Als ik de vrouw van Hu Jintao was dan zou ik mijn man van een buitenechtelijke relatie verdenken. Zo vaak reist Hu Jintao naar dezelfde plek af om nachtenlang niet meer thuis te komen. Maar Hu Jintao is de president van China en zijn bestemming is Afrika waar hij opzoek gaat naar grondstoffen voor zijn economie. Ondertussen leurt hij met ‘zachte leningen’ waaraan nauwelijks lastige voorwaarden kleven. Dit betekent: exit Wereldbank en de rest van het Westen met hun eisen aan goed bestuur en mensenrechten. Sommigen zien dit als een nieuwe fase van het dekolonisatie proces in Afrika, de gevolgen zullen in ieder geval ingrijpend zijn. Vandaag is Hu Jintao weer naar Afrika afgereisd voor een bezoek aan Kameroen, Soedan, Namibië, Zuid Afrika, Seychellen, Liberia, Zambia en Mozambique (Reuters). En terwijl op de top van de Afrikaanse Unie het conflict in Darfur domineert zal Hu Jintao deze keer dus ook een omstreden bezoek aan Soedan brengen. Olie staat bovenaan de agenda, en daardoor ook het bezoek aan Sudan.” China haalt een derde van de aardolie die het invoert uit Afrika. Naast Sudan horen ook Angola, Gabon, Nigeria en Tsjaad tot de Chinese leveranciers (IPS). Over de vermeende Chinese betrokkenheid bij de genocide in Darfur is het internet volgeschreven, maar hier vindt u alvast een beginnetje. Zal Hu nog wat handjes gaan schudden in een vluchtelingenkamp of doen alleen Westerse hypocrieten dat?
In de Nederlandse media gonst het van de weggedrag-onderzoekjes die een verschil tussen de seksen zouden moeten aantonen. Roekeloze mannen, voorzichte vrouwen… van die dingen. Terecht werden er hier al vraagtekens gezet bij de interpretatie van de onderzoeksgegevens.
Maar ik wil het nu even over een andere boeg gooien. Niet het type geslachtsorganen is bepalend voor het rijgedrag. Nee, rijgedrag wordt bepaald door het type voertuig. Mijns inziens zijn automobilisten veruit de verantwoordelijkste weggebruikers. Daarentegen tonen fietsers en voetgangers zich uitermate roekeloos en onverantwoordelijk. Ziet u een auto rijden dan kunt u met 99% zekerheid ervan uitgaan dat de bestuurder een opleiding heeft genoten om aan het verkeer deel te nemen. Bij fietsers, scooterrijders en voetgangers is dit zeker niet altijd het geval en dat merk je. Maar het is nog schokkender: zelfs gediplomeerde weggebruikers veranderen in roekeloze egocentrische vlerken als ze zich op twee wielen door het verkeer begeven. Dwars door rood licht fietsen en de automobilist die vol op de rem moet nog nijdig aankijken ook, het is de dagelijkse praktijk in Nederlandse steden. Fietsers die zich met alle geweld voor een stoplicht tussen een hoge stoep en een vrachtwagen wringen terwijl de richtingaanwijzer al op rechtsaf staat, dit is gewoon vragen om bloemetjes en kaarsjes op de hoek van de straat. Dat klinkt hard maar denk ook maar eens aan de vrachtwagenchauffeur die iedere keer doodsangsten uitstaat als hij(/zij) moet afslaan. Hoe vaak ziet u een fietser voorrang verlenen? Nou? Over voetgangers heb ik maar niet eens, die storten zich slaapwandelend op de rijbaan en zijn zich totaal niet bewust van hun eigen gedrag: zombies zijn het. Welke fietser is ooit vrijwillig doorgelaten door een voetganger op het kruispunt Spui-Kalverstraat? Nou? Nee niet de sekse maar het voertuig bepaalt het weggedrag.
Is het dat anti-oxidanten dieet? Is het botox? Een zuurstofkamer? Clubbing met Karl Lagerfeld? Een nieuwe jonge vriendin? Moammar Bono al-Qadhafi… ouwe pik… dit jaar word je 65… gozer hoe doe je dat toch?!
Je zou denken dat ieder stukje walvisvlees door de walvis-jagende landen als een kostbaar kleinood wordt behandeld? Niets is minder waar, milieuorganisatie Greenpeace ontdekte op IJsland een heuse walvisvlees stortplaats. Meer dan 179 ton walvisoverblijfselen ligt daar al dan niet bedekt met aarde en sneeuw weg te rotten. Nog eens 200 ton vlees ligt opgeslagen voor analyse op chemicaliën voordat het naar Japan wordt geëxporteerd. Maar de japanners hebben zelf al 4962 ton walvisvlees in de opslag en zitten eigenlijk helemaal niet te wachten op nog meer. “Iceland claims their commercial whaling is sustainable – but how can they justify it when they are hunting endangered species, without domestic demand, and an over-supply of whale products in Japan?” (greenpeace.org)
Ondertussen werd de redactie vanochtend gelinktipt over een wetenschappelijke publicatie waarin uit historisch onderzoek wordt geconcludeerd dat walvisolie altijd al (zeer) hoge concentraties gehalogeneerde koolstofverbindingen heeft bevat. Nine halogenated organic compounds have been detected in archived whale oil from the early 1920s. Several halogenated organic compounds (HOCs) found in environmental samples are natural and not industrially produced (ScienceDirect). Verði þér að góðu! Of zoals de japanners zeggen: Itadakimasu! (Bon appétit in many languages).
Vorige week heeft de overheid van Nieuw-Zeeland een ongebruikelijke stap genomen en voor het eerst zelf beelden vrijgegeven van japanse walvisvaarders in Zuid Pacifische wateren. The Government had decided to take the “very unusual step” of releasing the footage to “allow the public to make up their own minds about Japan’s whaling activities”. Japan plans to kill up to 935 Antarctic minke whales and 10 endangered fin whales this season under its controversial Jarpa II scientific whaling programme in the Southern Ocean. (nzherald.co.nz)
Israël krijgt voor het eerst in haar geschiedenis een moslim als minister: Raleb Majadle van de Arbeiderspartij. Toch zijn zelfs de israëlische arabieren er niet allemaal even blij mee:
“Hij dient als een vijgenblad voor het racistische beleid van de regering”, riepen de Israëlisch-Arabische partijtjes in koor (Trouw).
Maar ook vanuit joodse hoek is er kritiek zo zou Raleb Majadle via de portefeuille Sport, Cultuur en Wetenschap toegang krijgt tot geheime militaire ontwikkelingen. “Had dan niemand nagedacht dat dit soort zaken niet onder een arabische minister konden resorteren?” klonk het in de media (Trouw). Raleb Majadle zelf voelt zich ‘incredible’ en praat over zichzelf in de wij-vorm: “we will prove once again that we are worthy, as we have for 30 years” (Arutz Sheva). Maar wie is hier nu eigenlijk wij?