformeerd tot een zee van onduidelijkheid en onbehagen. De Eerste Kamer kreeg geen antwoorden, maar een plichtmatige herhaling van nietszeggende platitudes. Zonder eerlijke antwoorden wist de oplettende burger overigens toch al wel dat we door de toenmalige regering een onwettige oorlog met een gefabriceerde casus belli ingerommeld zijn.
Vervolgens stapelen de aanwijzingen voor rare fratsen zich op. Er duikt een memorandum van de Directie Juridische Zaken (DJZ) op, waarin haar juristen concluderen dat een deugdelijke volkenrechtelijke basis ontbreekt. Het leger blijkt zich al voorbereid te hebben op oorlogsdeelname.
De voormalige onderminister van BuZa van de Verenigde Staten koppelt de benoeming van Jaap de Hoop Scheffer aan de steun voor oorlog. En de Tweede Kamer stelt nieuwe vragen aan het kabinet. Aan die vragen kleefde de voor de premier duidelijk voelbare dreiging van een parlementaire enquête. Gelukkig zouden er morgen dan eindelijk antwoorden komen.
Van 27 januari t/m 1 februari vindt in Belem (Brazilië) de negende editie van het Wereld Sociaal Forum 

Mag je een indiaan een indiaan noemen? Dat ligt gevoelig, blijkt, nadat ik gisteren zomaar dat woord had gebruikt om een groep personen aan te duiden die, hoe zal ik het zeggen, veren op hun hoofd steken als er wat te vieren valt.
Ja, ja, ja. Opa vertelt. Maar het is wel zo. Jullie hebben maar geluk, met zoveel ellende op aarde. Er was namelijk een tijd dat het allemaal paix-en-vree en koek en ei was in de wereld. In de jaren negentig namelijk. De muur was net down, dus de spirit was overal up! En daar hoorde dance bij, in al zijn vormen, acid, drum ’n bass, goa en, het woord zegt het al, happy hardcore. Men sprak over het einde van de geschiedenis, loveparade’s van Warshau tot Wladiwostok, vrijheid, blijheid, paarse kabinetten. Goed, goed er werd in Joegoslavië nog geknokt, maar dat was veel te moeilijk om uit elkaar te houden en duurde ook zóóóóóo lang dat het ging vervelen.
Terwijl de enorme stoet van activisten, indiginas, studenten en vakbondsleden zich ’s middags opmaakte voor de openingsmars door het centrum van Belem, vielen de eerste kleine druppeltjes al naar beneden. Niemand sloeg er acht op. Belem was de afgelopen dagen redelijk zonnig en van de jaarlijkse tropische regenbuien gespaard gebleven.