De Venezolaanse overheid wenst niet mee te doen als eregast aan de boekenbeurs in het Boliviaanse La Paz (emol.com). Deze beurs zou mercantilistisch zijn en boeken zijn nu eenmaal geen handelswaar. De directeur van het National Book Center in Venezuela verwoord het zo: “books are not merchandise, but an instrument in the struggle for freedom” en verder moeten boeken volgens hem niet langer een privilege van de elite blijven. In Venezuela zal een alternatieve boekenbeurs worden gehouden waarbij 25.000 boeken extragratis worden weg gegeven.
Hoe nobel toch maar weer van gidsland Venezuela… Maar het kritische latinlog CaracasChronicles nam de proef op de som en vergeleek de boekenprijzen in het chavistische Venezuela met die in het kapitalistische Amerika. Volgens dit latinlog heft de Venezolaanse overheid namelijk veel belasting op boeken en wordt de prijs ook opgevoerd door hoge importtarieven. Er kwam een amusant stukje burgeronderzoeksjournalistiek uit voort: a copy of Mario Vargas Llosa’s “Travesuras de la Niña Mala” will set you back 45,000 bolívars, roughly US$21.42 at the fixed rate.. ..The same book on Amazon costs you $13.57. (CaracasChronicles)
Joris Luyendijk probeerde gisteren bij Zomergasten voor de 34ste keer Leon de Winter ‘niet te vangen’ toen hij zei: “Een joodse vriend van me heeft wel eens gezegd: kritiek op Israël is als kritiek op je ouders, je weet dat het eigenlijk wel klopt, maar BEK DICHT!”. Het gezicht van Leon de Winter verraadde heel even instemming met deze opmerking, maar al snel hervond de Winter zich en formuleerde hij weer een van z’n mooie verklaringen: “ehh.. ja dat is gedeeltelijk zo…”.
In de discussies over de oorlog tussen Hezbollah en Israël worden regelmatig uitspraken gedaan over de vermeende partijdigheid van de Nederlandse media. Gek genoeg worden dezelfde nieuwsbronnen de ene keer pro-Israël genoemd en vervolgens de andere keer weer pro-Arabisch? Het lijkt erop dat de beoordeling veel afhangt van de politieke overtuiging van de beoordeler zelf. Mensen met een anti-Israël houding zijn geneigd te roepen dat de hele Nederlandse media op de hand is van Israël. Terwijl je van personen die sterk pro-Israël zijn juist weer het omgekeerde hoort?
Dankzij de opkomst van de burgerjournalistiek kan iedere burger wel ergens op het wereldwijde web een (andere) burgerjournalist vinden met precies dezelfde mening. Deze bron noemt men dan: “objectief en betrouwbaar”. Maar toch kan men ook anno 2006 niet om de professionele media heen, al was het alleen maar omdat mensen toch graag over gedeelde belevenissen met elkaar praten. Hoogtijd dus om die partijdigheid van de professionele media eens en voor altijd duidelijk vast te stellen. Brandmerk de volgende nieuwsbronnen volgens het schema: Pro-Israël, Neutraal of Pro-Arabisch.
TV-journaals: NOS, RTL
Omroepen: VARA, KRO, EO, AVRO
Kranten: Volkskrant, Telegraaf, NRC
Tijdschriften: HP/deTijd, VN, Elsevier
Weblogs: GeenStijl, Sargasso, VerbalJam, WijBlijvenHier
In de toekomst moet het voor buitenlanders in China makkelijker worden om tegen betaling voor de fun een yak of een wolf af te knallen: China asks tourists to bid for rare animal they want to kill (Independent). Een veiling van jachtvergunningen die dit weekend zou plaatsvinden is echter uitgesteld onder druk van binnenlands protest. De Chinese bosbouwdienst die het wildbeheer regelt dacht met de veiling juist een aardig systeem te hebben bedacht had echter niet gerekend op wijdverbreide Chinese internetprotesten tegen het afschieten van de (soms) bedreigde diersoorten. Angry Chinese Internet users attacked the auction of quotas for 289 animals of 14 species as purely profit-driven (ChinaDaily). Chinezen en internet: niet te onderschatten.
