Walvisvlees gedumpt op stortplaats

Je zou denken dat ieder stukje walvisvlees door de walvis-jagende landen als een kostbaar kleinood wordt behandeld? Niets is minder waar, milieuorganisatie Greenpeace ontdekte op IJsland een heuse walvisvlees stortplaats. Meer dan 179 ton walvisoverblijfselen ligt daar al dan niet bedekt met aarde en sneeuw weg te rotten. Nog eens 200 ton vlees ligt opgeslagen voor analyse op chemicaliën voordat het naar Japan wordt geëxporteerd. Maar de japanners hebben zelf al 4962 ton walvisvlees in de opslag en zitten eigenlijk helemaal niet te wachten op nog meer. “Iceland claims their commercial whaling is sustainable – but how can they justify it when they are hunting endangered species, without domestic demand, and an over-supply of whale products in Japan?” (greenpeace.org)

Ondertussen werd de redactie vanochtend gelinktipt over een wetenschappelijke publicatie waarin uit historisch onderzoek wordt geconcludeerd dat walvisolie altijd al (zeer) hoge concentraties gehalogeneerde koolstofverbindingen heeft bevat. Nine halogenated organic compounds have been detected in archived whale oil from the early 1920s. Several halogenated organic compounds (HOCs) found in environmental samples are natural and not industrially produced (ScienceDirect). Verði þér að góðu! Of zoals de japanners zeggen: Itadakimasu! (Bon appétit in many languages).

Vorige week heeft de overheid van Nieuw-Zeeland een ongebruikelijke stap genomen en voor het eerst zelf beelden vrijgegeven van japanse walvisvaarders in Zuid Pacifische wateren. The Government had decided to take the “very unusual step” of releasing the footage to “allow the public to make up their own minds about Japan’s whaling activities”. Japan plans to kill up to 935 Antarctic minke whales and 10 endangered fin whales this season under its controversial Jarpa II scientific whaling programme in the Southern Ocean. (nzherald.co.nz)

Wie een mooie slotzin weet voor dit potsje mag het zeggen…?

  1. 3

    Het Greenpeace artikel zegt over de stortplaats dat deze 179 ton “bones and entrails” bevat. Volgens mijn kennis van de engelse taal zouden dat dan botten en ingewanden zijn, niet zozeer “vlees” gelijk aan de even verderop in hetzelfde artikel genoemde 200 ton vlees in opslag.

    De discussie over het al dan niet terecht zijn van de walvissenjacht ten spijt: enige zorgvuldigheid in het citeren / overnemen van artikelen is toch wel gewenst…

  2. 4

    Klopt, had ik ook gezien. Greenpeace balanceert in het artikel tussen feiten en fictie, met name ook door de archieffoto van de meeuwen op een homp vlees in de haven. Maar het zinnetje verderop in het artikel: “Last year, 5500 tons of whale meat was supplied to the Japanese market. This includes whale meat which does not get eaten and is simply thrown away because it didn’t sell” suggereert wel degelijk dat er walvisvlees wordt weggegooid. Dit deed mij wel besluiten om consequent over walvisvlees te spreken. Je moet keuzes maken in zo’n kort artikeltje.

  3. 5

    Een goeie walvisvaardert is een dooie walvisvaardert……

    Oké,..zullen lokaal onvoldoende faciliteiten voor zijn maar had dat vlees/ spek niet verwerkt kunnen worden en vervolgens ingevroren/ opgeslagen? Tot vraag weer wat aantrekt. En vangst daarop afstemmen. Kennelijk niet. Wat is dit voor onzin! En uitbesteden aan visverwerkende industrie ter plekke of b.v. in Noorwegen of Zweden. Onrendabel zeker? Nou,…dan pleuren we het toch gewoon weg…..??????…..