In de categorie “János dit moet je echt luisteren dit vind je vet!” hebben we vandaag Majesties. Ze hebben één album uit, Vast Reaches Unclaimed, uit 2023, maar de band bestaat al sinds 2016. Ze nemen er de tijd voor, zullen we maar zeggen. De kwaliteit is er ook naar. Majesties zit qua stijl helemaal in de midden-jaren-negentig melodische death metal, die je vooral in Gotenburg en omstreken aantrof.
En dat is een prima plek om te zitten – het was in die tijd dat de traditionele metalstijlen een stapje terug deden, en vervangen werden door grunge, groove, nu metal en aanverwanten, die mij persoonlijk toch een stuk minder konden boeien. De melodeath uit Gotenburg was één van de eenzame lichtpuntjes voor de wat conservatievere metalhead uit die tijd, waar je muzikale innovatie in de metal had zonder dat de riffs en solo’s gelijk het raam uit werden gekieperd.
Maar ik dwaal af. Je hoort duidelijk de invloeden van albums uit die tijd op Vast Reaches Unclaimed, maar dat is niet bepaald een straf. De (verder prima) zang had nog iets meer naar voren gemogen in de mix, maar een kniesoor die daar op let. Heerlijk tempo, lekkere riffs, meer van dit alsjeblieft!